II SA/Bk 33/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. O. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej w ramach przyznanego prawa pomocy w sprawie ze skargi J. G. na działanie Rady Gminy W. w przedmiocie wydania zezwolenia na usunięcie drzew p o s t a n a w i a odmówić przyznania wynagrodzenia. Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał skarżącemu J. G. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego (k. 47). Stosownie do powyższego, Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. poinformowała, iż pełnomocnikiem w sprawie została wyznaczona A. O. (k. 65). Natomiast w dniu 13 stycznia 2017 r. prawo pomocy zostało skarżącemu cofnięte (k. 59). Ponadto w dniu 17 stycznia 2017 r. odrzucono skargę skarżącego w sprawie niniejszej, zaś postanowienie w przedmiocie cofnięcia prawa pomocy uprawomocniło się w dniu 7 lutego 2017 r. (data wydania postanowienia przez WSA w Białymstoku po rozpoznaniu sprzeciwu k. 74). Dnia 27 stycznia 2017 r. radca prawny A. O. złożyła wniosek o wydanie kserokopii akt sprawy (k. 35), zaś w dniu 1 lutego 2017 r. pismo procesowe podtrzymujące skargę wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w ramach przyznanego prawa pomocy w sprawie ze skargi J. G., które to koszty nie zostały opłacone w całości ani w części (k.37-38). Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 j.t.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715) – w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłata wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, który dotyczy opłat należnych pełnomocnikowi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w postępowaniu administracyjnym w II instancji wynagrodzenie może być przyznane za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. a), sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. b), za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. c) oraz w postępowaniu zażaleniowym (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. d). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zdecydowanie przeważa stanowisko, że katalog czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, za które przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w § 14 ust. 2 wskazanego rozporządzenia ma charakter zamknięty. Zatem wynagrodzenie radcy prawnego za czynności, które nie zostały wymienione w § 21 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia, nie stanowi niezbędnych kosztów postępowania, o których mowa w art. 204 oraz w art. 205 § 2 p.p.s.a. (vide: wyrok NSA z dnia 19.11.2010 r. I OSK 112/10 LEX nr 741505; postanowienie NSA w z dnia 16.06.2004 r. sygn. akt FSK 93/04, LEX 132243, z dnia 17 września 2010 r., sygn. akt II OSK 854/09, z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1900/10, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W sprawie niniejszej radca prawny A. O. została wyznaczona w dniu [...] stycznia 2017 r. (informacja do akt wpłynęła 20 stycznia 2017 r. k. 65), kiedy to w sprawie zostało wydane postanowienie o odrzucenie skargi, czyli zakończono postępowanie sądowego przed sądem I instancji (k. 23). Pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy w dniu 27 stycznia 2017 r. (k. 33) i tego samego dnia złożyła wniosek o wydanie kserokopii akt sprawy (k. 35), zaś w dniu 1 lutego 2017 r. pismo procesowe podtrzymujące skargę wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w ramach przyznanego prawa pomocy (k.37-38). Ponadto w dniu 13 stycznia 2017 r. cofnięto skarżącemu przyznane prawo pomocy, a postanowienie to uprawomocniło się w dniu 7 lutego 2017 r. (data wydania postanowienia po rozpoznaniu sprzeciwu). Mając powyższe na uwadze, należy podnieść, iż od momentu wyznaczenia (najwcześniej 18 stycznia 2017 r. pełnomocnik dowiedziała się o wyznaczeniu jej do sprawy niniejszej) pełnomocnik złożyła jedynie uzupełnienie skargi wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenie. Z uwagi na to, że postępowanie I instancyjne zakończyło się w dniu 17 stycznia 2017 r. (k. 23) brak było podstaw do przyznania wynagrodzenia za I instancję, gdyż przed wydaniem postanowienia pełnomocnik nie wykonała żadnej czynności procesowej. Natomiast pismo procesowe złożone do akt w dniu 1 lutego 2017 r. (uzupełnienie skargi) nie należy do żadnej z wymienionych wyżej czynności, za którą można byłoby przyznać wynagrodzenie za II instancję. Z uwagi zatem na brak czynności procesowych wskazanych w § 21 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, brak jest podstaw do przyznania wynagrodzenia. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 21 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a - d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), orzeczono jak w sentencji.