II SA/Bk 322/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 października 2010 r. sprawy ze skargi R. T. B. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie IISA/Bk 11/09 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. przyznać adwokat I. Ł. –S. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego wykonane na zasadzie prawa pomocy. Skarżący Pan R. T. B. wywiódł skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bk 11/09 zaskarżonego prawomocnym wyrokiem w dniu 9 kwietnia 2009 roku na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. W jednozdaniowym uzasadnieniu zakwestionował interpretację art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku, dokonanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., wnosząc o jej oddalenie jako bezzasadnej, wskazało nie spełnienie żadnej z przesłanek wynikających z art. 273 § 2 cytowanej wyżej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku z późniejszymi zmianami) można żądać wznowienia postępowania sądowego "w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu". W konkretnej sprawie kwestionowanie przez skarżącego interpretacji art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej, dokonanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., nie spełnia przesłanek zawartych w art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe stanowisko skarżącego jest merytoryczną polemiką z organem, którą Pan R. T. B. mógł kontynuować jedynie wywodząc w zakreślonym terminie skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 kwietnia 2009 roku w sprawie II SA/Bk 22/09 do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzoną przez adwokata lub radcę prawnego w sytuacji, kiedy pełnomocnik z urzędu uznał by taką skargę za zasadną. W sprawie tej pełnomocnik z urzędu jednak uznał (w opinii prawnej) wywiedzenie takiej skargi za bezzasadne. Dlatego też doszło do uprawomocnienia się przedmiotowego orzeczenia w dniu 21 marca 2009 roku. Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie, z uwagi na nieistnienie żadnych przesłanek z art. 273 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Sąd skargę o wznowienie postępowania sądowego odrzucił na podstawie art. 58 § 3 cyt. powyższej ustawy. O przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi wykonywującemu zastępstwo prawne na zasadzie prawa pomocy orzeczono na podstawie art. 250 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wykonanej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami).