II SA/Bk 319/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 stycznia 2018 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. B. na zarządzenie zastępcze Wojewody P. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego p o s t a n a w i a: przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku; , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 21 grudnia 2017 r. oddalił skargę M. B. na zarządzenie zastępcze Wojewody P. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego. Pismem z dnia 5 stycznia 2018 r. Skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu podał, że nie mógł stawić się na rozprawie z powodu choroby, a nie posiadając profesjonalnego pełnomocnika nie mógł wiedzieć i nie wiedział, że uzasadnienie wyroku nie zostanie sporządzone i doręczone mu z urzędu. Ponadto z powodu przedłużającej się choroby nie mógł również w kolejnych co najmniej 10 dniach zająć się sprawami codziennymi, a tym samym wystąpić z wnioskiem o uzasadnienie wyroku. Do wniosku Skarżący załączył zaświadczenie z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] lekarza sądowego potwierdzające niemożliwość stawienia się Skarżącego w WSA w dniu 21 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku wniesienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku); (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 §2 p.p.s.a.). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Dodatkowo podkreślić należy, że przepis art. 87 § 2 p.p.s.a. nie zobowiązuje do "udowodnienia" przez stronę podnoszonych okoliczności, ale do ich "uprawdopodobnienia". Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przywrócenie. Analizując z kolei złożony wniosek w kontekście opisanych powyżej przesłanek należy przyjąć, że Skarżący spełnił zarówno wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku, jak i uprawdopodobnił okoliczności, że niedochowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było przez niego niezawinione. Dołączone do wniosku zaświadczenie wystawione przez lekarza sądowego potwierdza, ze Skarżący chorował od [...] grudnia 2017 r. do [...] stycznia 2018 r., a w dniu 21 grudnia 2017 r. nie mógł stawić się w Sądzie. Biorąc powyższe pod uwagę, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.