II SA/Bk 317/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi U.G. sp. z o.o z siedzibą w W. na decyzję Komendanta P. Oddziału Straży Granicznej w B. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a oddalić wniosek U.G. sp. z o.o z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Komendanta P. Oddziału Straży Granicznej w B. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Do skargi załączyła wniosek o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności ww. decyzji Komendanta P. Oddziału Straży Granicznej w B. W uzasadnieniu wniosku podano, że spółka nie zgadza się z meritum decyzji oraz z jej uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania wydanego w granicach danej sprawy aktu administracyjnego w całości lub w części. Użyte w wymienionym przepisie wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania danego aktu administracyjnego ma fakultatywny charakter, a więc może lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia; 13 grudnia 2004r., FZ 495-497/04, z dnia 22 listopada 2004r., FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004r., FZ 267/04 niepublikowane). W przedmiotowej sprawie skarżąca Spółka w złożonym wniosku nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sama sentencja wniosku bez wskazania jakichkolwiek powodów i przesłanek warunkujących wstrzymanie zaskarżonego aktu nie jest wystarczająca do pozytywnego ustosunkowania się do niniejszego wniosku. Nie przedstawiono żadnych argumentów uzasadniających słuszność wniosku o wstrzymanie. We wniosku strony skarżącej nie zostały wskazane żadne okoliczności uzasadniające wstrzymanie decyzji organu II instancji, a to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Także z akt sprawy trudno wywieść, aby wykonanie przedmiotowej decyzji pociągało za sobą trudne do odwrócenia skutki, tym bardziej, że kwota, jaką musi zapłacić przedsiębiorca nie jest aż tak wysoka. Na marginesie, w przypadku korzystnego dla strony rozstrzygnięcia sądowego, skarżący będzie mógł się ubiegać o zwrot nadpłaconej kwoty z tytułu uiszczonej niesłusznie kary pieniężnej. Reasumując, Sąd nie zauważa powodów, dla których wykonanie zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącego pociągać by mogło trudne do odwrócenia skutki. Zgodnie zaś z doktryną i orzecznictwem w tym zakresie za trudne do odwrócenia skutki uznaje się takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 08.08.2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556). W niniejszej sprawie takie okoliczności nie zaistniały. Uznając wniosek za niezasadny Sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.