II SA/Bk 255/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych oddala skargę Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności: Skarżący M. G. reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata M. B., pismem z dnia 10.11.2015 roku, zwrócił się do Urzędu Gminy w M. o podanie osób zameldowanych pod adresami: M. ul. P. i ul. P. oraz wskazanie na jaki okres i na jakiej podstawie osoby te zostały zameldowane pod wskazanymi adresami. Organ I instancji pismem z dnia 10.11.2015 roku, wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych poprzez wystąpienie o udostępnienie danych jednostkowych z rejestru mieszkańców na obowiązującym wniosku, stanowiącym załącznik Nr 1 do rozporządzenia Ministra Sprawy Wewnętrznych i Administracji z dnia 05.10.2011 roku (Dz.U. z 2011 roku, Nr 243, poz. 1450 ze zm.). W dniu 27.11.2015 roku M. G. złożył wniosek o udostepnienie danych jednostkowych z rejestru mieszkańców dotyczący adresu i daty zameldowania na pobyt stały i czasowy J. S. S. i M. J. G., uzasadniając to potrzebą "do sprawy sądowej o podział majątku wspólnego". Następnie organ I instancji wezwał stronę skarżącą do złożenia odrębnych wniosków dla każdej z osób o dane której występuje i wykazanie interesu prawnego lub faktycznego w otrzymaniu danych dotyczących wskazanych powyżej osób. Jednocześnie w piśmie zaznaczono, że udostępnienie danych przy wykazaniu interesu faktycznego jest możliwe jedynie po uzyskaniu zgody osoby, której te dane dotyczą. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków M. G. reprezentowany przez adwokata M. B. złożył w dniu 11.12.2015 r. wniosek o udostępnienie danych dotyczących J. S. S. tj. adresu i daty zameldowania na pobyt stały, adresu i daty zameldowania na pobyt czasowy oraz numeru PESEL. We wniosku jako uzasadnienie potrzeby uzyskania danych wskazano, iż M. G. jest współwłaścicielem nieruchomości przy ul. P. w M. i bez jego zgody i wiedzy nastąpił meldunek osoby. Ponadto organ I instancji zwrócił się z pismem do J. S. S., czy wyraża on zgodę na udostepnienie jego danych M. G. – J. S. S. takiej zgody nie wyraził. Po rozpoznaniu powyższego wniosku, decyzją Wójta Gminy M. z dnia [...].12.2015 r. Nr [...] orzeczono o odmowie udostepnienia M. G. reprezentowanemu przez adwokata M. B. danych osobowych J. S. S. M. G. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewody P. W odwołaniu podniesiono, że organ I instancji niesłusznie przyjął, że M. G. nie wykazał interesu prawnego w uzyskaniu dostępu do danych w zakresie adresu i daty zameldowania J. S. S. M. G. zamierza bowiem obecnie złożyć wniosek do sądu o podział majątku wspólnego w kład, którego wchodzi nieruchomość przy ul. P. w M., udzielona informacja ma znaczenie w zakresie rozliczeń z majątku wspólnego na majątek osobisty każdego z rozwiedzionych małżonków. Ponadto interes prawny w niniejszej sprawie ma również związek z faktem posiadania przez M. G. prawa współwłasności przedmiotowej nieruchomości. M. G. nigdy nie wyrażał zgody na meldunek osoby trzeciej, i nie otrzymał również informacji związanej z zameldowaniem. Wojewoda B. decyzją z dnia [...].02.2016 roku, nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W ocenie Wojewody P. takie uzasadnienie stanowiska strony skarżącej nie wykazuje materialnoprawnej i bezpośredniej podstawy do uzyskania danych osobowych J. S. S. Pojęcie interesu prawnego nie może mieć charakteru dorozumianego. Udostępnienie danych innej osoby na podstawie interesu prawnego może więc nastąpić tylko poprzez wskazanie przez wnioskującego konkretnego przepisu prawa, z którego wynika konieczność posiadania tych danych. Natomiast skarżący w trakcie trwania postepowania wyjaśniającego w żaden sposób nie wykazał, iż jego sfera prawna jest zależna od osoby, o której dane występuje i dlatego zachodzi konieczność uzyskania od organu I instancji danych tej osoby. Skarżący w swoim wniosku nie odniósł się (pomimo wezwania go przez organ I instancji) do konkretnych przepisów prawa materialnego kreujących jego interes prawny w uzyskaniu żądanych danych. Sam bowiem fakt, że M. G. jest współwłaścicielem nieruchomości przy ul. P. w M. nie może być traktowany jako istnienie interesu prawnego do udostępnienie mu danych, o które wnioskuje. Uzyskanie danych osobowych J. S. S. nie może być również uzasadnione interesem faktycznym. Stosownie bowiem do art. 46 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, jeżeli wnioskodawca uwiarygodni interes faktyczny w otrzymaniu danych, dane te mogą być udostępnione jedynie za zgodą osoby, której dotyczą. Organ I instancji takiej zgody nie uzyskał i tym samym nie był uprawniony do udostępnienia wnioskodawcy żądanych danych. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł M. G., zarzucając naruszenie: - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez przekroczenie zasady swobody oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego przez oparcie zaskarżonej decyzji na wybiórczym materialne dowodowym i dowolną a nie swobodną jego ocenę, polegającą na ustaleniu, iż w przedmiotowej sprawie skarżący w żaden sposób nie wykazał, iż jego sfera prawna jest zależna od osoby, o której dane występuje, w sytuacji, gdy skarżący wprost wskazywał, że zamierza złożyć wniosek o podział majątku wspólnego, w skład którego wchodzi nieruchomość położona przy ul. P. w miejscowości M., a udzielona informacja ma znaczenie w zakresie rozliczeń pomiędzy rozwiedzionymi małżonkami, jak też, iż jest współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości, a kwestia możliwości dowiedzenia się, czy ktoś jest zameldowany w nieruchomości należącej do skarżącego wchodzi w zakres realizowanych przez niego uprawnień właścicielskich; - art. 46 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 roku o ewidencji ludności poprzez jego błędną wykładnię, która doprowadziła do uznania, że skarżący w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie ma interesu prawnego w dowiedzeniu się kto jest zameldowany w nieruchomości położonej przy ul. P. w miejscowości M., w sytuacji, gdy już sam fakt, iż jest współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości stanowi interes prawny w uzyskaniu stosownych danych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda P., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje: Skarga podlega oddaleniu, bowiem Sąd administracyjny nie stwierdził naruszenia prawa przedmiotowych decyzji, odmawiających udostępnienia danych dotyczących J. S. S. W aktualnie obowiązującym prawie pozyskanie danych z ewidencji ludności podlega wyłącznie reżimowi prawnemu art. 46 ustawy o ewidencji ludności z dnia 24.08.2010 roku. W myśl tego przepisu uzyskanie danych z rejestru mieszkańców przez podmioty inne niż wymienione w ustępie 1-wszym może nastąpić tylko, gdy wykażą one interes prawny albo gdy wykażą interes faktycznych pod warunkiem jednak uzyskania zgody osób, których dane dotyczą. Sąd podzielił stanowisko organów obu instancji, że skarżący nie wykazał się w sprawie interesem prawnym, który by upoważniał do uwzględnienia jego żądań w niniejszej sprawie. Także interes faktyczny nie może być podstawą uwzględnienia powyższych żądań skarżącego, bowiem nie uzyskano zgody osoby, której żądania danych osobowych dotyczą. Dysponowanie udziałem w prawie własności nieruchomości nie upoważnia do uzyskania danych osobowych osób zameldowanych na tej nieruchomości. Potrzeba dostępu indywidualnego do ewidencyjnych danych osobowych osób trzecich musi być powiązana z wykazaną obiektywnie i usprawiedliwioną przepisami prawa materialnego koniecznością dysponowania tymi danymi. Takie samo stanowisko zajął sąd administracyjny w wyroku z dnia 8.12.2015 roku – sygn. akt II SA/BK 643/15, które ro stanowisko w pełni popiera skład sądu orzekający w sprawie niniejszej. Należy podkreślić, że swoje uprawnienia właścicielskie strona skarżąca będzie mogła realizować w zakresie zgłoszonych żądań w sprawie o podział majątku dorobkowego (jeżeli ją wytoczy, bo dotychczas tego jeszcze nie uczyniła). Dopiero wtedy sąd cywilny zdecyduje, czy przedmiotowe żądanie skarżącego ma znaczenie dla toczącej się sporawy cywilnej czy też nie pozostaje w związku z nią. Mając całokształt okoliczności na względzie Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.).