II SA/Bk 290/16

PostanowienieWSA w Białymstoku2016-05-10

Skład orzekający: Mieczysław Markowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wymierzającej opłatę podwyższoną z tytułu wód opadowych lub roztopowych może zostać uwzględniony bez uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej wymaga wskazania i uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem, takich jak niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na brak środków finansowych bez konkretnego uzasadnienia jest niewystarczające i uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku, co skutkuje odmową wstrzymania wykonania decyzji.
Stan faktyczny
Miasto S. zaskarżyło decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa P. wymierzającą opłatę podwyższoną za wody opadowe lub roztopowe z powierzchni szczelnej dróg do rowu melioracyjnego bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego. Miasto S. wniosło również o wstrzymanie wykonania tej decyzji z powodu braku środków finansowych na jednorazową realizację zobowiązań.
Rozstrzygnięcie
Postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 maja 2016 r. wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia opłaty podwyższonej z tytułu wprowadzania wód opadowych lub roztopowych, określenia wysokości zaległości w opłacie za korzystanie ze środowiska p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji , Decyzją z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] SKO w B. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa P. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w sprawie wymierzenia opłaty podwyższonej z tytułu wód opadowych lub roztopowych z powierzchni szczelnej dróg do rowu melioracyjnego bez wymaganego prawem pozwolenia wodnoprawnego, określenia wysokości zaległości w opłacie za korzystanie ze środowiska, a także zobowiązania do wpłaty zaległości w opłacie. Skargę na decyzję SKO złożyło do sądu administracyjnego Miasto S., wnosząc również o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na brak środków finansowych na jednorazową realizację zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien wskazywać zaskarżone rozstrzygnięcie oraz zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione i uzasadnione zostaną okoliczności przemawiające za wstrzymaniem tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.). Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca żąda wstrzymania wykonania decyzji określającej wymierzenie opłaty podwyższonej z tytułu wód opadowych lub roztopowych z powierzchni szczelnej dróg do rowu melioracyjnego bez wymaganego prawem pozwolenia wodnoprawnego, określenia wysokości zaległości w opłacie za korzystanie ze środowiska, a także zobowiązania do wpłaty zaległości w opłacie. Niewątpliwie decyzja ta podlega wykonaniu, bowiem na jej podstawie Miasto S. ma obowiązek uiszczenia ww. opłaty. Może być zatem przedmiotem oceny z punktu widzenia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak wyżej wskazano, uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa przede wszystkim na stronie skarżącej. Brak we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku. Co prawda dopuszczalne jest orzekanie o wstrzymaniu z uwzględnieniem całego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, jednak - zdaniem sądu - sięganie do całokształtu dowodów w przedmiotowym postępowaniu wpadkowym może nastąpić tylko w celu uzupełnienia, wsparcia lub potwierdzenia argumentacji zawartej w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie. Sąd nie może w braku takiej argumentacji sam sięgać do całokształtu akt sprawy i oceniać czy w sytuacji strony wstrzymanie jest uzasadnione czy też nie. Byłoby to działanie sądu z urzędu, które nie jest dozwolone z uwagi na możliwość udzielenia ochrony tymczasowej wyłącznie na wniosek (wynika to wprost z art. 61 § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca w złożonym wniosku nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Samo stwierdzenie strony skarżącej, że wnosi "o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na brak środków finansowych Miasta S. na jednorazową realizację zobowiązań" bez wskazania jakichkolwiek powodów i przesłanek warunkujących wstrzymanie zaskarżonego aktu nie jest wystarczająca do pozytywnego ustosunkowania się do niniejszego wniosku. Nie przedstawiono żadnych argumentów uzasadniających słuszność wniosku o wstrzymanie. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. postanowienie NSA z 8 maja 2004 r., FZ 65/04, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Uznając wniosek za niezasadny Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło