II SA/Bk 329/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi K. Sp.k. w B. i M. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia 19 kwietnia 2024 r. nr WOP.7722.16.2024.MW w przedmiocie uchylenia postanowienia w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę M. Sp. z o.o. w B.; 2. zwrócić skarżącej M. Sp. z o.o. w B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. , K. Sp. z o.o. Sp.k. w B. i M. Sp. z o.o. w B. wniosły skargi do sądu administracyjnego na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku (dalej: "PWINB") z dnia 19 kwietnia 2024 r. nr WOP.7722.16.2024.MW uchylające w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w Białymstoku (dalej: "PINB") z dnia 14 lutego 2024 r. nr WOP.5160.62.2023.MK wstrzymujące właścicielowi nieruchomości tj. K. Sp. z o.o. Sp.k. w B. prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie parkingu na samochody osobowe w części działek nr [...] położonych w obrębie [...] w B. oraz przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia w całości. Jak wynika z akt sprawy M. Sp. z o.o. w B. nie była stroną ani uczestnikiem postępowania administracyjnego, w ramach którego wydano zaskarżone postanowienie. W skardze zaś Spółka ta podała, że w jej ocenie ma ona interes prawny w tym postępowaniu, nie motywując jednak tego stanowiska. Z danych rejestrowych wynika, że ww. Spółka jest powiązana osobowo z K. Sp. z o.o. Sp.k. w B., której w niniejszej sprawie przysługuje status strony skarżącej, bowiem jest ona adresatem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z akt administracyjnych nie wynika również aby M. Sp. z o.o. w B. była inwestorem robót budowlanych, polegających na budowie parkingu na samochody osobowe na przedmiotowych działkach lub aby była właścicielem tych działek. Działki te wydzielone zostały z działki nr [...] i zabudowane są budynkami objętymi prawomocnymi i ostatecznymi nakazami rozbiórki: – decyzją z dnia 23 lipca 2021 r. nr NB.I.5160.120.2020.BS PINB nakazał K. Sp. z o.o. Sp.k. w B. rozbiórkę wielorodzinnego budynku mieszkalnego znajdującego się w narożniku działki nr [...] od strony ul. [...]; decyzja ta została utrzymana w mocy przez PWINB decyzją z dnia 10 września 2021 r. nr WOP.7721.100.2021.TN; wyrokiem z dnia 24 lutego 2022 r. wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Bk 843/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę K. Sp. z o.o. Sp.k. w Białymstoku na ww. decyzję PWINB, zaś Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 września 2024 r. wydanym w sprawie sygn. akt II OSK 1331/22 oddalił skargę kasacyjną tej spółki od ww. wyroku; – decyzją z dnia 23 lipca 2021 r. nr NB.I.5160.118.2020.BS PINB nakazał K. Sp. z o.o. Sp.k. w B. rozbiórkę wielorodzinnego budynku mieszkalnego znajdującego się w centralnej części działki nr [...] od strony działki sąsiedniej o nr [...]; decyzja ta została utrzymana w mocy przez PWINB decyzją z dnia 10 września 2021 r. nr WOP.7721.99.2021.TN; wyrokiem z dnia 24 lutego 2022 r. wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Bk 841/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę K. Sp. z o.o. Sp.k. w B. i M. sp. z o.o. sp.k. w B. na ww. decyzję PWINB, zaś Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 września 2024 r. wydanym w sprawie sygn. akt II OSK 1330/22 oddalił skargi kasacyjne tych spółek od ww. wyroku. M. Sp. z o.o. w Białymstoku nie była również stroną tych postępowań. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż te wyszczególnione w pkt 1-5a tego przepisu. Skarga M. Sp. z o.o. w B. podlega odrzuceniu na mocy ww. przepisu, jako wniesiona przez podmiot nieuprawniony. Spółka ta nie posiada bowiem legitymacji skargowej, będącej niezbędną przesłanką dopuszczalności skargi. Wedle art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, rozumiany w orzecznictwie jako interes osobisty, własny, indywidualny i znajdujący swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych. Stwierdzenie interesu prawnego polega na ustaleniu związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej (por. postanowienie NSA z 12 stycznia 2022 r., II OZ 919/21, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach NSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zwanej dalej: "CBOSA). Jeżeli zatem akt stosowania danej normy nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, wówczas nie można mówić o interesie prawnym (por. wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2000 r., III SA 1876/99, CBOSA.). Tymczasem z akt sprawy wynika wprost, że M. Sp. z o.o. w B. może co najwyżej dysponować hipotetycznym interesem faktycznym w zaskarżeniu ww. postanowienia PWINB, ze względu na osobowe powiązania tej spółki z inwestorem. Tego rodzaju interesu nie należy jednak utożsamiać z interesem prawnym. Podmiot posiadający interes faktyczny, jakkolwiek pozostaje bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, to jednak nie można wskazać przepisu prawa, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał go do żądania stosownych czynności od organu administracji. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że interes faktyczny to interes indywidualny, który nie został w żaden wyraźny sposób wzięty pod ochronę przez obowiązujące prawo (W. Jakimowicz, Publiczne prawa podmiotowe, Zakamycze 2000, s. 126). W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi, zamiast wyroku oddalającego, jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy brak legitymacji strony skarżącej jest ewidentny, a ustalenie to nie jest rezultatem badania jej interesu prawnego, w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2007 r., II FSK 1337/06, CBOSA). W niniejszej sprawie brak legitymacji skargowej po stronie M. Sp. z o.o. w B. jest oczywisty i nie wymaga badania przez sąd administracyjny, a zatem sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu skargi M. Sp. z o.o. w B., jako wniesionej przez podmiot nieuprawniony. O zwrocie M. Sp. z o.o. w B. uiszczonego wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wedle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.