II SA/Bk 341/11
PostanowienieWSA w Białymstoku2011-08-25
Skład orzekający: Barbara Romanczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca może otrzymać prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata ze względu na trudną sytuację materialną uniemożliwiającą poniesienie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego?Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, uznając, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co wynika z jego trudnej sytuacji materialnej, braku oszczędności oraz niskich dochodów przeznaczanych na bieżące wydatki.Stan faktyczny
G. Z. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata w sprawie skargi na decyzję Wojewody P. dotyczącą uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania na pobyt stały. Wnioskodawca jest osobą samotną, czasowo przebywającą w A., posiada współwłasność 1/6 mieszkania, nie pracuje, nie ma oszczędności ani wartościowych przedmiotów, a jego dochody pochodzą z zasiłku socjalnego dla bezrobotnych.Rozstrzygnięcie
Postanowiono przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi G. Z. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno - technicznej polegającej na zameldowaniu na pobyt stały p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
G. Z. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (k. 29), podając, iż jest osobą samotną. Skarżący czasowo przebywa w A. (akta administracyjne). Jedynym majątkiem skarżącego jest współwłasność 1/6 części mieszkania o powierzchni [...] m². Wnioskodawczyni nie pracuje i nie posiada zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych (k. 29-30).
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 1.08.2011 r. oraz
z dnia 09.08.2011 r. (k. 39,45) skarżący podniósł, iż nie posiada żadnego innego majątku niż wskazany we wniosku, zaś bieżące utrzymanie pokrywane jest
z otrzymywanego w A. zasiłku socjalnego dla osoby bezrobotnej, przyznanego na okres od 01.06.2011 r. do 18.10.2011 r. w wysokości 738,60 – 763,22 E (dziennie 24,62 E). Dodatkowo wskazał, iż nie ma żadnego innego majątku, w tym samochodów, ani nie podejmuje pracy dorywczej. Jego miesięczne wydatki są następujące: czynsz za mieszkanie - 311,11 E, opłata za centralne ogrzewanie – 80 E, opłata za energię elektryczną – 45,60 E, telefon – 34,24 E, pozostałe wydatki bytowe – 267,65 – 292,27 zł (k. 47).
Do wniosku skarżący dołączył dokumenty potwierdzający uzyskiwane dochody (k. 49-51).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,
poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna G. Z. uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu skarżący wykazał,
iż jedynym źródłem utrzymania pozostaje aktualnie zasiłek socjalny dla bezrobotnych, otrzymywany w A. w wysokości 24,62 E dziennie. Uzyskiwany dochód w całości przeznaczany jest na bieżące, comiesięczne wydatki. Majątek wnioskodawcy stanowi współwłasność 1/6 części mieszkania o powierzchni [...] m². G. Z. nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość osiąganego miesięcznego dochodu w połączeniu z ponoszonymi wydatkami oraz brakiem oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż G. Z. nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło