II SA/Bk 285/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego B. z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia: 1. cofnąć skarżącemu przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych 2. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 300 (słownie: trzystu) złotych Postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. referendarz sądowy – po rozpatrzeniu wniosku J, F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego - uwzględnił wniosek w całości. W uzasadnieniu podano, że wnioskodawca dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W złożonym oświadczeniu wskazał bowiem, że jego jedynym źródłem utrzymania pozostaje renta inwalidzka w kwocie 595,87 zł miesięcznie. Na rozprawie w dniu 26 lipca 2011 r. ustalono, że skarżący jest radnym i uzyskuje z tytułu pełnienia tej funkcji dodatkowy miesięczny przychód w wysokości 700 zł. Okoliczność ta została potwierdzona pismem Urzędu Miejskiego w S. z którego wynika, że w okresie od lutego do lipca 2011 r. skarżącemu wypłacono ogółem 3.500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Zgodnie z treścią 249 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może cofnąć przyznane prawo pomocy w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na postawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Z przepisu tego wynika, że cofnięcie prawa pomocy może nastąpić w wypadku, gdy strona wprowadziła Sąd w błąd co do swojej sytuacji majątkowej, rodzinnej czy zdolności płatniczych. W niniejszej sprawie Sąd orzekając w przedmiocie cofnięcia przyznania prawa pomocy ocenił okoliczności powołane przez skarżącego w oświadczeniu konfrontując je z informacją o pełnieniu przez niego funkcji radnego i uzyskiwaniu w związku z tym dodatkowego przychodu. I tak, we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że jego jedynym źródłem utrzymania jest renta inwalidzka w kwocie 595,87 zł miesięcznie. Podczas, gdy na datę składania wniosku był on już radnym i osiągał dodatkowy przychód w wysokości 700 zł. Oznacza to, że skarżący wprowadził Sąd w błąd co do swojej sytuacji majątkowej. Takie zaś zachowanie stanowiło przesłankę do rozważenia kwestii cofnięcia przyznanego mu prawa pomocy. Referendarz sądowy przyznał wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie całkowitym, przyjmując że jego miesięcznym źródłem utrzymania jest jedynie kwota w wysokości 595,87 zł. W sytuacji, kiedy Sąd dysponuje informacją, że rzeczywista kwota utrzymania skarżącego jest ponad dwukrotnie wyższa od zadeklarowanej we wniosku, zasadnym jest cofnięcie przyznanego prawa pomocy. Sąd cofnął je w części, przyjmując że w możliwościach finansowych skarżącego mieści się kwota 300 zł. Jej uiszczenie w ocenie Sądu, nie spowoduje uszczerbku w utrzymaniu koniecznym wnioskodawcy – art. 246 § 1 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Sąd – na podstawie art. 249 w związku z art. 263 i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.