II SA/Bk 311/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe w sprawie , Decyzją z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], w przedmiocie nakazania zatrzymania W. Z. prawa jazdy kategorii A, B i T na okres trzech miesięcy. Skargę na decyzję SKO w B., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, złożył W. Z. Organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Koniecznym warunkiem do takiego rozstrzygnięcia jest sytuacja, gdy w postępowaniu sądowym wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat) pozostające w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i mające wpływ na jego treść, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd. W ocenie Sądu, taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji jest art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2012 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 627). Przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła zaś sprawa (sygnatura K 24/15) z wniosku Prokuratora Generalnego z dnia 18 września 2015 r. o stwierdzenie, że m.in. art. 102 ust. 1 pkt 4 powyższej ustawy jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak również z art. 4 ust. 1 protokołu nr 7 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 2003 r. Nr 42, poz. 364) oraz z art. 14 ust. 7 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (Dz. U. z 1997 r. Nr 38, poz. 167). Zdaniem więc Sądu, rozstrzygnięcie w sprawie K 24/15 będzie miało decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej. Dlatego zachodziła podstawa do zawieszenia niniejszego postępowania sądowego do czasu rozpoznania powyższej sprawy przez Trybunał Konstytucyjny. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.