II SA/Bk 278/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 06 listopada 2008 r. sprawy ze skargi B. A. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi M. F. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącej wykonane na zasadzie prawa pomocy.- Decyzją z dnia [...] lutego 2008 roku, nr [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty Ł. nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 roku nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą panu J. K. pozwolenia na rozbudowę budynku inwentarskiego – obory o wielkości obsady 90 DJP do wielkości obsady w gospodarstwie 200 DJP o pow. zabudowy [...], pow. użytkowej [...], kubaturze [...] z podrusztowym zbiornikiem na gnojowicę o pojemności [...] - kategoria obiektu II na terenie obejmującym działkę [...] i część działek nr [...] położonym we wsi K., gm. P., zgodnie z załączoną dokumentacją. Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco: W dniu [...] sierpnia 2007 r. Pan J. K. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na rozbudowę w/w budynku inwentarskiego na terenie obejmującym działki [...] i części działek nr [...] położonych we wsi K., gm. P. Do wniosku dołączył 4 egzemplarze projektu budowlanego, decyzję o warunkach zabudowy oraz decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia wydaną przez Wójta Gminy P. Po udzieleniu wyjaśnień zainteresowanym stronom, inwestorowi decyzją nr [...] z dnia [...]10.2007 r. udzielono pozwolenia na przedmiotową inwestycję. Od wydanej decyzji odwołanie wniosła Pani B. A. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewoda P. decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy nałożono na inwestora postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. obowiązek uzupełnienia przedłożonego projektu budowlanego o projekt zagospodarowania terenu opracowany stosownie do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z określeniem granic terenu objętego opracowaniem zgodnie z załączoną do wniosku decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r. wydaną przez Wójta Gminy P. Po przeanalizowaniu przedłożonej dokumentacji organ I instancji ustalił, że inwestycja nie zmieni stanu wody na gruncie, a w szczególności kierunku odpływu wód opadowych. Wody opadowe z topniejącego śniegu odprowadzone będą do rowu znajdującego się w odległości około 30 m za projektowaną rozbudową budynku inwentarskiego. Realizowane przedsięwzięcie nie przetnie również cieków wodnych ani rowów melioracyjnych stanowiących bazę drenażu lokalnego dla omawianego terenu, w związku z czym przedsięwzięcie nie spowoduje zmiany stanu wody na gruncie i nie będzie szkodliwie wpływało na grunty sąsiednie. Końcowo organ I instancji podniósł, iż załączony do wniosku projekt spełnia wymagania art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oraz zostały zachowane warunki z art. 32 ust. 4 w/w ustawy - w związku z czym należało wydać decyzję zatwierdzającą projekt budowlany oraz udzielający pozwolenia na rozbudowę przedmiotowej inwestycji. Od decyzji tej odwołanie złożyła pani B. A. podnosząc naruszenie prawa procesowego poprzez ponowne nieuwzględnienie wniosków dowodowych składanych przez skarżącą na etapie powadzonego postępowania przez organ pierwszej instancji. Wojewoda P. decyzją z dnia [...] lutego 2008 roku, nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Ł. stwierdzając, że zarzuty podnoszone przez skarżącą nie mają odzwierciedlenia w przedłożonym materiale dowodowym, ponieważ z załączonej do wniosku dokumentacji wynika, że projektowana rozbudowa budynku obory nie wpłynie na zmianę stanu wody na gruncie oraz nie zmieni również kierunku spływu wód opadowych. Wody opadowe z topniejącego śniegu odprowadzone będą do istniejącego rowu znajdującego się w odległości około 30 m za projektowaną rozbudową budynku obory. Realizowane przedsięwzięcie nie przetnie także cieków wodnych ani rowów melioracyjnych stanowiących bazę drenażu lokalnego dla omawianego terenu. W ocenie organu II instancji żądanie skarżącej w przedmiocie powołania komisji i przeprowadzenia dowodu z opinii niezależnego biegłego w zakresie oceny wpływu projektowanej rozbudowy na nieruchomość skarżącej, nie mogły być uwzględnione, ponieważ właściwy organ wypowiedział się w tej kwestii na etapie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku pani B. A. zarzuciła zaskarżonej naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych składanych przez stronę postępowania (wniosku o dokonanie oględzin posesji, na której planowana jest rozbudowa budynku inwentarskiego oraz nieruchomości sąsiedniej – działki nr [...] oraz wniosku o powołanie biegłego) – naruszenie art. 7, art. 75 §1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i art. 85 § 1 kpa. W uzasadnieniu swego stanowiska skarżąca wskazała, iż organy administracji orzekające w niniejszej sprawie wadliwie ustaliły stan faktyczny sprawy uznając, iż wybudowanie chlewni w wyznaczonym miejscu nie spowoduje zagrożenia interesów osób trzecich. Podkreśliła, iż wielokrotnie składała wniosek o przeprowadzenie dowodu z oględzin posesji, na której planowana jest rozbudowa budynku inwentarskiego oraz nieruchomości sąsiednich (art. 85 kpa) i powołanie biegłego (art. 84 § 1 kpa) jednakże organy nie uwzględniły jej wniosków, które dowodziły okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie. Zaakcentowała również, iż przedstawiony do akt sprawy "Raport o oddziaływaniu na środowisko" jest nieobiektywny z uwagi na to, że został sporządzony przez inwestora i na jego koszt. W tych okolicznościach zasadnym było – zdaniem skarżącej – powołanie bezstronnego biegłego i dokonanie oględzin terenu, czego organy nie uczyniły. Przez co naruszyły art. 75 § 1 kpa, który mówi o tym, że za dowód należy dopuścić wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Na tej podstawie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda P., wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazał, że w zatwierdzonym projekcie budowlanym nie przewiduje się zmiany w zakresie ukształtowania terenu. Projektowana rozbudowa budynku inwentarskiego nie zmieni stanu wody w gruncie, a w szczególności kierunku odpływu wód opadowych. Rzędne terenu nie ulegną zmianie. Wody opadowe z topniejącego śniegu odprowadzone będą do istniejącego rowu znajdującego się w odległości 30,0 m za projektowaną rozbudową budynku inwentarskiego. Wskazał również, iż z raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, sporządzonego dla tego przedsięwzięcia wynika, że "omawiany obszar nieznacznie opada w kierunku południowym i zachodnim tj. w kierunku doliny N. Przepływający (w kierunku wschodnim od planowanego przedsięwzięcia) ciek bezimienny stanowi bazę drenażu lokalnego dla omawianego terenu. Spływ powierzchniowy wód opadowych następuje zgodnie z nachyleniem terenu. Realizowane przedsięwzięcie nie przecina cieków wodnych ani rowów melioracyjnych. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że przez działki stanowiące własność skarżącej jak i inwestora płynie od lat ciek otwartym rowem. Każdy właściciel na terenie swojej zobowiązany jest do okresowego jego czyszczenia, a wówczas będzie zachowany właściwy spływ wód od strony północnej w kierunku południowym. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego przeprowadzenia dowodu z oględzin na działce organ podniósł, że nie znajduje on uzasadnienia, ponieważ organ w aktach sprawy posiada dowód w postaci zdjęć ponumerowanych od 2 – 14, które obrazują przebieg istniejącego cieku wodnego. Również zarzut dotyczący opracowania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko na koszt inwestora nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa, ponieważ inwestor do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dołączył informację o planowanym przedsięwzięciu. Zgodnie z § 3 ust.1 pkt 90 a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.) w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko powyższa inwestycja zaliczona jest do przedsięwzięć, dla których sporządzenie raportu może być wymagane. Dlatego też Wójt Gminy P. podczas rozpatrywania wniosku zwrócił się z zapytaniem do właściwych organów o potrzebę sporządzenia raportu i określenia jego zakresu. Organy te wyraziły opinię o konieczności sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i taki raport na koszt inwestora został opracowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm). Decyzja administracyjna jest prawidłowa, jeżeli spełnia łącznie dwa warunki: 1. jest zgodna z normami materialnego prawa, 2. została wydana zgodnie z normami prawa procesowego. Naruszenie tych norm powoduje wadliwość decyzji (wadliwość materialnoprawna albo wadliwość procesowa). Zaskarżoną decyzję należy jednak uznać za prawidłową. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - a wbrew twierdzeniom skarżących - zarówno bowiem ustalenia faktyczne jak i rozważania prawne organu II instancji są słuszne oraz wyczerpujące i jako takie zasługują na aprobatę. Podkreślić bowiem należy, iż przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.) szczegółowo określają jakie dokumenty należy dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę (art. 32, art. 33, art. 34 i art. 35 ust. 1 cytowanej ustawy). Trafnie przy tym organy obu instancji uznały, iż inwestor wywiązał się z obowiązków określonych w ustawie Prawo budowlane, tj. wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, przedłożył komplet wymaganych dokumentów: 4 egzemplarze projektu budowlanego, decyzję o warunkach zabudowy, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia wydaną przez Wójta Gminy P. oraz projekt zagospodarowania terenu opracowany stosownie do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z określeniem granic terenu objętego opracowaniem zgodnie z załączoną do wniosku decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Na tej podstawie organy obu instancji uznały - mając również na uwadze argumenty skarżącej, uczestniczącej w postępowaniu o uzyskanie pozwolenia na budowę przedmiotowego zamierzenia - iż inwestycja ta nie zmieni stanu wody na gruncie, a w szczególności kierunku odpływu wód opadowych. Wody opadowe z topniejącego śniegu odprowadzone będą nadal odprowadzane do rowu znajdującego się w odległości około 30 m za projektowaną rozbudową budynku inwentarskiego. Przyjęto również, że realizowane przedsięwzięcie nie przetnie cieków wodnych ani rowów melioracyjnych stanowiących bazę drenażu lokalnego dla omawianego terenu, w związku z czym przedsięwzięcie nie spowoduje zmiany stanu wody na gruncie i nie będzie szkodliwie wpływało na grunty sąsiednie. Odnoszą się do zarzutów skarżącej podkreślić należy, iż zgodnie z § 3 ust.1 pkt 90 a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.) w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko powyższa inwestycja zaliczona jest do przedsięwzięć, dla których sporządzenie raportu może być wymagane. W związku z powyższym Wójt Gminy P. wdrożył procedurę związaną ze sporządzeniem takiego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i taki raport na koszt inwestora został opracowany. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 46 a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku o ochronie środowiska (t.j. Dz.U. z 2008 roku, nr 25, poz. 150) postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia, czyli inwestora. Specyfika postępowania w sprawie wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych wymaga, aby organ dla prawidłowej oceny dysponował specjalistycznymi informacjami. W związku z powyższym w art. 46 a ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku o ochronie środowiska określono, jakiego rodzaju materiały należy dołączyć do wniosku o wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. I tak pkt 3 tegoż artykułu wskazuje, że w postępowaniu dotyczącym przedsięwzięć określonych w art. 51 ust. 1 pkt 1, a do takich należy zaliczyć przedmiotową inwestycję - należy dołączyć raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Skoro zatem do dołączenia raportu zobowiązany jest inwestor, który musi złożyć do takiego postępowania wszystkie wymagane przepisami prawa dokumenty, to sporządzenie takiego raportu zawsze będzie odbywać się na koszt inwestora. Niemniej jednak osoby sporządzające taki raport, a dysponujące wiadomościami specjalnymi, w tym konkretnym przypadku biegły MOŚZN i L w zakresie ochrony przyrody oraz biegły w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko, podpisując taki raport dają rękojmie sporządzenia takiego raportu zgodnie z obowiązującymi przepisami, mając na uwadze ujęcie aktualnego stanu faktycznego sprawy. W tych okolicznościach zbędnym zatem było powoływanie kolejnego biegłego (w sytuacji gdy koszty sporządzenia opinii zgodnie z zasadami określonymi w kpa również obciążałyby inwestora) i dokonywanie oględzin terenu wraz ze skarżącą. Biegli w trakcie sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko dokonywali już bowiem oględzin przedmiotowej działki inwestora, co między innymi znajduje odzwierciedlenie w dokumentacji fotograficznej dołączonej do raportu. Podkreślić należy przy tym, że organ administracji może odmówić przeprowadzenia dowodu, jeżeli uzna, że przeprowadzenie takiego dowodu nie wniesie nic nowego do sprawy (vide: wyrok NSA OZ w Lublinie z 26 września 1995 roku, SA/Lu 1929/94, LEX nr 26977). Podstawą do odmowy przeprowadzenia takiego dowodu jest zatem zarówno stwierdzenie, że dowód dotyczy okoliczności niemającej znaczenia dla sprawy, jak i stwierdzenie, że dana okoliczność została już udowodniona za pomocą innych dowodów. Nie doszło zatem w niniejszej sprawie do naruszenia art. 75 § 1 kpa, art. 78 § 1 kpa, art. 84 § 1 kpa oraz art. 85 § 1 kpa. Mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy organy administracji publicznej zasadnie zatem przyjęły, iż inwestycja ta nie zmieni stanu wody na gruncie, a w szczególności kierunku odpływu wód opadowych. Wody opadowe z topniejącego śniegu odprowadzone będą nadal odprowadzane do rowu znajdującego się w odległości około 30 m za projektowaną rozbudową budynku inwentarskiego. Podkreślić należy ponadto, że skarżącej nie może umknąć fakt, iż przez działki stanowiące własność skarżącej jak i inwestora płynie od lat ciek otwartym rowem. Każdy właściciel na terenie swojej nieruchomości zobowiązany jest do okresowego jej czyszczenia, a wówczas będzie zachowany właściwy spływ wód od strony północnej w kierunku południowym. W sytuacji natomiast potwierdzenia obaw skarżącej i zmiany stanu wód na gruncie skarżącej będą ewentualnie przysługiwały środki prawne określone w ustawie z dnia 18 lipca 2001 roku Prawo wodne (Dz.U. z 2005 roku, nr 239, poz. 2019 ze zm.), co nie oznacza, że organ II instancji ma jakieś wątpliwości w niniejszej sprawie. Mając na uwadze przedstawioną powyżej argumentację wskazać należy, iż przy tych uwarunkowaniach, gdy tak jak w niniejszej sprawie, przedłożony projekt budowlany spełnia wymogi obowiązujących przepisów, zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, organ administracji architektoniczno - budowlanej nie miał prawnych podstaw do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji. Organy orzekające w sprawach o udzielenie pozwolenia na budowę są limitowane wyłącznie kryteriami i warunkami ściśle określonymi w przepisach Prawa budowlanego (wyrok NSA w sprawie sygn. akt IV SA 1826/00 opublikowany w bazie LEX nr 75538). Jeżeli zatem inwestor spełni wszystkie wymogi określone w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (wyrok NSA z 02.09.1998 r., sygn. akt IV SA 2311/96, LEX nr 43803). W związku z tym należy uznać, że przedmiotową inwestycję zaprojektowano w sposób nie naruszający interesu skarżącej i przepisu art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, w myśl którego obiekty budowlane należy projektować zgodnie z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej, w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Nie potwierdziły się również pozostałe zarzuty podniesiony w skardze, a dotyczące naruszenia art. 7 kpa oraz art. 77 § 1 kpa. Stosownie do treści art. 77 i 7 kpa organy administracji publicznej podjęły wszystkie niezbędne czynności mające na celu zebranie całego materiału dowodowego i dokonały jego rzetelnej oceny. W świetle tych okoliczności należy zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że przedmiotowa decyzja została wydana na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego, a jej uzasadnienie w sposób wyczerpujący przedstawia podstawy prawne i faktyczne tej decyzji oraz tok rozumowania organu. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę.