II SA/Bk 341/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Z. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 23 września 2011 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi G. Z. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zameldowania p o s t a n a w i a: przywrócić G. Z. termin do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 23 września 2011 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Postanowieniem z dnia 23 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił wniosek G. Z. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie sygn. akt II SA/Bk 341/11. Orzeczenie to zostało doręczone Skarżącemu w dniu 28 września 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 65). W dniu 24 października 2011 r. pełnomocnik Skarżącego ustanowiony w urzędu, zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 23 września 2011 r. sygn. akt II SA/Bk 341/11 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego argumentując, że przyczyną uchybienia terminu był fakt, że Skarżący nie jest osobą znającą prawo i utrzymuje się z zasiłku. Zawisłość sprawy przed sądem, sprawiła, że Skarżący uchybił terminowi do złożenia zażalenia. Zaznaczył, że Skarżącemu zostało już w sierpniu 2011 r., przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, ale Okręgowa Rada Adwokacja dopiero w dniu 14 października 2011 r. wyznaczyła jego osobę pełnomocnikiem Skarżącego z urzędu, o czym został poinformowany w dniu 18 października 2011 r. Dlatego też, 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, powinien być liczony dopiero od dnia 18 października 2011 r., albowiem dopiero od tej daty, Skarżący jest w sprawie reprezentowany przez swego pełnomocnika. Pełnomocnik Skarżącego wraz z wnioskiem, złożył zażalenie na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 23 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniosek złożony przez pełnomocnika Skarżącego jest zasadny i dlatego też należało go uwzględnić. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak wynika z treści art. 87 § 1 i § 4 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. We wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy). Stosownie natomiast do treści art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż wniosek Skarżącego spełnia wymogi formalne, albowiem został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, od dnia ustania przyczyny uchybienia. Za tę przyczynę należało uznać dzień 18 października 2011 r., czyli dzień, w którym Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała adwokata Ł. K., o ustanowieniu jego osoby pełnomocnikiem Skarżącego w niniejszej sprawie. Przechodząc do zasadności wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu wskazać, należy, iż brak winy po stronie podmiotu dokonującego określonej czynności procesowej stanowi konieczną a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy czym strona nie jest obowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Jak wynika z akt sprawy, Skarżącemu w sierpniu 2011 r. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jednakże dopiero z dniem 18 października 2011 r., został skutecznie wyznaczony Pan Ł. K., jako pełnomocnik Skarżącego w niniejszej sprawie. Tym samym, na dzień 28 września 2011 r., czyli rozpoczęcia biegu terminu na złożenie zażalenia na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 23 września 2011 r., Skarżący nie mógł korzystać z przyznanego mu prawa pomocy w niniejszej sprawie. Jak wynika ze złożonego wniosku Skarżący nie jest osobą wykształconą w kierunku prawa, utrzymuje się z zasiłków a zatem przyjąć należało, że niedochowanie terminu do złożenia zażalenia nastąpiło bez jego winy. Mając na uwadze powyższe oraz dążąc do realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu (art. 45 Konstytucji RP), przyjąć należało, że Skarżący uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 23 września 2011 r., było przez niego niezawinione. Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku orzekł jak w sentencji postanowienia.