II SA/Bk 331/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi E. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją o ustalenie wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie leśnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 maja 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania powyższego obowiązku doręczono skarżącemu w dniu 21 maja 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 13). Termin do uiszczenia wpisu w piątek 28 maja 2010 r. Do chwili obecnej wpis ten nie wpłynął, co potwierdzone zostało przez Oddział Finansowo – Budżetowy tutejszego Sądu pismem z dnia 19 lipca 2010 r. (k. 22) Ponadto, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lipca 2010 r. skarżący został wezwany do podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Do chwili obecnej skarżący nie wykonał tego obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Wymogi formalne skargi są identyczne jak dla każdego pisma procesowego (art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1). Stąd dla skutecznego jej złożenia należy uczynić zadość wymogom określonym w przepisach ustawy zarówno w zakresie formy jak i treści. W szczególności zgodnie z brzmieniem art. 46 § 1 pkt 4 ustawy, każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na dokumencie jest bowiem formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Podpis musi zatem zawierać w charakterze pisma ściśle osobiste cechy podpisującego, co pozwala na identyfikację tej osoby, a w efekcie stwierdzenie, czy podpis jest autentyczny. W doktrynie prawa wskazuje się, iż podpis w znaczeniu powszechnie używanym jest to napisany lub uwierzytelniony znak ręczny (vide: T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2005 s. 204). Przepisy prawne, a w szczególności przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie dają podstaw do nadania pojęciu "podpis" odmiennego znaczenia od powszechnie używanego. Podpisem jest jedynie znak własnoręczny. Nie stanowi natomiast podpisu, w rozumieniu art. 46 § 1 pkt 4 ustawy, mechaniczne odbicie za pomocą kserokopiarki, pieczątki lub kliszy, chociażby stanowiło dokładne odtworzenie podpisu (por. postanowienie SN z dnia 17 kwietnia 1967 r., PZ 22/67). Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie odtworzony mechanicznie na skardze podpis (kserokopia) nie czyni zadość wymogom wskazanym w wyżej powołanych przepisach. Skarżący w zakreślonym siedmiodniowym terminie nie usunął braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, co uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu i obligowało Sąd do jej odrzucenia. Ponadto zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu oraz do podpisania skargi. Wezwania zawierały zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższych obowiązków. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania nie zostały on spełnione, co stanowiło kolejną przesłankę do odrzucenia skargi. Z tych też względów na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało odrzucić.