II SA/Bk 260/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W., A. G., A. S., A. T. – N., A. A., A. K., A. P., A. Ł., B. A., B. G., B. P., B. Z., B. B., B. R., B. R., C. B., D. B., D. F., D. F. – K., D. J., D. R., D. B., D. S., D. B., D. P., D. Ł., E. M., E. R. – M., E. S., E. Ł., E. B., E. R., H. M., H. S., H. S., H. J., H. Z., H. Z., I. B., I. M., I. O., I. R., I. S., I. K., J. Z., J. H., J. K., J. M., J. O., J. R., J. S., J. T., J. S., J. B., J. P., J. P., J. G., J. O., J. Ł., J. P., K. S., K. L., K. K., L. S., L. J., M. K., M. Ł., M. K., M. A., M. L., M. K., M. G., M. K., M. B., M. D., M. D., R. P., R. S., R. Z., S. P., S. S., S. S., T. R., T.A., T. S., T. Z., W. W., W. S., W. W., W. U., W. S. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę A. W., A. G., A. S., B. G., B. B., B. R., D. F. – K., D. S., E. R. – M., E. R., H. M., H. S., H. J., I. B., I. M., I. O., I. R., I. K., J. H., J. K., J. R., J. T., J. P., J. Ł., K. S., L. S., M. Ł., M. L., M. K., M. G., M. K., M. D., M. G., R. Ł., R. S., R. Z., S. S., S. S.a, T. R., T. S., W. W.; 2. odrzucić skargę A. T. – N., A. A., A. K., A. P., A. Ł., B. A., B. P., B. Z., B. R., C. B., D. B., D. F., D. J., D. R., D. B., D. B., D. P., D. Ł., E. M., E. S., E. Ł., E. B., H. S., H. Z., H. Z., I. S., J. Z., J. M., J. O., J. S., J. S., J. B., J.P., J. G., J. O., J. P., K. L., L. J., M. K., M.K., M. A., M. B., M. K., M. C., N.D., N. S., R. P., R. Z., S. P., T. A., T. Z., W. W., W. S., W. U., W. S. Decyzją z [...] listopada 2009 r. nr [...] Prezydent Miasta B. udzielił firmie A Sp. z o.o. w B. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z parkingiem podziemnym i miejscami parkingowymi na poziomie terenu – na działkach nr [...] i [...], obręb 5 przy ul. H. [...] w B. Organ doręczył decyzję stronom ustalonym przez siebie – właścicielom działek w obszarze oddziaływania obiektu wyznaczonym w trakcie postępowania tj. działek nr [...]przy ul. H. w B., nr [...] przy ul. G. w B. oraz nr [...] przy ul. Ś. w B. Odwołanie od powyższej decyzji złożyło kilkadziesiąt osób, w tym osoby będące stronami w postępowaniu przed organem I instancji i osoby, którym takiego przymiotu strony nie przyznano tj. mieszkańcy budynków sąsiadujących z przedmiotową inwestycją, zlokalizowanych przy ul. G. [...] oraz przy ul. Ś. [...]. W stosunku do części odwołujących, które organ traktował jak stronę postępowania w I instancji – postanowieniem z [...] lutego 2010 r. stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania (k. 62 akt adm.). Natomiast decyzją z [...] lutego 2010 r. wydaną z upoważnienia Wojewody P. przez Dyrektora Wydziału Infrastruktury P. Urzędu Wojewódzkiego w B. umorzono postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniami mieszkańców dysponujących lokalami przy ul. G. [...] oraz przy ul. Ś. [...], niebędących stronami postępowania pierwszoinstancyjnego. Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego z [...] lutego 2010 r. złożyło do sądu administracyjnego kilkadziesiąt osób. Część spośród nich w ogóle nie była uczestnikami postępowania administracyjnego odwoławczego i nie występowała jako strona tego postępowania, natomiast pozostała część to osoby, które złożyły odwołania i w stosunku do których postępowanie odwoławcze umorzono. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 12 kwietnia 2010 r. wezwano wszystkich skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 102 jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem, natomiast część skarżących, którzy byli uprzednio stronami postępowania administracyjnego jako osoby wnoszące odwołanie – wezwano również do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Wszystkim wezwanym do wykonania powyżej wskazanych obowiązków zakreślono siedmiodniowy termin na ich wykonanie pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżących wezwano do odrębnych wpisów, za wyjątkiem dwóch sytuacji, w których wezwanie było solidarne (J. S. i I. S. k. 62 oraz T. A. i M. A. k. 63). Wezwania powyższe skarżący odbierali w różnych terminach: od 21 kwietnia do 24 kwietnia 2010 r., od 26 kwietnia do 29 kwietnia 2010 r. oraz 04 i 05 maja 2010 r. Poszczególne siedmiodniowe terminy na wykonanie obowiązków, liczone od dnia następującego po dniu odebrania wezwań przez poszczególnych skarżących - upływały bezskutecznie. Najpóźniejszy termin na wykonanie obowiązków określonych w wezwaniu mijał we środę 12 maja 2010 r. (doręczenie w dniu 05 maja 2010 r. k. 187). Spośród wezwanych tylko skarżący K. K. uzupełnił brak formalny w postaci nadesłania 102 odpisów skargi i uiszczenia wpisu (k. 166, 167 oraz k. 184) i uczynił to w wyznaczonym terminie siedmiodniowym, bowiem odebrał wezwanie 21 kwietnia 2010 r. (k. 153) a uzupełnił braki w dniu 27 kwietnia 2010 r. W międzyczasie kilkoro skarżących złożyło oświadczenia o wycofaniu skargi. Są to oświadczenia: D. J. (k. 132), J. Z. (k. 133), H. Z. i R. Z. (k. 138, 164, 165), S. S. (k. 182). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi, za wyjątkiem wniesionej przez K. K., podlegały odrzuceniu. Zgodnie z art. 32 i 33 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., stronami w postępowaniu przed sądem są przede wszystkim skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Osoby, które brały udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosły skargi, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy ich interesu prawnego – są uczestnikami na prawach strony. Ponadto uczestnikiem na prawach strony może być podmiot, który nie uczestniczył w postępowaniu administracyjnym, jeśli zgłosi udział w postępowaniu przed sądem i wykaże swój interes prawny. W sprawie niniejszej skargę wniosło kilkadziesiąt osób. Spośród nich część była uczestnikami postępowania przed organem administracji II instancji, bowiem wnieśli odwołanie, wskutek którego doszło do umorzenia postępowania odwoławczego skarżoną decyzją, a część takich odwołań nie wnosiła, ale wniosła skargę. Zgodnie zatem z powołanymi wyżej przepisami art. 32 i 33 p.p.s.a. pierwsza grupa (odwołujących się) mogła wnieść skargę, natomiast pozostali (osoby, które wniosły skargę niebiorąc wcześniej udziału w postępowaniu administracyjnym) powinni wykazać swój interes prawny. W stosunku do osób odwołujących się (wymienionych w pkt 2 niniejszego postanowienia) wystosowano wezwania do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi, które to obowiązki - mimo wyznaczenia stosownego terminu i pouczenia o skutkach prawnych niezastosowania się do wezwania – nie zostały przez większość wezwanych wykonane. Uczynił to wyłącznie K. K. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Również podlega odrzuceniu skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w terminie – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe okoliczności na uwadze oraz treść podanych przepisów art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę osób uczestniczących uprzednio w postępowaniu administracyjnym odwoławczym (na skutek wniesienia odwołania), wymienionych w pkt 2. niniejszego postanowienia – należało odrzucić, za wyjątkiem skargi K. K. Jednak mimo odrzucenia podmioty te będą uczestniczyły w postępowaniu przed sądem, nie jako skarżący, ale jako uczestnicy postępowania. Natomiast skarga wniesiona przez podmioty wymienione w pkt 1. niniejszego postanowienia podlega odrzuceniu z uwagi na brak przymiotu strony postępowania sądowoadministracyjnego tych osób. Wskazać bowiem trzeba, że decyzja kwestionowana z [...] lutego 2010 r. nie dotyczyła tych skarżących. Przedmiotowa decyzja miała charakter wyłącznie procesowy, bowiem dotyczyła możliwości skutecznego uruchomienia postępowania odwoławczego przez określone osoby. Tak więc dotyczyła tylko i wyłącznie tych osób, które wniosły odwołania i tylko po stronie w/w osób tworzyła legitymację procesową do jej zaskarżenia. Ich interes prawny wynikał w tym względzie z przepisów prawa procesowego. Tylko te podmioty zatem, do których w/w decyzja była kierowana, mogły ją skutecznie przed sądem kwestionować (po dopełnieniu pozostałych wymogów formalnych skargi). Niedopuszczalne jest zatem kwestionowanie decyzji z [...] lutego 2010 r. przez inne osoby niż wymienione w jej rozstrzygnięciu jako podmioty, które wniosły odwołanie. Stąd należało uznać, że skarżący wskazani w pkt 1. niniejszego postanowienia nie posiadają interesu prawnego do uczestniczenia w niniejszym postępowaniu i nie mogą być jego stroną. Dlatego wniesiona przez nich skarga podlegała odrzuceniu. Niniejszym postanowieniem zostały również odrzucone skargi osób, które złożyły oświadczenia o ich wycofaniu, mimo tej czynności procesowej, przy czym D. J., H. Z. i J. Z. były uczestniczkami postępowania odwoławczego (wniosły odwołanie), zaś S. S. i R. Z. takimi uczestnikami nie byli i nie była w stosunku do nich kierowana decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego. Wskazać trzeba, że umorzenie postępowania np. na skutek wycofania skargi może nastąpić, gdy postępowanie zostało skutecznie wszczęte tzn. zostały uzupełnione wszystkie braki formalne skargi i jest ona dopuszczalna, a więc gdy nie zachodzą przesłanki do jej odrzucenia. Taka sytuacja nie ma miejsca w sprawie niniejszej, bowiem skargi w/w osób, które złożyły oświadczenia o jej wycofaniu, nie zostały skutecznie wniesione, a zatem nie mogły doprowadzić do wszczęcia postępowania. Skarga S. S. i R. Z. była niedopuszczalna z uwagi na brak przymiotu strony i podlegała odrzuceniu, co uczyniono w pkt 1. niniejszego postanowienia. Natomiast D. J., H. Z. i J. Z., będąc stronami, nie uzupełniły braków formalnych skargi w postaci uiszczenia wpisów i dołączenia odpisów skargi, co również kwalifikowało wniesione przez nie skargi do odrzucenia (pkt 2 postanowienia), tyle że na innej podstawie. Mając powyższe na uwadze skargi osób wymienionych w sentencji niniejszego postanowienia podlegały odrzuceniu, przy czym odrzucenie w punkcie 1 postanowienia nastąpiło na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś w punkcie 2 – na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy.