II SA/Bk 30/07

Dnia 1 lutego 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2007 roku w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. W. na pismo P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 roku, Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności obiektów budowlanych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pan F. W. wniósł do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pismo P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2006 roku, Nr [...]. W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga powyższa jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Przyczyna niedopuszczalności przedmiotowej skargi tkwi w charakterze udzielonej skarżącemu w dniu [...] listopada 2006 roku odpowiedzi. Podkreślić trzeba, że dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego indywidualnych rozstrzygnięć, określonych w art. 3 § 2 pkt 1 -3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) tj. decyzji i postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, w stosunku do których wyczerpane zostały środki zaskarżenia (art. 52 § 1 tej ustawy), oznacza, że katalog środków umożliwiających uruchomienie kontroli tych rozstrzygnięć (środków zaskarżenia) jest zamknięty. Zaskarżone pismo P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2006 roku nie ma cech, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także określonych w punktach następnych tegoż uregulowania. Kwestie w nim omówione nie zostały objęte decyzją administracyjną organu. Nie służy również na to pismo zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Tym samym nie może ono stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne. Z uwagi zatem na niedopuszczalność skargi, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia, orzekając jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).