II SA/Bk 326/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.),, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 04 września 2008 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę Zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Z. z dnia [...] lutego 2008 r. nr MOPS.DM.71433.228/08 w przedmiocie odmowy przyznania K M dodatku mieszkaniowego. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. W dniu [...] kwietnia 2007 r. K. M. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z wnioskiem o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Z. pismem z dnia [...] kwietnia 2007 r. wezwał stronę do skorygowania danych podanych we wniosku dotyczących powierzchni mieszkaniowej, dochodu z gospodarstwa rolnego, udokumentowania wysokości zasiłku pobieranego z ZUS-u i udokumentowania ponoszonych wydatków w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W przepisanym terminie K. M. nie uzupełnił wskazanych braków i z tego też powodu na mocy art. 64 § 2 kpa organ I instancji pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania, o czym poinformowano skarżącego w dniu [...] maja 2007 r. W dniu [...] maja 2007 r. K. M. wniósł zażalenie na niezałatwienie w terminie przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Z. jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2007 r. o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uznało powyższe zażalenie za nieuzasadnione. W tym stanie rzeczy K. M. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na bezczynność Burmistrza Miasta Z. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego na okres od dnia [...] maja 2007 r. do dnia [...] października 2007 r. W wyniku jej rozpoznania Wojewódzki Sąd Administracyjny w B wyrokiem z dnia [...] października 2007 r. sygn. [...] zobowiązał Burmistrza Miasta Z. do wydania w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt organowi decyzji rozstrzygającej o wniosku K. M. o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Mając na względzie powyższe Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. w dniu [...] lutego 2008 r. wydał decyzję o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego. Od tej decyzji K. M. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. domagając się jej uchylenia. Skarżący zarzucił podjętemu rozstrzygnięciu sprzeczność z prawem i stanem faktycznym, nadto podniósł, iż zgodnie z ustawą o dodatkach mieszkaniowych dochód wnioskodawcy ustalany jest w dniu złożenia wniosku i nie może być inny. Końcowo podniósł, iż decyzja zawiera wiele innych błędów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie podzieliło zarzutów odwołania i decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. orzekło o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 734 ze zm.) dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje: 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych, 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych, 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem, osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, 5) oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Zgodnie zaś z art. 3 ust 1 w/w ustawy dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym, lub 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy powołując się na konkretne przepisy ustawy o dodatku mieszkaniowym wskazał na ustawową definicję dochodu oraz zasady jego ustalania. Mając na względzie powyższe wskazano, iż K. M. stosowny wniosek i deklarację o dochodach złożył w dniu [...] kwietnia 2007 r. Organ ustalił, iż wnioskodawca zajmuje lokal, do którego posiada tytuł prawny w postaci udziału w wysokości 1/3 we współwłasności domu jednorodzinnego o powierzchni użytkowej [...] m², a więc pow. [...] m², w którym zamieszkuje 1 osoba. Powierzchnia użytkowa [...] m² nie przekracza zatem powierzchni normatywnej wynoszącej [...] m². Lokal mieszkalny K M nie jest wyposażony w centralne ogrzewanie, ciepłą wodę czy gaz przewodowy. Na podstawie zaś złożonej deklaracji o dochodach ustalono, iż dotyczy ona okresu od stycznia do marca 2007 r., a w tym okresie strona zadeklarowała dochód w wysokości [...] zł miesięcznie. Jednakże zdaniem Kolegium oświadczenie to podlega weryfikacji. Organ podkreślił, iż w przypadku gospodarstwa rolnego, dochód ustala się na podstawie powierzchni gruntów w ha przeliczeniowych i przeciętnego dochodu z ha przeliczeniowego, ogłaszanego ostatnio przez Prezesa GUS (art. 3 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych). Z ostatnio ogłoszonego Obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 21 września 2006 r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2005 r. (Dz. Urz. GUS z 2006 r. Nr 9, poz. 60) wynika, że przeciętny dochód z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego wynosił 1844 zł rocznie. Jak wynika z akt na terenie Miasta Z. odwołujący jest w ½ współwłaścicielem gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha przeliczeniowego, natomiast na terenie Gminy Z. - w ½ współwłaścicielem gospodarstwa o pow. [...] ha przeliczeniowego. Stąd łącznie gospodarstwo rolne, którego odwołujący jest współwłaścicielem ma pow. [...] ha przeliczeniowego, a ½ gospodarstwa rolnego mu przypadającego wynosi [...] ha przeliczeniowego. W związku z tym roczny dochód z przypadającej stronie części tego gospodarstwa w okresie od stycznia do marca 2007 r. wynosił [...] zł. Jak wynika zaś z pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział Wojewódzki w B. Inspektorat w Z. z dnia [...] lutego 2008 r., znak [...] K. M. pobierał świadczenie rehabilitacyjne. W okresie od [...] stycznia 2007 r. do [...] stycznia 2007 r. wypłacono mu kwotę brutto [...] zł (netto [...] zł); od [...] lutego 2007 r. do [...] lutego 2007 r. kwotę brutto [...]zł (netto [...]zł), zaś od [...] marca 2007 r. do [...] marca 2007 r. kwotę brutto [...]zł i w okresie tym został zwolniony z podatku decyzją Urzędu Skarbowego. Stąd z tytułu otrzymanego świadczenia rehabilitacyjnego K. M. uzyskał we wskazanym wyżej okresie dochód w wysokości [...] zł. Organ podkreślił, iż skoro za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania, należało zsumować kwoty pobranego świadczenia rehabilitacyjnego netto, a nie jak to uczynił organ I instancji kwoty brutto. W tych uwarunkowaniach łączny dochód odwołującego w okresie od stycznia do marca 2007 r. ustalono na [...]zł, tj. miesięcznie [...]zł. Z uwagi na to, że lokal nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, brak jest ciepłej wody i instalacji gazu przewodowego, co wynika z wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego złożonego przez stronę, wydatki na ten cel obliczono ryczałtowo zgodnie z § 3 ust. 1, 2 i 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 156, poz. 1817 ze zm.). W tym miejscu organ przytoczył treść w/w przepisów rozporządzenia. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy wskazano, iż ustalając wysokość ryczałtu należy brać pod uwagę, iż skarżący jest odbiorcą energii elektrycznej należącym do grupy taryfowej G12 i w związku z tym należy przyjąć równowartość kilowatogodziny za energię elektryczną wynikającą z rachunku za ostatni okres rozliczeniowy z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych. W tym miejscu zauważono, iż K. M. nie złożył stosownego rachunku za energię elektryczną, pomimo iż organ I instancji wezwał go do tego na piśmie. Jednakże organ I instancji był w posiadaniu poświadczonej kserokopii niniejszego rachunku ze względu na fakt, iż w innym postępowaniu rachunek złożył do akt sprawy brat skarżącego J. M., który zamieszkuje wraz z odwołującym i razem korzysta z energii elektrycznej w tym samym budynku. Z tego względu do ustalenia wysokości ryczałtu zasadnie zdaniem Kolegium przyjęto znajdującą się w aktach sprawy fakturę VAT za energię elektryczną [...]za okres od [...] września 2006 r. do [...] marca 2007 r. Z powyższego rachunku wynika, że równowartość 1 kWh wyniosła [...] zł (kwota jest wynikiem ilorazu kwoty [...]zł, na którą opiewa rachunek pomniejszonej o opłatę abonamentową i opłatę stałą za dystrybucję, tj. o kwotę [...] zł ([...] zł + [...] zł+ [...] zł+[...] zł) przez [...] kWH, tj. przez ilość zużytych kWh). Ustaloną w powyższy sposób kwotę przyjęto do określenia wydatków zgodnie z ust. 3 § 1, 2 i 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych, wskazując, iż wydatki te wynoszą odpowiednio: 1) ryczałt na zakup opału z tytułu braku wyposażenia lokalu mieszkalnego w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania - [...] kWh x [...]zł x [...] m² = [...]zł, 2) ryczałt na zakup opału z tytułu braku wyposażenia lokalu mieszkalnego w instalację ciepłej wody - [...] KWh x [...] zł = [...] zł, 3) ryczałt na zakup opału z tytułu braku wyposażenia lokalu mieszkalnego w instalację gazu przewodowego - [...] kWh x [...] zł = [...] zł. Stąd łączna kwota wydatków stanowiących podstawę obliczenia dodatku wynosi: [...]zł + [...]zł + [...]zł =[...]zł. Miesięczne wydatki z ryczałtem wynoszą zatem [...]zł ([...]zł - wydatki miesięczne skarżącego na wodę - wynikające z faktury VAT nr [...], złożonej w innym postępowaniu do akt sprawy przez brata odwołującego – J. M. + [...]zł - ryczałt = [...]zł). Mając na względzie powyższe wskazano, iż zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych strona zobowiązana jest 15 % miesięcznych dochodów gospodarstwa domowego przeznaczyć na wydatki mieszkaniowe, natomiast pozostałą różnicę pokrywa dodatek mieszkaniowy. 15 % miesięcznych dochodów gospodarstwa domowego K. M. wynosi [...] zł, zaś wydatki na lokal - [...]zł. Z powyższego wyliczenia wynika, że K. M. nie przysługuje dodatek mieszkaniowy, ponieważ różnica między wydatkami ponoszonymi na lokal ([...]zł) a 15 % miesięcznych dochodów gospodarstwa domowego ([...] zł) wynosi 0. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem K. M. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. wnosząc o jego uchylenie jako sprzecznego z prawem. W uzasadnieniu skargi powołano się na treść odwołania złożonego w sprawie w toku postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jako niezasadna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznając sprawę nie może, zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności stanowiące podstawę uwzględnienia skargi wskazane w art. 145 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga podlega oddaleniu. Stosownie do treści przepisu art. 134 § 1 wyżej opisanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, iż podniesione w skardze zarzuty nie są wyłącznym kryterium badania legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostało naruszone prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego obowiązujące w chwili jej wydawania. W szczególności uznać należy, iż organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie oraz właściwie zastosowały i zinterpretowały przepisy prawa będące podstawą kontrolowanej decyzji. W myśl przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, będących podstawą podjętego rozstrzygnięcia, dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, które dysponują tytułem prawnym do zajmowanego lokalu oraz spełniają określone w tej ustawie kryterium dochodowości - art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1. Jak wynika z ustaleń organów obu instancji K. M. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest współwłaścicielem w ½ gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni [...] ha przeliczeniowego, z którego z przypadającej mu powierzchni [...] ha, roczny dochód w okresie od stycznia do marca 2007 r. wynosił [...] zł. W okresie poprzedzającym złożenie wniosku pobierał świadczenie rehabilitacyjne, co znajduje odzwierciedlenie w piśmie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział Wojewódzki w B Inspektorat w Z. z dnia [...] lutego 2008 r. znak [...]. Dokument ten wskazuje, iż z tytułu świadczeń rehabilitacyjnych skarżący w okresie od 1 stycznia do [...] marca 2007 r. uzyskał łączny dochód w wysokości [...] zł. W tym miejscu podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, iż mając na względzie ustawową definicję pojęcia "dochód" należało zsumować kwoty pobranego świadczenia rehabilitacyjnego netto, a nie jak to błędnie uczynił organ I instancji kwoty brutto. W tych okolicznościach prawidłowo zatem wskazano, iż łączny dochód skarżącego w okresie od [...] stycznia do [...] marca 2007 r. wyniósł [...]zł, co stanowi miesięcznie kwotę [...] zł. W ocenie Sądu powyższe ustalenia dotyczące kwoty dochodu skarżącego nie naruszają przepisów prawa, w szczególności znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i jako takie nie budzą wątpliwości. Wbrew twierdzeniom skarżącego pismo ZUS w Z. z dnia [...] lutego 2007 r. zawiera pełne informacje, niezbędne dla potrzeb niniejszego postępowania, w tym podjęcia przedmiotowego rozstrzygnięcia. Organy prawidło też ustalając dochód skarżącego przyjęły za okres 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego z dnia [...] kwietnia 2007 r. - okres od [...] stycznia do [...] marca 2007 r. Podobnie wzięta do obliczenia dodatku mieszkaniowego powierzchnia lokalu w wymiarze [...] m², co stanowi 1/3 powierzchni użytkowej domu jednorodzinnego będącego współwłasnością trzech osób, w tym również K. M. znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie - postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...] października 1984 r. - k. 25 akt administracyjnych I instancji. Odnosząc się natomiast do kwestii określenia wydatków stanowiących podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego stwierdzić należy, iż organy obu instancji właściwie wskazały na wydatki, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.). Ustalenie zaś, że lokal skarżącego nie jest wyposażony w centralne ogrzewanie, ciepłą wodę i gaz przewodowy prawidłowo skutkowało, iż wydatki na ten cel obliczono w sposób określony w § 3 powołanego wyżej rozporządzenia. Ustalając wysokość ryczałtu trafnie zauważono, iż skarżący jako odbiorca energii elektrycznej należy do grupy taryfowej G12 i w związku z tym należy przyjąć równowartość kilowatogodziny za energię elektryczną wynikającą z rachunku za ostatni okres rozliczeniowy z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie złożył stosownego rachunku za energię elektryczną, pomimo iż został wezwany do tego na piśmie. Jednakże organ był w posiadaniu poświadczonej kserokopii niniejszego rachunku ze względu na fakt, iż w innym postępowaniu rachunek złożył do akt sprawy brat skarżącego J. M., który zamieszkuje wraz z odwołującym i razem korzysta z energii elektrycznej w tym samym budynku. Do ustalenia wysokości ryczałtu zasadnie zatem przyjęto znajdującą się w aktach sprawy fakturę VAT za energię elektryczną za okres od . września 2006 r. do 14 marca 2007 r., z którego to rachunku wynika, że równowartość 1 kWh wyniosła 0,3410 zł. Powyższą kwotę prawidłowo uznano za podstawę do ustalania wydatków zgodnie z § 3 ust. 1, 2 i 3 w/w rozporządzenia. W ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo określiły wydatki skarżącego ponoszone na lokal mieszkalny. Przeprowadzone wyliczenia oraz sposób ich dokonania szczegółowo przedstawiono w uzasadnieniu decyzji, które jest jasne i spójne, i jako takie nie budzi zastrzeżeń. Łączna kwota wydatków stanowiących podstawę obliczenia dodatku wyniosła [...] zł, miesięczne zaś wydatki z ryczałtem określono na [...] zł. Zgodnie zaś z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych strona zobowiązana jest 15 % miesięcznych dochodów gospodarstwa domowego przeznaczyć na wydatki mieszkaniowe, natomiast pozostałą różnicę pokrywa dodatek mieszkaniowy. Jak wynika z ustaleń organów 15 % miesięcznych dochodów gospodarstwa domowego [...] wynosi [...] zł. Wydatki zaś jak już wskazano - [...] zł. Z powyższego wyliczenia bezspornie wynika, że K. M. nie przysługuje dodatek mieszkaniowy, ponieważ różnica między wydatkami ponoszonymi na lokal ([...] zł) a 15 % miesięcznych dochodów gospodarstwa domowego ([...] zł) wynosi 0. W tych uwarunkowaniach stwierdzić należy, iż organy obu instancji prawidłowo rozstrzygnęły o odmowie przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego. W niniejszej sprawy nie naruszono również przepisów prawa procesowego. Wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 i 80 kpa). W tym miejscu godzi się zauważyć, iż przedmiotem dowodu mogą być jedynie okoliczności mające znaczenie dla sprawy, a więc dotyczące jej przedmiotu i mające znaczenie dla rozstrzygnięcia. Zgodnie zaś z art. 107 § 3 kpa w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu, wyjaśniono podstawy prawne decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Mając na uwadze powyższe Sąd podzielił ocenę prawną sprawy dokonaną przez organ II instancji, a skargę jako bezzasadną oddalił (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na treść art. 200 w/w ustawy, zgodnie z którym zwrot kosztów od organu na rzecz skarżącego przysługuje wyłącznie w sytuacji uwzględnienia skargi – nie mógł zostać uwzględniony wniosek strony o zwrot kosztów stawiennictwa do sądu.