II SA/Bk 257/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia NSA Stanisław Prutis, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lipca 2012 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy anulowania czynności materialno - technicznej wymeldowania z pobytu stałego 1. oddala skargę 2. przyznaje radcy prawnemu P. K. od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącej E. S. wykonane na zasadzie prawa pomocy.- Burmistrz Miasta B. P. decyzją z dnia [...] listopada 2011 roku, nr [...]orzekł o odmowie anulowania czynności materialno – technicznej wymeldowania Pani E. S. z pobytu stałego w lokalu przy ulicy [...]w B. P. Na skutek odwołania Pani E. S. Wojewoda P. decyzją z dnia [...] stycznia 2012 roku, nr [...]- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał, że anulowanie czynności materioalno – technicznej jest instytucją wyjątkową, mającą zastosowanie w sytuacjach oczywistych. Sprawy w tym przedmiocie sprowadzają się do kontroli prawidłowości dokonanej czynności materialno – technicznej przy czym podstawowe znaczenie ma ustalenie niebudzącego wątpliwości stanu faktycznego sprawy na dzień dokonania tej czynności. Skoro więc odwołująca się sama dokonała wymeldowania z pobytu stałego z lokalu przy ulicy[...]– to jest brak podstaw do kwestionowania czynności materialno – technicznej - jaką jest decyzja organu I instancji o wymeldowaniu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiodła Pani E. S., zarzucając naruszenie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji i danych osobistych. Wskazywała także na treść prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w B. P. z dnia [...] września 2011 roku, sygnatura akt [...]– na mocy którego uznana została za winną popełnienia czynu z art. 147 § 1 kw – tj. ze w okresie od dnia [...] grudnia 2009 roku do dnia [...] września 2010 roku w B. P. przy ulicy [...]nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku meldunkowego – za co skazana została na karę 100 złotych grzywny. Skarżąca podnosiła, że wyrok, dowodzi, że się nie wyprowadziła z przedmiotowego lokalu, a więc jej wymeldowanie jest bezpodstawne. W odpowiedzi na skargę Wojewoda P., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Artykuł 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych dopuszcza co prawda anulowanie czynności materialno – technicznej zameldowania i wymeldowania ale w sytuacji tylko budzącej wątpliwości co do stanu faktycznego. W konkretnej sprawie, zdaniem Sądu, powyższe okoliczności nie zachodzą, bowiem Skarżąca w dniu [...] grudnia 2009 roku osobiście złożyła wypełniony i podpisany przez siebie formularz "zgłoszenie wymeldowania z miejsca pobytu stałego". Zgłoszenie powyższe zostało zarejestrowane i w tym samym dniu Pani E. S. została wymeldowana z pobytu stałego w lokalu przy ulicy [...] w B. P. Skarżąca złożyła powyższe oświadczenie z własnej woli, bowiem nie przedstawiła organowi żadnego potwierdzenia faktu działania pod przymusem czy też groźbą. Tego samego dnia dostarczyła zaświadczenie o wymeldowaniu do S. M. w B. P. celem uzyskania zmiany w opłatach eksploatacyjnych zaś w dniu [...] stycznia 2010 roku wniosek o wydanie dowodu osobistego, wskazując jako powód wymiany "wymeldowanie z [pobytu stałego". Wszystkie te okoliczności wskazują, iż w dniu dokonania czynności materialno – technicznej wymeldowania skarżącej z przedmiotowego lokalu organ nie miał żadnych wątpliwości co do stanu faktycznego. Nie miała ich również skarżąca do dnia [...] września 2010 roku, w którym złożyła wniosek o anulowanie czynności jej wymeldowania. Wniosek ten został zgłoszony w czasie prowadzonego postępowania wyjaśniającego przez Komendanta Powiatowego Policji w B. P. w sprawie [...]zakończonego skierowaniem wniosku w dniu [...] września 2010 roku do Sądu o ukaranie Skarżącej za niedopełnienie ciążącego na niej obowiązku meldunkowego. W świetle powyższego należy uznać, że w dacie [...] grudnia 2009 roku – dokonywanie czynności materialno – technicznej wymeldowania – nie istniały żadne wątpliwości co do stanu faktycznego. Dlatego też nie ma żadnych podstaw prawnych, aby dokonać anulowania powyższej czynności. Organ działał w prawie i zgodnie z wolą Skarżącej. Dlatego też prawomocny wyrok Sądu Rejonowego Wydział II Karny z dnia [...]września 2011 roku w sprawie [...](k. 6 akt sadowych) nie ma wpływu na wynik sprawy niniejszej. Wskazuje jedynie, że Skarżąca zmieniła swoje plany co do zamieszkania w przedmiotowym lokalu, a więc może aktualnie wystąpić do organu z wnioskiem o zameldowanie celem jego rozpoznania. Mając całokształt okoliczności na względzie Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku ze zmianami). O kosztach Sąd orzekł w myśl art. 250 cytowanej wyżej ustawy.