II SA/Bk 326/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. M. T. wniosła skargę na decyzję Wojewody P. z [...] marca 2015 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda P. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej: "u.p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 u.p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak wynika z akt administracyjnych, decyzja Wojewody P. została doręczona Skarżącej w dniu 24 marca 2015 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi dobiegł końca z upływem 23 kwietnia 2015 r. Co prawda skarga została nadana w urzędzie pocztowym 22 kwietnia 2015 r., niemniej jednak zaadresowana została bezpośrednio do Sądu (k. 5). Tymczasem, w orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że w sytuacji, gdy skarżący wniósł za pośrednictwem poczty skargę bezpośrednio do sądu i następnie sąd ten przesłał ją za pośrednictwem poczty do właściwego organu, za dzień wniesienia skargi uznać należy dzień, w którym sąd wysłał (nadał) skargę do organu (zob. np. postanowienie WSA w Białymstoku z 28 marca 2008 r. sygn. akt II SA/Bk 122/06; postanowienie NSA z 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I FSK 995/08 - orzeczenia dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skargę skierowano bezpośrednio do Sądu. Uwzględniając zasady wnoszenia tego typu środków prawnych przewidziane w art. 54 § 1 u.p.p.s.a., Sąd przesłał skargę na adres Wojewody P. w celu nadania jej właściwego biegu. Czynności tej dokonano 24 kwietnia 2015 r., tak więc po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 u.p.p.s.a. Skarżąca została przy tym prawidłowo pouczona przez organ o sposobie i trybie wnoszenia skargi do sądu. Skoro nie zastosowała się prawidłowo do tego pouczenia, to jej osobę obciążają negatywne skutki przekroczenia terminu do wniesienia skargi. Podkreślenia ponownie wymaga, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi bezpośrednio do Sądu. Dodatkowo wskazać należy, że zarządzeniem z dnia 13 maja 2015 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni, również pod rygorem jej odrzucenia. Pismo z sądu zostało prawidłowo doręczone na adres Skarżącej w dniu 15 maja 2015 r., (k. 10 akt), a mimo to braki formalne nie zostały usunięte. Powyższe również stanowiło przesłankę do odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. W konsekwencji zatem skarga jako spóźniona oraz względem której nie uzupełniono braków formalnych podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 u.p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.