II SA/Bk 304/08

PostanowienieWSA w Białymstoku2008-10-30

Skład orzekający: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia może zostać uwzględniony, jeśli strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, a podnoszone przez nią okoliczności (awaria komputera, braki kadrowe, problemy finansowe) nie stanowią wystarczającej podstawy do usprawiedliwienia uchybienia?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona skarżąca nie wykazała, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Podnoszone przez nią argumenty dotyczące awarii sprzętu komputerowego, braków kadrowych czy problemów finansowych nie stanowią wystarczającego usprawiedliwienia dla niedochowania terminu, zwłaszcza w sytuacji, gdy istniała możliwość ręcznego sporządzenia pisma lub skorzystania z pomocy ustanowionego pełnomocnika.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie F.Z. w B. złożyło zażalenie na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 21 sierpnia 2008 r. oddalające wniosek o wstrzymanie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Po wezwaniu do usunięcia braków formalnych, strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, argumentując to problemami technicznymi ze sprzętem komputerowym, brakami kadrowymi i finansowymi. Sąd odmówił przywrócenia terminu.
Rozstrzygnięcie
Odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 sierpnia 2008 r., w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F.Z. w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2008 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie o przekazanie według właściwości podania w sprawie zakazu użytkowania obiektu p o s t a n a w i a odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek Stowarzyszenia F.Z. w B. o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia SKO. Niniejsze postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącego Stowarzyszenia w dniu 27 sierpnia 2008 r. W toku postępowania pełnomocnik zawiadomił tutejszy sąd o dalszej niemożliwości reprezentowania strony z uwagi na brak udzielenia pełnomocnictwa ze strony skarżącego. Wskazał przy tym, iż odpis doręczonego mu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wysłał na adres skarżącego w dniu 27 sierpnia 2008 r., na potwierdzenie czego przedstawił dowód nadania przesyłki. Pełnomocnik złożył także opinię prawną o braku podstaw do sporządzenia zażalenia na postanowienie WSA w Białymstoku z 21 sierpnia 2008 r., informując o tym także stronę skarżącą. W dniu 22 września 2008 r. skarżące Stowarzyszenie wniosło zażalenie na postanowienie WSA w Białymstoku z 21 sierpnia 2008r. oddalające wniosek o wstrzymanie. Zarządzeniem z dnia 23 września 2008 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie 2 egzemplarzy odpisów zażalenia (wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia) poświadczonych za zgodność z oryginałem. Ponadto Sąd wezwał skarżącego do nadesłania na piśmie wyjaśnienia, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W dniu 28 września 2008 r. wpłynęło do tutejszego sądu pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu J. A. J. (nota bene z datą wystawienia na dzień 29 września 2008r.). Następnie zaś w dniu 13 października 2008r. strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu "z powodów, które zaistniały w sprawie...". W uzasadnieniu wniosku Stowarzyszenie wskazało, że uchybiło terminowi z uwagi na problemy techniczne ze sprzętem komputerowym. Brak dostępu do dokumentacji w postaci elektronicznej oraz braki kadrowe uniemożliwiły stronie skarżącej złożenie w wymaganym przez sąd terminie zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że bez wątpienia w sprawie została spełniona jedna z przesłanek warunkujących przywrócenie terminu, a mianowicie: wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało złożone zażalenie (a także dwa jego odpisy). Druga z okoliczności warunkujących pozytywne ustosunkowanie się do wniosku nie została przez stronę z żaden sposób wyjaśniona. Chodzi tu przede wszystkim o wykazanie, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia został złożony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W dalszej kolejności, konieczne stało się też rozważenie, czy argumenty skarżącego uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez winy skarżącego. W ocenie Sądu w sprawie nie zostały wykazane okoliczności uprawdopodobniające brak jego winy. Przede wszystkim podnieść należy, że skarżący we wniosku o przywrócenie terminu skupił się na wykazaniu okoliczności, które mogłyby ewentualnie uprawdopodobnić brak jego winy w terminowym nadsyłaniu odpisów zażalenia. Te jednak po wezwaniu sądu zostały nadesłane w terminie. Meritum sprawy sprowadza się do tego, że strona skarżąca nie wykazała, że niedochowanie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jej winy. Argumenty skarżącego w kwestii awarii komputerów nijak się mają do faktycznego braku możliwości w sporządzeniu zażalenia. Jak dotąd nie ma obowiązku sporządzania jakichkolwiek pism procesowych w tym także środków zaskarżenia pismem maszynowym, czy sporządzonym na komputerze. Strona niezadowolona z treści orzeczenia sądu może sporządzić zażalenie własnoręcznie. Awaria komputerów w siedzibie skarżącego nie może być zatem uznana jako okoliczność uprawdopodobniająca brak winy po jego stronie do terminowego sporządzenia środka odwoławczego. Także argumenty stanowiące o słabej kondycji finansowej skarżącego, przez co niemożliwym było wysłanie korespondencji, nie przekonują sądu, że dochowano przy tym należytej staranności. Z urzędu sądowi jest wiadomym, że siedziba skarżącego nie jest umiejscowiona w tak dalekiej odległości, że niemożliwe byłoby złożenie pisma w inny sposób (np. osobiście, kurierem). W tym miejscu należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie Stowarzyszeniu F.Z. w B. zostało przyznane prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie radcy prawego. Jak się jednak okazało, strona skarżąca nie skorzystała z pomocy przydzielonego pełnomocnika, bowiem ustanowiony pełnomocnik nie otrzymał stosownego pełnomocnictwa. O winie skarżącego w kwestii uchybienia terminu do wniesienia zażalenia przemawia zatem fakt, że pomimo faktycznej możliwości działania przez fachowego pełnomocnika ustanowionego przez sąd, strona nie skorzystała z jego pomocy (nie udzieliła mu pełnomocnictwa). Sporządzając zaś zażalenie po terminie, strona nie uprawdopodobniła okoliczności świadczących o braku winy, albowiem ani awaria komputerów nie mogła zatamować terminowego sporządzenia środka zaskarżenia (możliwość ręcznego sporządzenia), ani brak środków finansowych na korespondencję nie świadczy, że zażalenia nie można było dostarczyć innymi sposobami. Nie przekonuje też sądu argument o brakach kadrowych Stowarzyszenia. Osoba prawna winna bowiem tak organizować sobie pracę, by nie dochodziło z jej strony do uchybień procesowych w postępowaniach sądowych, których nota bene jest bardzo wiele, a w których strona składa te same ogólnikowe pisma, używając wciąż tych samych ogólnikowych argumentów, bez odniesienia do każdej z sytuacji z osobna. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło