II SA/Bk 259/12

II SA/Bk 259/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 12 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2012 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z [...].01.2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję z [...].12.2011 r. wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B. przez p. o. Zastępcy Dyrektora Departamentu Urbanistyczni Urzędu Miejskiego w B. o ustaleniu J. Ł. warunków zabudowy dla inwestycji w postaci budynku garażowego na działce nr [...] przy ul. M. K. w B. Skargę na decyzję organu II instancji złożył do sądu administracyjnego J. C. wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest uzasadniony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji może nastąpić na wniosek skarżącego i tylko wówczas, gdy zaskarżony akt podlega wykonaniu (nadaje się do wykonania), a skarżący uprawdopodobni okoliczności uzasadniające wstrzymanie tj. istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. W przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w orzecznictwie i doktrynie panuje jednolite stanowisko, iż decyzje te mają charakter deklaratoryjny, stwierdzają istnienie pewnego stanu faktycznego i nie prowadzą do zmiany rzeczywistości, a zatem nie podlegają wykonaniu, w szczególności w postępowaniu egzekucyjnym (por. T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 296 oraz postanowienia WSA w Warszawie z 16.09.2010 r., IV SA/Wa 1887/09, WSA w Krakowie z 20.08.2010 r., II SA/Kr 343/10 – dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedstawione poglądy skład orzekający w całości podziela. Dodatkowo wskazać trzeba, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy może być wydana nieograniczonej liczbie inwestorów, bowiem nie przyznaje żadnych uprawnień właścicielskich do gruntu nią objętego. Dopiero po uzyskaniu ostatecznego pozwolenia na budowę inwestor może prowadzić roboty budowlane, a w związku z tym dopiero w postępowaniu o pozwolenie na budowę skonkretyzują się ustalenia decyzji i może wystąpić niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Etap wydania decyzji o warunkach zabudowy jest zbyt wczesny, by powoływać się na takie niebezpieczeństwo. Wyłącznie okoliczność uzyskania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, a w związku z tym otwarcie możliwości ubiegania się o pozwolenie na budowę, nie może spowodować ani nadmiernej szkody, ani trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie wskazał we wniosku ani w skardze argumentów, które uzasadniałyby odstąpienie od dotychczasowej linii orzecznictwa i zaprezentowanych poglądów doktryny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.