II SA/Bk 319/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 października 2006 r. sprawy ze skargi A.Ch. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2006r. Wójt Gminy T.K. umorzył wszczęte wnioskiem skarżącego A.Ch. z dnia [...].10.2003r. (data wpływu do organu) postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego na działce Nr [...]/10 położonej w Z., gm. T.K. wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną. Organ powołał się na art. 4 ust. 1 i art. 6 ustawy z 27 marca 2003r.o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W uzasadnieniu decyzji opisał podejmowane w sprawie wcześniejsze czynności po czym stwierdził, że uchwałą Nr [...] z dnia [...] lipca 2005r. Rada Gminy T.K. zatwierdziła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części wsi Z., N.K., M., T., T. gm. T.K., który swoim zasięgiem obejmuje działkę Nr [...]/10 położoną w Z. Zgodnie z tym planem przedmiotowa nieruchomość jest położona na obszarze, na którym ustalony został zakaz wszelkiej zabudowy. W związku z powyższym zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tj. "ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego". Ustalenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy w drodze decyzji następuje wyłącznie w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dalsze zatem prowadzenie postępowania w sprawie decyzyjnego ustalenia warunków zabudowy, wobec obowiązywania uchwalonego planu, stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlegało umorzeniu w myśl art. 105 § 1 kpa. W odwołaniu od tej decyzji A.Ch. zarzucił błędne wskazanie przez wójta, iż wniosek o ustalenie warunków zabudowy pochodzi z [...] marca 2004r. oraz opisał opieszale podejmowane przez organ czynności w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej z następującym uzasadnieniem. Zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu, następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: 1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; 2. sposób zagospodarowania terenu i warunków zabudowy dla inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. W przedmiotowej sprawie było prowadzone postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie wniosku inwestora z [...].10.2003r. bowiem na terenie objętym wnioskiem nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Sytuacja ulegała jednak zmianie z chwilą uchwalenia planu miejscowego przez Radę Gminy T.K. co nastąpiło uchwałą Nr XXII 160/05 z 7 lipca 2005r., która weszła w życie z dniem 16.09.2005r. (Dz. Urzęd. Woj. Podl. Nr 187, poz. 2146). Działka Nr [...]/10 położona z Z., której dotyczyło postępowanie, została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jest to okoliczność, która wyłącza możliwość prowadzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla tej nieruchomości, niezależnie od charakteru inwestycji. Podstawą bowiem określenia sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy tej działki, w myśl art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stanowi aktualnie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty powołaną wyżej uchwałą. W konsekwencji należało umorzyć prowadzone postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, jako bezprzedmiotowe, co prawidłowo uczynił organ I instancji. W skardze do sądu administracyjnego wywiedzionej na opisaną decyzję SKO w B., A.Ch. zarzucił Kolegium naruszenie prawa i świadome manipulowanie faktami powtarzając, iż decyzja wójta nawiązywała do nieistniejącego wniosku strony z dnia [...].03.2004r., podczas gdy faktycznie wniosek skarżącego pochodził z daty [...].10.2003r. Zdaniem skarżącego obowiązkiem organu było kontynuowanie postępowania wszczętego w 2003r. i ustalenie warunków zabudowy decyzyjnie mimo uchwalenia planu, tym bardziej że plan ten nie obowiązuje na obszarze stanowiącym teren inwestycji tj. działce [...]/10 w Z. albowiem zatwierdzenie planu nastąpiło po upływie 12 miesięcy od podjęcia w dniu [...].04.2004r. uchwały intencyjnej w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi Z., N.K., M., T., T., gmina T.K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B.wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu. Sądy administracyjne sprawują kontrolę legalności działań organów administracji publicznej, co oznacza kontrolę zaskarżonych do sądu aktów organów administracji pod kątem ich zgodności z przepisami administracyjnego prawa materialnego i procesowego, mającymi zastosowanie w danej sprawie. W odniesieniu do konkretnej sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania sądowego, obowiązkiem Sądu było więc wyłącznie sprawdzenie trafności umorzenia postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem skarżącego A.Ch. z [...].10.2003r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego na działce Nr [...]/10, położonej w Z., w świetle mających zastosowanie przepisów prawa. Postępowanie administracyjne w sprawie zostało wszczęte pod rządami ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r Nr 80, poz. 717 z póżn. zmianami), która to ustawa zaczęła obowiązywać od 11 lipca 2003r. Ustawa powyższa zaś w sposób radykalny zmieniła funkcję miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Szczegółowy plan zagospodarowania przestrzennego stał się teraz bezpośrednią podstawą do wydawania pozwoleń na budowę, natomiast decyzje o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zostały zarezerwowane wyłącznie dla obszarów pozbawionych planu. Powyższe wynika wprost z treści art. 4 ustawy, którego ustęp 1 stanowi, iż ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, natomiast ustęp 2 stwierdza, iż dopiero w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: 1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; 2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. O ile w niniejszej sprawie w momencie wszczęcia postępowania administracyjnego istniało uzasadnienie prawne dla wydania decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji opisanej wnioskiem z uwagi na brak obowiązującego wówczas dla terenu inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego o tyle na datę orzekania przez organy administracji takie uzasadnienie przestało istnieć. Rada Gminy T.K. bowiem uchwałą Nr XXII/160/05 z dnia 7 lipca 2005r. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części wsi Z., N.K., M., T., T. – gmina T.K., który swymi ustaleniami objął również działkę Nr [...]/10 położoną we wsi Z., stanowiącą teren inwestycji opisany wnioskiem skarżącego. Uchwała zatwierdzająca plan zagospodarowania przestrzennego zaczęła obowiązywać po upływie 30 dni od ogłoszenia jej treści w Dzienniku Urzędowym Województwa Podlaskiego Nr 187 z dnia 16 sierpnia 2005r. tj. po 16 września 2005 roku. Z tym momentem ukształtowany został nowy stan prawny, mający zasadniczy wpływ na toczące się postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla terenów objętych ustaleniami planu, albowiem wejście w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zamknęło możliwość decyzyjnego ustalenia warunków zabudowy tychże terenów. Postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy wszczęte przed uchwaleniem planu, z momentem jego uchwalenia i wejścia w życie, stało się bezprzedmiotowe. Taką dalszą bezprzedmiotowość niniejszego postępowania administracyjnego musiały uwzględnić też organy orzekające w niniejszej sprawie. Zaskarżona decyzja trafnie umarzająca postępowanie administracyjne jest wyrazem słusznie dostrzeżonej bezprzedmiotowości dalszego postępowania administracyjnego. Na ocenę jej legalności tj. zgodności z prawem nie może mieć wpływu ewidentnie wynikający z akt sprawy opieszały sposób załatwiania wniosku strony z października 2003 r. ani też nawiązanie przez organ I instancji w swojej decyzji do daty [...].03.2004r. jako daty uzupełnienia przez skarżącego wniosku z [...].10.2003r. (nota bene organ I instancji – wbrew zarzutowi skargi – wcale nie powołał się na datę [...].03.2004r. jako datę pierwotnego wniosku strony), ani wreszcie zarzuty skarżącego teraz kierowane wobec uchwalonego planu. Nie ulega wątpliwości bowiem, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony przez Radę Gminy T.K. uchwałą Nr XXII/160/05 z dnia 7 lipca 2005r. ma powszechnie wiążąca moc obowiązującą od 17 września 2005r. Skarżący absolutnie nie wykazał utraty mocy wiążącej tego planu a niniejsze postępowanie sądowe nie jest właściwym do dokonywania kontroli legalności uchwały zatwierdzającej plan albowiem uchwała ta nie jest przedmiotem zaskarżenia. Kognicją sądu administracyjnego nie mogą być też objęte inne zarzuty skarżącego związane z zarzucanymi przez stronę nieprawidłowości w pracy Wójta Gminy T.K. i przypisywanymi przez stronę działaniami Wójta o charakterze przestępczym albowiem sądy administracyjne nie są organami ścigania. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę jako bezzasadną oddalił (art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270).