II SA/Bk 280/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Andrzej Melezini, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. sprawy ze skargi J. K. na niewykonanie przez Dziekana [...] Uniwersytetu w B. wyroku w sprawie II SAB/Bk 68/13 ze skargi na bezczynność Dziekana [...] Uniwersytetu w B. w przedmiocie informacji publicznej 1. wymierza Dziekanowi [...] Uniwersytetu w B. grzywnę w wysokości 300,00 (trzysta) złotych; 2. zasądza od Dziekana [...] Uniwersytetu w B. na rzecz skarżącego J. K. kwotę 200,00 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.- J. K. we wniesionej skardze domagał się nałożenia grzywny na Dziekana [...] Uniwersytetu w B. wskazując, że mimo zobowiązania Dziekana [...] Uniwersytetu w B. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8.10.2013r. sygn. akt II SAB/Bk 68/13 do załatwienia, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, wniosku skarżącego o wydanie kserokopii recenzji autorstwa prof. E. P., prof. T. B., prof. T. G. i prof. J. R. sporządzonych w trakcie przewodu habilitacyjnego Pani I. N., wyrok powyższy nie został wykonany. W odpowiedzi na wezwanie do wykonania wyroku organ nie przesłał skarżącemu kopii recenzji, poinformował go natomiast, że recenzje są dostępne do wglądu na Wydziale [...] UwB. W ocenie skarżącego taki sposób załatwienia jego wniosku nie stanowi wykonania i wobec tego wnosi o wymierzenie grzywny organowi za uporczywe niewykonanie wyroku. W odpowiedzi na skargę Dziekan [...] Uniwersytetu w B. wniósł o oddalenie skargi ewentualnie o umorzenie postępowania. Organ podnosił, iż wobec niezaakceptowania przez skarżącego formy udostępnienia wnioskowanych recenzji, ich kserokopie przesłano na adres skarżącego w dniu 5.03.2014r. Nie można w takiej sytuacji zarzucić mu uporczywego niewykonania orzeczenia Sądu. W piśmie ustosunkowującym się do odpowiedzi na skargę skarżący wskazał, że wykonanie wyroku po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania i podtrzymał wniosek zawarty w skardze o wymierzenie grzywny podnosząc, iż wykonanie wyroku w następstwie wniesienia skargi uzasadnia przyjęcie, że bezczynność w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wyrok o sygn. II SAB/Bk 68/13, którym Sąd zobowiązał Dziekana [...] Uniwersytetu w B. do załatwienia, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej w terminie 14 dni od daty zwrotu akt organowi, wniosku skarżącego z dnia 5.05.2012r. uprawomocnił się 3 grudnia 2013r. a akta zwrócone zostały w dniu 11 grudnia 2013r. Wykonanie wyroku winno zatem nastąpić do dnia 26 grudnia 2013r. Niesporne jest, iż do tego dnia wyrok nie został wykonany, mimo że skarżący wzywał organ do wykonania wyroku. Nie można bowiem zgodzić się z organem, że zaproponowaną przez organ formę załatwienia wniosku skarżącego należy uznać za wykonanie wyroku. Wniosek skarżącego złożony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazywał formę jego załatwienia – doręczenie kserokopii recenzji i ostatecznie w takiej formie został zrealizowany, wobec niezaakceptowania zaproponowanej formy przez organ. Nastąpiło to jednak w dniu 5.03.2014r., a więc po wniesieniu skargi w dniu 20.02.2014r. Tym samym należy przyjąć, iż na dzień wniesienia skargi organ nadal pozostawał w bezczynności w wykonaniu wyroku. Uzasadnia to uznanie, że zaistniały przesłanki, określone w art. 154 § 1ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do wymierzenia organowi grzywny. Wykonanie wyroku po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania o czym wprost stanowi art. 154 § 3 cytowanej powyżej ustawy. Z uwagi jednak na stosunkowo krótki okres pozostawania w bezczynności w wykonaniu wyroku i podjętą w tym czasie próbę zrealizowania wniosku w innej formie niezaakceptowanej przez skarżącego, Sąd uznał, że nie można przypisać organowi rażącego naruszenia prawa, a jednocześnie taka sytuacja stanowi podstawę do miarkowania grzywny, o które mowa w art. 154 § 6 cytowanej ustawy. Wymierzenie jej w kwocie 300zł. w ocenie Sądu, przy uwzględnieniu tych okoliczności, jest wystarczającą sankcją za niewykonanie wyroku. O kosztach Sąd orzekł zgodnie z art. 200 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.