II SA/Bk 288/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. S. Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. (dalej powoływana także jako: "Skarżąca"), łącznie ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, iż wykonanie decyzji oznacza potencjalne utrudnienia/ ograniczenia w prowadzeniu dotychczasowej działalności gospodarczej i spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, w tym trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy podnieść należy, iż wskazane wyżej przesłanki nie zachodzą przede wszystkim ze względu na charakter będącego przedmiotem zaskarżenia do tutejszego Sądu rozstrzygnięcia – decyzji kasacyjnej - uchylającej decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zgodnie bowiem z ugruntowanym stanowiskiem doktryny, jak również orzecznictwem sądów administracyjnych, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W rzeczywistości problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Stąd nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich, ponad wszelką wątpliwość, nie wywołuje zaskarżona decyzja, albowiem nie nakłada ona na Skarżącą żadnych uprawnień bądź obowiązków. Zaskarżona decyzja nie jest aktem administracyjnym podlegającym wykonaniu, a zatem nie ma możliwości wstrzymania jej wykonania (zob. postanowienie NSA z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 6/11, LEX nr 953125). W doktrynie przedmiotu przyjmuje się jednocześnie, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J.P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to Skarżąca Spółka winna wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie nie uczyniła. Potencjalne utrudnienia czy ograniczenia w prowadzeniu dotychczasowej działalności gospodarczej nie może być postrzegana jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków dla Skarżącej. Dlatego też Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.