II SA/Bk 262/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na rozstrzygnięcie Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w B. z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę , M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na rozstrzygnięcie Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w B. z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia złożonej przez niego skargi na działalność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej powoływana jako "p.p.s.a."). W ocenie Sądu skargę M. D. należało zakwalifikować jako skargę wniesioną w trybie przepisów rozdziału VIII (pt. "Skargi i wnioski") ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej powoływana jako "k.p.a."), albowiem w istocie dotyczy ona niewłaściwego, w ocenie skarżącego, rozpatrzenia jego interwencji dotyczącej temperatury powietrza, instalacji elektrycznej wiatraka i wentylacji w łaźni Pawilonu B Zakładu Karnego w C. Zauważyć należy, że do rozpatrywania tego rodzaju skarg właściwe są organy państwowe w trybie, określonym w dziale VIII, rozdziały 1 i 2 k.p.a. Zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych realizowane jest na zasadach określonych przepisami właśnie tego działu Kodeksu postępowania administracyjnego (vide art. 221 § 1 k.p.a.). Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Wniesiona skarga uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, a działania podejmowane przez organ nie mają formy aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Postępowanie ma na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. W konsekwencji należy stwierdzić, że działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg, nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów podlegających kontroli sądowej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.