II SA/Bk 298/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 czerwca 2017 r. wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. W. i I. W. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. SKO w B. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, położonej w obrębie O., gm. J., oznaczonej w ewidencji gruntów nr geod.: [...] o pow. 0,0241 ha, [...] o pow. 0,1508 ha i [...] o pow. 0,6587 ha, spowodowanego uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skargę na decyzję Kolegium złożyli do sądu administracyjnego W. W. i I. W., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazano, że wykonanie decyzji spowoduje konieczność uszczuplenia majątku skarżących o 6.215,80 zł. Skarżący nie dysponują taką kwotą, w związku z czym wykonanie decyzji doprowadziłoby do konieczności zaciągnięcia zobowiązań, a co za tym idzie skutkowałoby wyrządzeniem skarżącym szkody. Pełnomocnik nadmienił, ze zaskarżona decyzja wydana została przy szeregu rażących uchybień. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji (postanowienia) jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien wskazywać zaskarżone rozstrzygnięcie oraz zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione i uzasadnione zostaną okoliczności przemawiające za wstrzymaniem tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody. W rozpoznawanej sprawie skarżący żądają wstrzymania wykonania decyzji zobowiązującej do zapłaty kwoty 6.215,80 zł stanowiącej opłatę z tytułu wzrostu wartości jego nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem Sądu, zaskarżone orzeczenie posiada przymiot wykonalności, jednakże skarżący – mimo że reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika - nie uprawdopodobnili przesłanek przemawiających za udzieleniem ochrony tymczasowej. Stwierdzenie, że skarżących nie stać na uiszczenie opłaty, że nie dysponują taką kwotą, w związku z czym wykonanie decyzji doprowadziłoby do konieczności zaciągnięcia zobowiązań- nie stanowi uprawdopodobnienia braku możliwości poniesienia tego wydatku. Skarżący nie wskazali w jakiej sytuacji materialnej się znajdują, w jakiej proporcji wysokość opłaty pozostaje do wysokości ich dochodów czy ewentualnie zgromadzonych oszczędności. Nie wskazali też innych okoliczności nawiązujących do ich konkretnej sytuacji. Nie można było w związku z tym przeprowadzić wiarygodnej oceny, że wystąpiły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. Końcowo zaznaczyć jedynie należy, że podnoszone we wniosku okoliczności związane z niezgodnością z prawem wydanej decyzji nie mogą rzutować na zasadność lub też nie wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie może poddawać jej oceny pod kątem zgodności z prawem. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.