II SA/Bk 263/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 03 lipca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. R. G. i W. G. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej za samowolnie wybudowaną wiatę garażową p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie sądowe w sprawie.- Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa oraz art. 49 ust. 1 i 2 art. 59g i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane ( Dz.U. nr 156, poz. 1118) utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S. z dnia [...] listopada 2007r. nr [...] na podstawie którego w oparciu o treść art. 49 ust. 1 i 2 i art. 59g ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane ustalono R. i W. G. opłatę legalizacyjną w wysokości 25.000 zł za samowolnie wybudowaną wiatę garażową, usytuowaną na działkach o nr geod. [...] i [...] przy ul. M. [...] w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie przed sądem administracyjnym z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 18 września 2007r. sygn., akt IIOSK 568/06 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące tego czy: 1. art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, 2. art. 57 ust. 7 ustawy – Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącego dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 praw budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Toczące się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym ma zasadniczy wpływ na roszczenie skarżących, stanowiące przedmiot wywiedzionej do sądu skargi, gdyż zgodnie z treścią art. 49 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59 f ust. 1. Powyższe stanowi, zatem przeszkodę w kontynuowaniu postępowania sądowego i czyni koniecznym zawieszenie tegoż postępowania stosownie do treści art. 125 § 1 pkt. 1 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd na mocy powyższego przepisu orzeczono jak w sentencji. Zawieszone postępowanie sądowe będzie podlegało podjęciu z momentem wydania ostatecznego orzeczenia kończącego postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym.