II SA/Bk 29/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant referent stażysta Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 marca 2017 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] października 2016 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania M. R. (zwanego dalej: "Skarżącym") utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, polegającego na budowie kurnika do chowu w systemie ściółkowym do 30 000 sztuk kurcząt brojlerów (120 DJP) wraz z infrastrukturą towarzyszącą, przewidzianego do realizacji w granicach działki o nr geod. [...], położonej w obrębie K., gm. K. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne. Decyzja z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., uchyliło decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] października 2015 r., nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie kurnika do chowu w systemie ściółkowym do 30 000 sztuk kur-brojlerów o łącznej obsadzie 120 DJP wraz z infrastrukturą towarzyszącą, przewidzianego do realizacji w granicach działki o nr geod, [...] położonej w obrębie K., gm. K. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji. W wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku M. B., zam. ul. [...] B., złożonego w dniu [...] lipca 2015 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia, uwzględniając wytyczne zawarte w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2016 r., Wójt Gminy K. decyzją z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację ww. przedsięwzięcia, w granicach działki o nr geod. [...], położonej w obrębie K., gm. K.. Ustalając środowiskowe warunki realizacji planowanego przedsięwzięcia określił: rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki na etapie realizacji i użytkowania przedsięwzięcia, wymagania dotyczące ochrony środowiska do uwzględnienia w projekcie budowlanym. Ponadto nie stwierdził konieczności ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016 r. poz. 353, zwanej dalej: "ustawą środowiskową"). W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wskazał na naruszenie następujących przepisów prawa: (- ) art. 66 ust. 1 pkt 4 ustawy środowiskowej, poprzez nieuprawnione uznanie przez organ I instancji, iż raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie musi zawierać wszystkich danych, o których mowa w art. 66, w tym opisu tzw. wariantu zerowego planowanej inwestycji; (-) art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy środowiskowej, poprzez niedostateczne wyjaśnienie kwestii braku konieczności ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania prowadzonego w sprawie wydania pozwolenia na budowę; (-) art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy środowiskowej, poprzez bezkrytyczne uwiarygodnianie przez organ I instancji raportu środowiskowego i odmowę słuszności postulatom przedstawionym przez mieszkańców. Po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] października 2016 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przytoczył treść art. 3 ust. 1 pkt 8, art. 77 ust. 1, art. 80 ust. 2, art. 81 ust. 1, ust. 3 ustawy środowiskowej. Następnie odnosząc powyższe regulacje do przedmiotowej sprawy stwierdził, że na terenie projektowanej inwestycji nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a sąsiedztwo planowanej inwestycji stanowi zabudowa rolnicza, zagrodowa. Podniósł, że organy, o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej, tj. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B., zwany dalej: "RDOŚ" postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S., zwany dalej: "PPIS" opinią z dnia [...] kwietnia 2016 r., Nr [...] pozytywnie zaopiniowały ww. inwestycję. Z oceny oddziaływania na środowisko nie wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie lokalizacyjnym, jak też nie istnieją racjonalne warianty alternatywne, albowiem mogłyby one dotyczyć jedynie sposobu karmienia i pojenia ptaków, a co za tym idzie, zmiany dostosowanej do tego konstrukcji budynku bądź zastosowania innego źródła energii (porównanie obu wariantów znajduje się w Raporcie s. 18 i n.). Organ odwoławczy podniósł, że w postępowaniu wyjaśniającym rozważano też inną lokalizację kurnika, jednakże inwestor nie posiada innej działki z racjonalnym dostępem do drogi publicznej. Zaznaczył, że inwestor składał wniosek o wydanie decyzji środowiskowej na przedmiotową inwestycję na innej nieruchomości, której jest właścicielem, jednakże na skutek protestów społecznych zdecydował się przenieść inwestycję na nieruchomość przedmiotową, w większym oddaleniu od zabudowy mieszkaniowej. Kolegium wskazało również, że z oceny oddziaływania na środowisko nie wynika, aby przedsięwzięcie mogło znaczące wpłynąć na obszar Natura 2000 (o czym stanowi art. 81 ust. 2 ustawy środowiskowej), albowiem przedsięwzięcie zlokalizowane zostanie na obszarze oddalonym od najbliżej położonego obszaru Natura 2000 o 6,8 km "Źródła Wzgórz S.". Organ odwoławczy podniósł, że z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie wynika, aby przedsięwzięcie mogło spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych na obszarze dorzecza, o którym mowa w art. 81 ust. 3 ustawy środowiskowej, albowiem najbliżej położoną jednolitą częścią wód jest JCWP "S.", w oddaleniu 2 km od źródeł do "M." oraz JCWPd "56", oddalona o ok. 300 m. Ponadto, zdaniem organu II instancji, w skarżonej decyzji przewidziano działania mające na celu ograniczanie dopływu zanieczyszczeń do wód powierzchniowych i podziemnych, m.in. poprzez: nierozsypywanie obornika na fermie i jej sąsiedztwie, zastosowanie szczelnej posadzki w budynkach, stosowanie szczelnych zbiorników na wody popłuczne i ścieki, niezwłoczne wywożenie obornika z terenu fermy i wprowadzania do gruntu jedynie wód opadowych z połaci dachów i utwardzonych ciągów komunikacyjnych. Mając powyższe na względzie Kolegium stwierdziło, że w analizowanej sprawie nie zaistniały ww. warunki do odmowy zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Organ odwoławczy wskazał również, że zebrany materiał dowodowy pozwala na uznanie sprawy za wyjaśnioną wyczerpująco, co przesądza, że postępowanie organu I instancji było zgodne z obowiązującym prawem. Organ I instancji dopuścił do postępowania zainteresowanych oraz wykonał obowiązek niezbędnych (wskazanych w art. 33 i 38 ustawy środowiskowej) obwieszczeń. Poza tym, oceny materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie, w tym przedłożonego przez wnioskodawcę Raportu dokonały - zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, wyrażoną w art. 80 k.p.a. - wyspecjalizowane organy administracji, właściwe do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kolegium podniosło, że choć organ I instancji zbyt lakonicznie przeanalizował raport, to ocena formalna raportu jest pozytywna, gdyż dokument ten spełnia wymogi formalne. W szczególności zawiera wszystkie obligatoryjne elementy wymagane w art. 66 ust. 1 i art. 68 ust. 1 ustawy środowiskowej oraz uwzględnia zakres wskazany w postanowieniu stwierdzającym potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określającym zakres raportu. Z kolei analiza merytoryczna tego dokumentu pozwala na stwierdzenie, iż określony w nim zakres oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko (w odniesieniu do poszczególnych faz realizacji inwestycji), jest wystarczająco szeroki i uwzględnia aspekty technologiczne, prawne, organizacyjne oraz logistyczne inwestycji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ II instancji uznał je za bezzasadne. Wskazał, że wbrew twierdzeniom skarżącego, nie doszło do naruszenia art. 66 ustawy środowiskowej. Podniósł, że nie w każdej sprawie o wydanie decyzji środowiskowej konieczne jest sporządzenie raportu zawierającego wszystkie elementy. Za niezasadny uznał też zarzut, że niedostateczne wyjaśnienie kwestii braku konieczności ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania prowadzonego w sprawie wydania pozwolenia na budowę może wpłynąć na ważność i poprawność skarżonej decyzji. Zdaniem Kolegium, organ I instancji na etapie wydawania skarżonej decyzji nie miał już możliwość kształtowania takich elementów warunków realizacji planowanej inwestycji, które odbiegałyby od zapisów postanowień uzgadniających wydanych przez RDOŚ i PPIS. Za bezzasadny organ uznał również zarzut, że organ I instancji bezkrytycznie uwiarygodnił raport środowiskowy i odmówił słuszności postulatom przedstawionym przez mieszkańców. Organ I instancji odniósł się do wszystkich uwag i zarzutów składanych w postępowaniu z udziałem mieszkańców. Organ odwoławczy podniósł, że monitoring oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, na etapie budowy eksploatacji nie jest konieczny, albowiem z przedłożonych- w materiale dowodowym - danych wynika, że przy zachowaniu wszystkich warunków określonych decyzją, inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływała na środowisko. Ponadto szczegółowo wyjaśniono, że planowana inwestycja nie powinna doprowadzić do emisji odpadów płynnych do wód gruntowych. W decyzji organu I instancji przewidziano działania mające na celu ograniczanie dopływu zanieczyszczeń do wód powierzchniowych i podziemnych, poprzez, między innymi zastosowanie szczelnej posadzki, szczelnych zbiorników na wody popłuczne i ścieki, niezwłoczne wywożenie obornika z terenu fermy i wprowadzania do gruntu jedynie wód opadowych. Poza tym Kolegium nie podzieliło obaw protestujących, iż "problemem będzie odbiór padłych zwierząt". W skarżonej decyzji podkreślono, że padłe sztuki ptactwa odbierane będą przez wyspecjalizowane przedsiębiorstwo asenizacyjne, a do czasu odbioru padłych zwierząt, będą one przechowywane w specjalnie oznakowanej szczelnej beczce, w wydzielonym, zadaszonym miejscu, wolnym od dostępu osób trzecich. Zdaniem Kolegium powyższe zabezpieczenie jest wystarczające i spełni warunki prawidłowej utylizacji odpadów. Z kolei przedstawiony przez protestujących problem większej ilości wirusów, grzybów, infekcji, chorób itp., na obecnym etapie prowadzonego postępowania inwestycyjnego, w ocenie organu II instancji, jawi się jako spekulacja intelektualna, nie znajdująca potwierdzenia ani w stosownych argumentach, ani w powołaniu się na zebrany materiał dowodowy. Kolegium podniosło, że zgromadzony materiał dowodowy, wbrew twierdzeniom skarżącego, pozwala na uznanie, iż zrealizowane badania, w oparciu o oprogramowanie "Z.", przeprowadzone zostały rzetelnie, a ich wynik wraz ze stosownymi obliczeniami (przedstawionymi w raporcie) wskazuje, iż na obszarze oddziaływania (poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny) nie powinny wystąpić przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu (55 dB w dzień i 45 dB w nocy). Odnosząc się do wniosku skarżącego o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci oświadczenia leśniczego w Nadleśnictwie C. oraz dowodu z opinii eksperta ornitologa, organ odwoławczy wskazał, że skarżący przedłożył jedynie oświadczenie leśniczego twierdzącego, iż na obszarze oddziaływania inwestycji występują chronione gatunki ptaków. Skarżący nie przedłożył żadnego innego dowodu, choćby wspomnianej w piśmie z dnia [...] października 2016 r. opinii eksperta ornitologa. Zdaniem Kolegium wnioski i żądania dowodowe skarżącego dotyczą okoliczności stwierdzonej innymi dowodami. Ustosunkowując się z kolei do zarzutu, że przedmiotowa inwestycja spowoduje duże uciążliwości odorowe, organ odwoławczy podniósł, że z materiału dowodowego wynika, iż oddziaływanie siarkowodoru i amoniaku w obszarze analizowanym nie przekroczy dopuszczalnych prawem norm. Wskazał, że aktualnie nie istnieją przepisy prawa, umożliwiające uzależnienie wydania decyzji środowiskowej od poziomu emitowanego przez inwestycję odoru. Końcowo Kolegium podniosło, że planowane przedsięwzięcie nie zostało zaliczone do kategorii zawsze znacząco oddziałujących na środowisko, ale jedynie do potencjalnie znacząco oddziałujących, co wskazuje na prawdopodobieństwo umiarkowanego oddziaływania na środowisko. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) naruszenie art. 68 ust. 2 pkt 1 i 2 w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 4 i pkt 16 ustawy środowiskowej , przejawiające się w przekroczeniu granic uznania administracyjnego przez organ II instancji, poprzez nieuprawnione uznanie, iż organ l instancji mógł odstąpić od wymagań co do zawartości raportu, o których mowa w art. 68 ust 2 pkt 1 ustawy środowiskowej, bez jednoczesnego nałożenia na inwestora obowiązków wynikających z art 68 ust. 1 pkt 2 ustawy. Skarżący zaznaczył, że organ I instancji zmniejszając zakres raportu środowiskowego winien wskazać, a także w sposób przekonywujący wytłumaczyć uczestnikom postępowania w jaki sposób usytuowanie, charakter oraz skala oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko uzasadniają odstąpienie od obligatoryjnych elementów każdego raportu środowiskowego. Nie uczyniwszy powyższego, działaniem swym organ poderwał zaufanie obywatela do organów władzy publicznej (art. 8 k.p.a.), a także nie sprostał zasadzie wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi się kierował (art. 11 k.p.a. ). 2) naruszenie art. 63 ust. 1, art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. c, w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 4 ustawy środowiskowej, poprzez usankcjonowanie przez organ II instancji sytuacji, w której organ I instancji wydając decyzję środowiskową nie zawiera w jej uzasadnieniu wywodu na temat racjonalności i celowości odstąpienia przez Wójta Gminy K. od konieczności ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej. Organowi II instancji umknęło, że ustawodawca wyraźnie wskazał, że uzasadnienie stanowiska odnośnie odstąpienia od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia jest obowiązkiem organu wydającego decyzję środowiskową, któremu w niniejszej sprawie nie podołano. Takie ustalenia obydwu organów pozostają w sprzeczności z zasadami procedury administracyjnej, w tym art. 6 k.p.a., nakazującego organom działanie w granicach i na podstawie powszechnie obowiązującego prawa, 3) naruszenie art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. b i c ustawy środowiskowej w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez brak przeprowadzenia krytycznej analizy prywatnego dokumentu jakim jest pochodzący od inwestora raport środowiskowy, pomimo wykonania go w sposób tendencyjny i bez zachowania należytej staranności, przy jednoczesnym braku uwzględnienia uwag społeczeństwa w zakresie: a) opisu elementów przyrodniczych objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko (art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej): - brak jest przeprowadzonej inwentaryzacji przyrodniczej, w tym inwentaryzacji występujących na tym terenie ptaków (lerka, ortolan, gąsiorek, derkacz, trzmielojad, dzięcioł czarny, bielik, żuraw, bocian biały, bocian czarny), - brak jest również inwentaryzacji występującej na tym terenie flory. Brakuje konkretnych informacji, które dotyczyłyby terenu inwestycji i jej sąsiedztwa, a podane przez autora raportu informacje w wielu momentach mijają się z prawdą (vide; wymienienie górskich gatunków drzew), - nie ma żadnych informacji dotyczących lokalnej sieci hydrograficznej, odległości od najbliższego cieku powierzchniowego do terenu zainwestowania, - brak informacji dotyczących rodzaju gleb występujących na analizowanym terenie ich składu granulometrycznego oraz współczynników filtracji, -nie ma żadnych informacji dotyczących głębokości występowania poziomów wód gruntowych na terenie zainwestowania i terenach otaczających oraz zagrożeń ich jakości wynikających z braku zbierania i unieszkodliwiania ścieków z powierzchni utwardzonych, b) opisu przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko (art. 66 ust. 1 pkt 8 ustawy środowiskowej ): - w rozdziale 8 autor raportu stwierdza, że bezpośrednie oddziaływanie na klimat akustyczny i ludzi zamknie się w granicach administracyjnych działek,-podczas gdy rozprzestrzenianiem się odoru i hałasu rządzą prawa fizyki, a nie granice działek ewidencyjnych, - brak oceny nasilenia się transportu drogami publicznymi z/do inwestycji, c) opisu całego przedsięwzięcia, wraz z warunkami użytkowania terenu w fazie budowy i eksploatacji (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy środowiskowej): - niezrozumiałe zawarcie w raporcie również działki nr [...], która jest uwzględniana w obliczeniach emisji zanieczyszczeń do powietrza atmosferycznego i obliczeniach emisji oraz propagacji hałasu natomiast nie jest on analizowany w aspekcie zespolonych oddziaływań na środowisko innych elementów składowych środowiska naturalnego w tym także na ludzi, - brak odniesienia się do ewentualnej zgodności planowanego przedsięwzięcia ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy K., mimo braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazał, że przeznaczenie terenu (określone w MPZP, ew. decyzjach lokalizacyjnych, musi być zgodne ze studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego danej gminy), - w charakterystyce przedsięwzięcia nie przewidziano instalacji zbierającej i unieszkodliwiającej odcieki z terenu utwardzonego i zabudowanego. Odcieki zanieczyszczone mogą migrować do gruntowych oraz sieci hydrograficznej i tymi drogami docierać do studni gospodarskich. - stwierdza się, że kurnik będzie zasilany wodą z wodociągu wiejskiego, pomimo że brak jest sieci wodociągowej dla danego terenu, d) opisu całego przedsięwzięcia, wraz z głównymi cechami charakterystycznymi procesów produkcyjnych (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy środowiskowej): - brak gwarancji zawarcia umów z odbiorcami odbiornika, ich ewentualnego wykazu lub harmonogramu odbioru odpadów, - w opisie informującym o ilości produkowanych brojlerów oraz ilości wytwarzanych odpadów i potrzebnej powierzchni gruntu potrzebnej jego zagospodarowania, brakuje: danych do obliczeń powierzchni gruntu (podany tylko wynik końcowy); harmonogramu odbiór obornika w cyklach produkcyjnych; danych dotyczących właściwość fizyczno-chemicznych gleb, na których będzie deponowany obornik dopuszczalnych dawek obornika na danym rodzaju gleby i planowane nawożenie; harmonogramu nawożenia w aspekcie dostępnej nawożenia powierzchni; e) opisu planowanego przedsięwzięcia, w szczególności zanieczyszczeń wynikających z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy środowiskowej), - raport wskazuje, że teren nie jest uzbrojony w kanalizację deszczową konieczne jest zatem wykonanie instalacji zbierającej o czym raporcie nie ma mowy, - brak obliczeń ilości ścieków powstałych na terenach utwardzonych oraz charakterystyki instalacji technicznej do unieszkodliwienia ścieków, f) określenia przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów (art. 66 ust. 1 pkt 6 ustawy środowiskowej): - brakuje planu tras przejazdu transportu i obliczeń oddziaływania pojazdów transportujących materiały budowlane i sprzęt techniczny, na tereny zabudowy mieszkaniowej (faza realizacji i eksploatacji), - brakuje analizy wpływu drgań spowodowanych ruchem ciężkich= pojazdów na konstrukcje budynków, znajdujących się w odległości 1,5 - 4,0 m od krawędzi drogi, - brak ustosunkowania się do hałasu inwentarza żywego, g) uzasadnienia proponowanego przez wnioskodawcę wariantu, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko (art. 66 ust. 1 pkt 7 ustawy środowiskowej), - brakuje jednego z najważniejszych oddziaływań kurnika na ludzi i otoczenie, mianowicie - emisji odorów i ich wpływu na komfort życia mieszkańców terenów otaczających, - brakuje oddziaływań na: wody powierzchniowe, gruntowe, podziemne, - nie wykonano: obliczeń pełnej emisji zanieczyszczeń do powietrza pełnej emisji oraz propagacji hałasu; analizy wpływu drgań na budynki, analizy wpływu ciężkiego sprzętu technicznego na drogi; emisji, zasięgu rozprzestrzeniania się substancji odorowych oraz ich oddziaływania na mieszkańców terenów otaczających; 4) naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 175 § 1 k.p.a., poprzez brak wszechstronnego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego w sprawie, poprzez nieprzeprowadzenie dowodów zawnioskowanych przez skarżącego w piśmie z dnia 16 października 2016 r. polegających na zażądaniu informacji z: Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odnośnie uzyskiwanych dopłat na cenne siedliska ptaków w Gminie K., a także dopuszczeniu dowodu z opinii eksperta ornitologa na okoliczność wykonania inwentaryzacji przyrodniczej -zgłoszonych na okoliczność wykazania błędów oraz tendencyjności raportu środowiskowego. Brak działania organu w tym zakresie spowodował konieczność przedłożenia stosownych dokumentów przy niniejszej skardze, 5) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niczym niepoparte ustalenie, iż inwestor nie posiada innej działki z racjonalnym dostępem do drogi publicznej, oraz że na skutek protestów społecznych inwestor zdecydował się przenieść lokalizację inwestycji z działki nr [...], podczas gdy inwestor dysponuje tytułami prawnymi do innych nieruchomości znajdujących się w pobliżu lokalizowanej inwestycji, natomiast postępowanie środowiskowe w sprawie wydania decyzji odnośnie działki nr [...] toczy się nadal, został zebrany materiał dowodowy, a organ w niedalekiej przyszłości przystąpi do wydania decyzji środowiskowej obejmującej działkę o tym właśnie numerze. Mając powyższe zarzuty na względzie wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji organu I instancji oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Ponadto, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z następujących dokumentów: (1) opinii ornitologa A. G. z dnia [...] grudnia 2016 r., (2) opinii biologa P. M. z Instytutu Biologii UwB z dnia [...] listopada 2016 r.; (3) opinii dr H. J., pracownika naukowo - dydaktycznego Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska P.- na okoliczność tendencyjności oraz niepełności przedstawionego przez inwestora raportu środowiskowego, koniczności przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego przez organy administracyjne; (4) zawiadomienia Wójta Gminy K., nr [...] z dnia [...] października 2016 r. dotyczące chęci zrealizowania przedmiotowego zamierzenia budowlanego również na działce inwestora o nr geod. [...], błędu w ustaleniach faktycznych organu mającego wpływ niniejsze rozstrzygnięcie; (5) sprawozdania z badań ankietowych przeprowadzonych przez skarżącego w dniu [...] grudnia 2016 r. - na okoliczność intensywności odorów oraz uciążliwości inwestycji dla mieszkańców sąsiednich działek na przykładzie podobnych obiektów zrealizowanych w innych gminach. W uzasadnieniu skarżący rozwinął podniesione w skardze zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Skarga jest niezasadna albowiem organ wydający zaskarżoną decyzję nie naruszył prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowania jej z obiegu prawnego, a tylko w takim zakresie Sąd stosownie do art. 1 ustawy o ustroju sądów administracyjnych kontroluje zaskarżoną decyzję. Stanowisko organu, że w sprawie nie istniały okoliczności uzasadniające odmowę wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia jest oparte na prawidłowo ustalonym stanie faktycznym i prawidłowym zastosowaniu przepisów na których oparto wydaną decyzję. Zarzut naruszenia art. 68 ust. 2 pkt 1 i 2 w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 4 i pkt 16 ustawy, który Skarżący formułuje jako przekroczenie granic uznania administracyjnego przez organ II instancji przez nieuprawnione uznanie, iż organ I instancji mógł odstąpić od wymagań co do zawartości raportu o których mowa w art. 68 ust. 2 pkt 1 bez jednoczesnego nałożenia na inwestora obowiązków wynikających z art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy nie ma uzasadnienia. Zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy organ wydaje postanowienie o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i jednocześnie określa jego zakres uwzględniając kryteria wskazane w tym artykule. Postanowienie takie zostało wydane przez organ w dniu [...] marca 2016 r. [...] i wobec jego niezaskarżenia ostatecznie ukształtowało zakres raportu. Nie ma więc obecnie podstaw do kwestionowania zasadności odstąpienia od wymagań wskazanych w art. 68 ust. 1 pkt 1 ustawy co do których ustawodawca wskazał na możliwość odstąpienia od ich zamieszczenia w raporcie i jednocześnie wskazał na zaskarżalność wydanego w tym zakresie postanowienia. W sprawie nie doszło do naruszenia art. 63 ust. 1 i art. 85 ust 2 pkt 1 lic c w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 4 ustawy polegające na usankcjonowaniu przez organ II instancji decyzji w której organ I instancji nie zawarł wywodu na temat racjonalności i celowości odstąpienie od konieczności ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postepowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy). Wydając decyzję organ I instancji miał na uwadze postanowienia uwzględniające warunków realizacji przedsięwzięcia wydane przez uprawnione organy, które w sposób wiążący ukształtowały decyzję. Zasadnie organ II instancji przyjął, że organ w takim wypadku nie miał możliwości wydania decyzji, które odbiegałyby od warunków realizacji planowanej inwestycji wskazanych w postanowieniach uzgadniających. Nie można też podzielić zarzutu naruszenia art. 85 ust. 2 pkt 1 lit b i c w zw. z art. 80 kpa przez brak oceny przedstawionego raportu środowiskowego w zakresie braku uwzględnienia uwag społeczeństwa dotyczących oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze, a także zarzutu o tendencyjności i braku staranności sporządzonego raportu. Wbrew zarzutom Skarżącego Kolegium dokonało analizy raportu wskazując, że na terenie objętym oceną występują różne gatunki ptactwa i zwierząt jednakże na podstawie przedstawionych obliczeń przewidywanych emisji nie można potwierdzić, że będą one miały negatywnego wpływu na florę i faunę. Również analiza dotycząca hałasu w oparciu o oprogramowanie "Z." Wskazana w raporcie wskazuje, że na obszarze objętym inwestycją nie powinno wystąpić przekroczenie norm hałasu. Działania mające na celu ograniczenie dopływu zanieczyszczeń do wód powierzchniowych i podziemnych wskazane w decyzji w dostateczny sposób zabezpieczają środowisko przed zanieczyszczeniami. Na etapie wydawania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych przedsięwzięcia organ bada jedynie czy rozwiązania technologiczne wskazane w karcie informacyjnej przedsięwzięcia są wystarczające do ustalenia, że przedmiotowe przedsięwzięcie nie będzie wpływało w sposób istotny na stan środowiska czego dokonuje głównie w oparciu o przedstawiony raport o oddziaływaniu na środowisko. Stąd też zarzuty Skarżącego zmierzające do wykazania, że nie ma gwarancji co do spełnienia wskazanych w nim warunków, nie podlegają badaniu w tym postępowaniu, a będą miały znaczenie na etapie wydawania pozwolenia na budowę. Powszechnie wiadomo, że tego rodzaju przedsięwzięcie jak przedmiotowe może powodować okresowe uciążliwości odorowe dla otoczenia. Przepisy prawa nie przewidują jednakże norm odorowych, które powinny być spełnione przy realizacji przedsięwzięcia. W tym zakresie wskazują jedynie na główne składniki powodujące odór, tj. siarkowodór i amoniak. Obliczenia przedstawione w raporcie wskazują co do ich oddziaływania na środowisko nie przekroczą dopuszczalnych prawem norm. Mając na uwadze powyższe Sąd uznaje, że pozytywna ocena przedstawionego raportu co do spełnienia wymogów stawianych w art. 66 i 68 ustawy dokonana przez organ jest prawidłowa i nie ma uzasadnionych podstaw do jej kwestionowania. W odniesieniu do działki Nr [...] na której ma być zlokalizowane w przyszłości podobne przedsięwzięcie co do którego toczy się postępowanie o ustalenie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia stwierdzić należy, ze względu na fakt iż postępowanie to nie jest zakończone nie zachodziła potrzeba uwzględniania tego przedsięwzięcia w ramach skumulowanego oddziaływania na środowisko z przedmiotowym przedsięwzięciem, jakkolwiek w raporcie uwzględniono ten fakt w zakresie oddziaływania co do emisji zanieczyszczeń powietrza i natężenia hałasu wskazując, że i w takim wypadku normy nie zostaną przekroczone. W sprawie organ nie naruszył art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 75 § 1 kpa przez nieprzeprowadzenie zawnioskowanych dowodów. Na etapie postępowania odwoławczego Skarżący przedłożył jedynie zaświadczenie z Nadleśnictwa C. o występowaniu chronionych ptaków i dowód ten został poddany ocenie przez organ odwoławczy jako nie wpływający na ustalenia dokonane przez organ I instancji oparte na raporcie i tę ocenę Sąd podziela bowiem z raportu wynika brak negatywnego oddziaływania na ptactwo. Inne dowody na tym etapie nie zostały przedłożone, a w świetle ustaleń raportu brak było podstaw do żądania informacji wskazywanych przez Skarżącego czy też dopuszczenie dowodu z opinii biegłego ornitologa. W związku z powyższym Sąd też uznał, iż nie ma podstaw do przeprowadzania dowodów z dokumentów załączonych do skargi. Z tych też względów skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu stosownie do art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.