II SA/Bk 325/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 września 2012 r. sprawy ze skargi G.Sp.zo.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie sądowe w sprawie.- Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z [...] lutego 2012 r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] listopada 2011 r. znak [...], którą wymierzono G. Spółce z o.o. w W. karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu urządzania - poza kasynem gry - gier na automacie "M.". Skargę na rozstrzygnięcie organu odwoławczego złożyła do sądu administracyjnego Spółka G., zarzucając naruszenie art. 2 ust. 5, art. 89 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych poprzez błędne zastosowanie tych artykułów w sytuacji, gdy prawidłowo ustalony stan faktyczny prowadzi do konkluzji, że automat M.służy do prowadzenia gier zręcznościowych i skarżąca mogła go umieścić poza kasynem, oraz naruszenie art. 75 §1 w zw. z art. 7 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, poprzez pominięcie opinii sporządzonej przez biegłego Z. S. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy w postępowaniu tym wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat), sąd nie jest władny samodzielnie go rozstrzygnąć, a pozostaje ono w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i ma wpływ na jego treść. Podstawą zaskarżonego w sprawie niniejszej rozstrzygnięcia jest m.in. przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), w których postanowiono, że karze pieniężnej w wysokości 12.000 zł od każdego automatu podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry. Karę w takiej wysokości wymierzono też skarżącej Spółce. Sądowi z urzędu jest wiadome, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 21 maja 2012 r. w sprawie III SA/GL 1979/11 wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytanie prawnym o następującej treści: "Czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z 19.11.2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 §1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (t. j. Dz. U. z 2007 r., Nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". Z akt administracyjnych sprawy niniejszej wynika, że w związku z tą sprawą toczy się również postępowanie w sprawie o przestępstwo karnoskarbowe z art. 107 § 1 kodeksu karnego skarbowego. Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, która zakwestionowana została przez WSA w Gliwicach jako niekonstytucyjna. Przeciwko skarżącemu wszczęto dwa postępowania: o przestępstwo karnoskarbowe z art. 107 § 1 k.k.s. oraz w przedmiocie wymierzenia sankcji administracyjnej – kary pieniężnej na podstawie przepisu art. 89 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, w wyniku których to postępowań może on zostać ukarany podwójnie tj. karnie i administracyjnie. Mając na uwadze, że możliwość zastosowania w takiej sytuacji przepisu art. 89 ustawy hazardowej została poddana ocenie Trybunału Konstytucyjnego – uznać należy, że powyższa sytuacja wypełnia hipotezę przepisu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym zależy bowiem rozstrzygnięcie o możliwości ukarania skarżącego administracyjną karą pieniężną przewidzianą w art. 89 ustawy hazardowej. Zaistniała zatem podstawa do zawieszenia do czasu rozstrzygnięcia o konstytucyjności tego przepisu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.