II SA/Bk 252/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 03 września 2009 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. B. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2009 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek B. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k.21). Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2009 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia skarżący otrzymał w dniu 15 lipca 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenia odbioru - k. 28). W wyznaczonym terminie, tj. do dnia 22 lipca 2009 r. (środa) skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej cytowanej: p.p.s.a., sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. W myśl natomiast art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o skutkach, nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i §3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.