II SA/Bk 334/10

PostanowienieWSA w Białymstoku2010-06-08

Skład orzekający: Barbara Romanczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba schorowana, pobierająca emeryturę rolniczą w wysokości 353,44 zł netto miesięcznie, która ponosi koszty Domu Pomocy Społecznej, zakupu leków i żywności, nieposiadająca majątku ani oszczędności, może zostać uznana za osobę niezdolną do poniesienia kosztów ustanowienia radcy prawnego bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że sytuacja materialna skarżącego, obejmująca niską emeryturę rolniczą, koszty utrzymania w Domu Pomocy Społecznej, wydatki na leki i żywność, a także brak majątku i oszczędności, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Koszt ustanowienia radcy prawnego we własnym zakresie stanowiłby dla skarżącego zbyt duże obciążenie finansowe, mogące spowodować uszczerbek w jego koniecznym utrzymaniu.
Stan faktyczny
G. Ch. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, wskazując na swój wiek (83 lata), stan zdrowia, niską emeryturę rolniczą (353,44 zł netto miesięcznie) oraz koszty utrzymania w Domu Pomocy Społecznej, zakupu leków i żywności. Podkreślił brak majątku i oszczędności. Dołączył dokumenty potwierdzające dochody i stan zdrowia. Córka, będąca pełnomocnikiem, również nie mogła go reprezentować z powodu choroby.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 08 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi G. Ch. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia[...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie skierowania do Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. G. Ch. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego (k. 11). Skarżący podniósł, iż jest osobą schorowaną. Jedyny jego dochód stanowi emerytura rolnicza w wysokości 353,44 zł miesięcznie netto. Po opłaceniu Domu Pomocy Społecznej w B., z otrzymywanej emerytury rolniczej, wnioskodawca musi jeszcze ponieść koszty zakupu leków, i żywności Poza tym skarżący nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 11-13). W uzasadnieniu swego wniosku wnioskodawca podkreślił, iż charakter sprawy, wiek (83 lata) oraz stan zdrowia wskazują, że w niniejszej sprawie niezbędna jest pomoc radcy prawnego. Zaakcentował także, iż po opłaceniu bieżących opłat nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie ponieść kosztów wynagrodzenie radcy prawnego z wyboru. Również córka występująca w sprawie niniejszej jako pełnomocnik nie jest w stanie reprezentować skarżącego na rozprawie z powodu choroby uniemożliwiającej poruszanie się. Do akt sprawy skarżący dołączył kserokopie dokumentów potwierdzających uzyskiwany dochód, a także aktualny stan zdrowia (k. 14-16). Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania. Instytucja zwolnienia od kosztów postępowania stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna G. Ch. oraz ustalone w sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż skarżący jest osobą schorowaną i korzystającą z pomocy Domu Pomocy Społecznej w B. Comiesięczny dochód w łącznej kwocie 353,44 zł netto (k. 14-15) wystarcza mu jedynie na bieżące wydatki związane z utrzymaniem siebie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Sytuacja materialna wnioskodawcy w połączeniu z zakresem złożonego przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadnia zatem stwierdzenie, że ustanowienie przez G. Ch. we własnym zakresie radcy prawnego, stanowi zbyt duże obciążenie finansowe i może spowodować uszczerbek w utrzymaniu koniecznym. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło