II SA/Bk 293/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 września 2015 r. wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 27 sierpnia 2015 r. wydanego w sprawie o sygn. II SA/Bk 293/15 w sprawie ze skargi W. M. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] lutego 2015r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 sierpnia 2015 r. wydany w sprawie o sygn. II SA/Bk 293/15 poprzez dodanie pkt 3 o treści: "zasądza od Wojewody P. na rzecz W. M. kwotę 100 (stu) zł tytułem zwrotu koszów postępowania sądowego". , Pan W. M. (dalej: Skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] lutego 2015 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 23 kwietnia 2015 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. W dniu 29 kwietnia 2015 r. Skarżący uiścił wpis. Następnie Skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Postanowieniem z 2 czerwca 2015 r. referendarz tut. Sądu przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody P. oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta B. oraz przyznał adwokatowi Skarżącego wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 16 września 2015 r. Pismem z dnia 16 września 2015 r., Skarżący zwrócił się do Sądu o zwrot kwoty 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Pismo Skarżącego należało potraktować jako wniosek o uzupełnienie wyroku. Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia jego ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba, że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (w tej sytuacji właściwą formę orzeczenia stanowi postanowienie). Wniosek o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów sąd może przy tym rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, zaś – stosownie do art. 16 § 2 p.p.s.a. – sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku postępowania w sprawie o uzupełnienie wyroku, przepisy art. 157 p.p.s.a. nie przewidują jednak żadnego wyjątku w kwestii składu rozpoznającego wniosek, zatem zastosowanie znajduje ogólna regulacja z art. 16 § 2 p.p.s.a. (zob. B. Dauter, Komentarz do art. 157 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 ). Z przywołanego art. 157 p.p.s.a. wynika, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w przypadkach, w których sąd nie zamieścił orzeczenia, które wg przepisów ustawy powinien był umieścić z urzędu. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W wyroku z dnia 27 sierpnia 2015 r. Sąd przyznał adwokatowi wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, nie zawarł natomiast orzeczenia w zakresie zasądzenia kwoty wpisu, pomimo stosownego wniosku złożonego przez pełnomocnika na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2015 r. Wskazać przy tym należy, że wpis został przez Skarżącego uiszczony przed wydaniem postanowienia o przyznaniu prawa pomocy, zatem nie można przyjąć, że Skarżący został zwolniony z jego uiszczenia. Mając powyższe na względzie – na podstawie art. 157, art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.– uzupełniono wyrok w zakresie kosztów postępowania.