II SA/Bk 304/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi ze skargi T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia p o s t a n a w i a przywrócić termin do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r. odrzucono skargę z tego powodu, że w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 31 maja 2017 r., nie został uiszczony wpis od skargi oraz nie nadesłano brakujących odpisów skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.) - zastępcza forma doręczenia pisma. W dniu 3 lipca 2017 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, że uchybienie terminowi do uzupełnienia braków skargi nastąpiło bez jego winy. Nie otrzymał bowiem ani jednego awiza pocztowego. Dowiedział się o nich dopiero w 27 czerwca 2017 r. obierając z poczty za pośrednictwem listonosza postanowienie o odrzuceniu skargi. Skarżący podał, że cały czas przebywał w miejscu swego zamieszkania zaś w razie czasowej nieobecności w domu przebywali dorośli domownicy. W dniu 20 lipca 2017 r. skarżący dołączył do akt sprawy odpis skargi do P. S.A. na niedoręczenie przesyłek poleconych wraz z potwierdzeniem nadania. Następnie do akt sprawy dołączono informację o sposobie załatwienia przez Pocztę tej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 P.p.s.a. stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brak winy stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (vide: Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 333). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (vide: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 409). Przystępując do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu w sprawie niniejszej, Sąd uznał, że zachowany został termin do jego złożenia. Przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu odebrania przez skarżącego postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. 27 czerwca 2017 r. (k. 39). Wniesienie w dniu 3 lipca 2017 r. wniosku o przywrócenie terminu nastąpiło zatem z zachowaniem terminu. Strona skarżąca równocześnie uzupełniła braki skargi. W konsekwencji stwierdzić należy, że zostały spełnione wymogi formalne skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W dalszej kolejności należało ustalić czy skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu. W uzasadnieniu wniosku zakwestionowano prawidłowość doręczenia wezwań sądu do uzupełnienia braków skargi. Sąd w świetle przytoczonych przez stronę skarżącą okoliczności stwierdza, że w aktach sprawy znajduje się przesyłka zawierająca wezwania sądu do uzupełninia braków skargi wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, które jest dokumentem urzędowym korzystającym z domniemania prawdziwości. Z dokumentu tego wynika, że przesyłka została doręczona zgodnie z trybem określonym w art. 73 P.p.s.a. Doręczenie to jako prawidłowe zostało ocenione już w postanowieniu o odrzuceniu skargi. Doręczenie zastępcze stwarza domniemanie, że pismo zostało doręczone adresatowi. Domniemanie to może być jednak podważone. Obalenie domniemania o doręczeniu pisma rodzi prawo do przywrócenia stronie terminu do dokonania określonej czynności prawnej (vide: wyrok NSA z 3 kwietnia 1996 r., SA/Ka 1312/95, Lex nr 26708). W ocenie Sądu okoliczności faktyczne sprawy niniejszej obalają domniemanie o doręczeniu pisma. Z informacji o sposobie załatwienia przez Pocztę Polską skargi na niedoręczenie skarżącemu wezwania sądu do uzupełnienia braków skargi wynika, że w trakcie postępowania wyjaśniającego natrafiono na trzy przesyłki adresowane do skarżącego w okresie od kwietnia do czerwca 2017 r. Przesyłki te nie dotyczą jednak wezwania sądu do uzupełnienia braków skargi, awizowanego po raz pierwszy w dniu 10 maja 2017 r. i powtórnie w dniu 18 maja 2017 r. W związku z tym, że w trakcie postępowania wyjaśniającego nie natrafiono na przesyłkę o którą chodzi w sprawie niniejszej, zdaniem Sądu, należy przyjąć że przesyłka ta nie była prawidłowo doręczona. W konsekwencji stwierdzić należy, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków skargi nastąpiło bez winy skarżącego. Dlatego też w oparciu o treść art. 86 § 1 i 87 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.