II SA/Bk 290/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 maja 2015 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty S. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi D. O. i W. O. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...] w przedmiocie udzielenie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości poprzez zezwolenie na założenie i przeprowadzenie napowietrznej linii elektroenergetycznej p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty S. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] , Zaskarżoną decyzją Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...]listopada 2014 r. nr [...], na podstawie której udzielono P. S.A. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w obrębie Z., gmina B., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr geod. [...] o pow. 10,2382 ha oraz działka o nr geod. [...] o pow. 8,9781 ha, stanowiącej współwłasność W. i D. O., poprzez udzielenie inwestorowi zezwolenia na założenie i przeprowadzenie poprzez powyższą działkę dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV E. - granica RP – zgodnie z decyzją Starosty S. z dnia [...] listopada 2014 r. ograniczającą sposób korzystania z ww. nieruchomości. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty S. z dnia [...] listopada 2014 r. Z akt administracyjnych wynika, że Wojewoda P. postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Starosty S. z dnia [...] listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że pomimo tego, iż przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest decyzja Wojewody P. z dnia [...] lutego 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] listopada 2014 r., to Sąd postanowił także o wstrzymaniu decyzji organu I instancji, albowiem to ta decyzja posiada przymiot wykonalności. Zgodnie z treścią art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 518 ze zm., dalej powoływana jako u.g.n.) starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przepis art. 9 u.g.n. stanowi, że w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Z kolei z treści art. 124 ust. 1a u.g.n. wynika, że w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Z powyższej regulacji z jednej strony wynika, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję wydaną na podstawie art. 124 u.g.n. powoduje wstrzymanie jej wykonania z urzędu. Z drugiej strony pomimo regulacji zawartej w art. 9 u.g.n. nakazującej wstrzymanie wykonania z urzędu decyzji wydanej na podstawie art. 124 u.g.n., ustawodawca w określonych przypadkach przewidział możliwość udzielenia, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności. W przedmiotowej sprawie zostały wydane obie decyzje, tj. zarówno decyzja w trybie art. 124 ust. 1u.g.n jak i decyzja w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. Do sądu administracyjnego zostały zaskarżone obie decyzje. Skarga na decyzję w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 289/15. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2015 r. organ, na podstawie art. 9 u.g.n., wstrzymał wykonanie tej decyzji. W sprawie niniejszej przedmiotem skargi jest decyzja w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W ocenie Sądu decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami (decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości) jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 tej ustawy (decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości). Obie decyzje są wydane w graniach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości niweczy sens tej instytucji (vide: ta też WSA w Białymstoku w postanowieniu z 12 czerwca 2014 r., II SA/Bk 526/14, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012., poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.