II SA/Bk 262/18

PostanowienieWSA w Białymstoku2018-06-12

Skład orzekający: Referendarz sądowy Barbara Romanczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna przebywająca w zakładzie karnym, nieposiadająca oszczędności ani dochodów, może zostać zwolniona od kosztów sądowych i otrzymać ustanowienie adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna przebywająca w zakładzie karnym, która nie posiada oszczędności ani dochodów, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który musi wykazać brak możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, co w tym przypadku zostało udowodnione poprzez przedstawienie sytuacji materialnej.
Stan faktyczny
Skarżący M. D., przebywający w zakładzie karnym, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca podał, że nie posiada oszczędności ani dochodów, ani żadnego majątku. Wniosek dotyczył sprawy ze skargi na rozstrzygnięcie P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. w przedmiocie działania organu w sprawie interwencji dotyczącej warunków technicznych w łaźni zakładu karnego.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata sprawy ze skargi M. D. na rozstrzygnięcie P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] marca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie działania organu w sprawie interwencji dotyczącej warunków technicznych w łaźni zakładu karnego p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. , M. D. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż obecnie przebywa w Zakładzie Karnym i nie posiada żadnych oszczędności, a także nie osiąga żadnego dochodu. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku (k. 34-35). Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi bowiem w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącego oraz ustalone w sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał bowiem, iż przebywa w zakładzie karnym i obecnie nie posiada źródeł dochodu, majątku oraz oszczędności. Powyższe okoliczności, pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. Końcowo podnieść należy, iż wprawdzie we wniosku skarżący nie uzupełnił rubryki nieruchomości, niemniej jednak z urzędu wiadomym jest (sprawa sygn. akt II SA/Bk 393/16), iż poza wskazanym majątkiem nie posiada ona żadnego innego, tym samym wzywanie go w tym zakresie było bezprzedmiotowe.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło