II SA/Bk 33/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2008 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. i M. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. D. i M. G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na kontynuację robót budowlanych p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji II SA/Bk 33/08 UZASADNIENIE Decyzją Wojewody P. z dnia [...] listopada 2007 r. utrzymano w mocy decyzję Starosty W. z dnia [...] października 2007 r., którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono K. i M. D. pozwolenia na kontynuację prac budowlanych przy budowie budynku obory wraz z przebudową części stodoły na oborę, budowie zamkniętego zbiornika na gnojówkę, bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe oraz płyty gnojowej na działce położonej w miejscowości B. B. [...]. A. D. i K. G. jako ustawowy przedstawiciel córki M. G. wnieśli skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania wskazując, iż kontynuacja prac budowlanych przez inwestora wyrządzi im znaczną szkodę oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Powołując art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podnieśli, iż budowa planowanego obiektu znacznie wykracza poza ustalone prawnie granice działki inwestora nr [...], jak również narusza ich prawa właścicielskie. Ich zdaniem organ pominął toczące się postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące działki inwestora oraz działki skarżących. Ustalono w nim przesunięcie spornej granicy na ich niekorzyść. Okoliczność ta miała wpływ na określenie dozwolonych odległości planowanych obiektów od granic. Zakwestionowali prawidłowość realizacji budynku, poprzez który prowadziłaby droga, albowiem jest to ich zdaniem niedopuszczalne ze względów przeciwpożarowych i prowadziłoby do sytuacji, w której w czasie zagrożenia pożarem dojazd do działki i znajdujących się na niej budynków odbywałby się poprzez działki sąsiednie. Nadto wskazali, iż kontynuacja prac budowlanych naraża inwestorów na wysokie koszty rozbiórki w przypadku uchylenia pozwolenia na budowę. W piśmie z dnia 07 marca 2008 r. podnieśli, iż inwestor prowadzi intensywne prace budowlane, w wyniku których może powstać nieodwracalna sytuacja na gruncie naruszająca w sposób drastyczny prawa skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał uwzględnieniu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien wskazywać zaskarżone rozstrzygnięcie oraz zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione zostaną okoliczności uzasadniające wstrzymanie tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody. Wskazać również trzeba, iż rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd bada przesłanki z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. nie tylko z punktu widzenia interesu prawnego wnioskodawców, ale również innych uczestników postępowania, którzy takiego wniosku nie zgłosili (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r. w sprawie sygn. akt II OZ 750/05, nie publ., postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 03 sierpnia 2006 r. w sprawie sygn. akt II SA/BK 352/06, Lex nr 192964). W rozpoznawanej sprawie skarżący żądają wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na kontynuację robót budowlanych przy budowie obiektów gospodarskich: przebudowie stodoły, budowie obory, płyty gnojowej, zbiornika na ścieki. Skarżący podnoszą również, iż obiekty te aktualnie są rozbudowywane i cały czas, także w okresie zimowym, trwają prace budowlane. W ocenie sądu kontynuacja robót budowlanych (zwłaszcza o dużym zasięgu) niesie za sobą ryzyko spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodzić się należy z argumentacją wniosku, iż zmiana na gruncie powstała w wyniku sfinalizowania spornych prac budowlanych ma charakter istotny, prowadzi bowiem do powstania obiektów o znacznych rozmiarach i kubaturze (vide np. opis techniczny do projektu budowlanego na budowę obory k. 17 akt adm., budowę płyty gnojowej i zbiorników na ścieki płynne k. 31). W takiej sytuacji ewentualny powrót do stanu poprzedniego nie będzie możliwy bez poniesienia znacznych kosztów i nakładów pracy, które będą spoczywać na inwestorze. W ocenie sądu zaistniały zatem przesłanki do zastosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. i uwzględnienia wniosku skarżących. Odnosząc się do kwestii sporu o granicę istniejącego, jak twierdzą skarżący, między nimi a inwestorem - wskazać trzeba, iż okoliczność ta nie stanowi przesłanki rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcom ochrony tymczasowej na czas postępowania przed sądem ma charakter wpadkowy, oparty jedynie o ocenę przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., do których spór o rozgraniczenie między inwestorem a właścicielami gruntów sąsiednich nie należy. Prawidłowość dokonanej przez organy oceny posiadania przez inwestora prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane podlegać będzie kontroli przy merytorycznym rozpoznawaniu skargi. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.