II SA/Bk 303/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. – H. Sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w Z. na decyzję P. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W złożonej do sądu administracyjnego skardze na decyzję P. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w B., uchylającą w całości decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] grudnia 2014 r. i wymierzającą stronie skarżącej karę pieniężną w wysokości 20.000 zł, zawarto jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podano, że z uwagi na wadliwość skarżonej decyzji, w szczególności w zakresie wymierzenia kary jak i określenia jej wysokości oraz konieczność przeprowadzenia administracyjnego postępowania dowodowego w zakresie usunięcia stwierdzonych uchybień, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest w pełni uzasadniony. Dokonanie bowiem wpłaty tak ustalonej kary pieniężnej wysokości 20.000 zł spowoduję szkodę w majątku spółki i stanowić będzie spełnienie świadczenia przedwcześnie, przed rozpoznaniem skargi, które może mieć istotny wpływ na ponowne określenie wysokości zobowiązania pieniężnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W przypadku gdy skutkiem decyzji jest wyegzekwowanie od danego podmiotu nałożonej kary pieniężnej, Sąd nie ocenia na tym etapie postępowania, czy kara pieniężna została zasadnie nałożona ani czy prawidłowo ustalono jej wysokość a jedynie czy zostały wykazane przez stroną przesłanki ustawowe do wstrzymania wykonania decyzji. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca, nie przedstawiła żadnej dokumentacji dotyczącej jej sytuacji materialnej i żadnych dowodów, które pozwoliłyby zweryfikować jej twierdzenia, że wyegzekwowanie nałożonej kary w wysokości 20 000,00 zł, spowoduje zachwianie jej płynności finansowej. Należy wskazać, że Sąd, oceniając w sprawie w której powstaje obowiązek zapłaty określonej kwoty, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, bierze pod uwagę nie tylko wysokość nałożonej kary pieniężnej ale i całokształt sytuacji finansowej strony wnoszącej o wstrzymanie wykonania decyzji, której skutkiem jest wyegzekwowanie nałożonej kary pieniężnej. Skarżąca powinna więc przedstawić konkretne argumenty i dane (dokumenty) pozwalające ustalić wpływ, jaki będzie miało wyegzekwowanie nałożonej kary pieniężnej na jej sytuację finansową. Twierdzenia o utracie płynności finansowej nie zostały poparte żadną konkretną argumentacją, czy tym bardziej w jakikolwiek sposób udokumentowane. Zatem ani z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani z akt sprawy nie wynika, czy obciążenie skarżącej kwotą nałożonej kary spowoduje kwalifikowaną tj. znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona w późniejszym czasie poprzez przywrócenie do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z 13 maja 2010 r., II FSK 182/10, pub. orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględniając powyższe, Sąd stwierdził, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa spowodowania nieodwracalnych skutków. Zdaniem sądu, nie można w realiach niniejszej sprawy przyjąć, że zapłata administracyjnej kary pieniężnej wywrze nieodwracalny skutek. Przeciwnie, uiszczenie kary administracyjnej w pieniądzu jest czynnością odwracalną, w tym sensie, że w razie wyeliminowania z obrotu zaskarżonej decyzji, będzie mógł nastąpić zwrot nienależnie zapłaconej kwoty. Podsumowując, należy stwierdzić, że argumenty powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zdaniem Sądu, mają charakter ogólnikowy i nie zostały poparte żadnymi dowodami, co prowadzi do wniosku, że skarżąca nawet nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub że istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.