II SA/Bk 341/15

PostanowienieWSA w Białymstoku2015-09-10

Skład orzekający: Marek Leszczyński, Małgorzata Roleder, Anna Sobolewska-Nazarczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z powodu jej bezprzedmiotowości jest dopuszczalne i skuteczne?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że cofnięcie skargi przez skarżącego jest jego prawem i co do zasady wiąże sąd. Cofnięcie skargi w niniejszej sprawie zostało uznane za dopuszczalne i skuteczne, co skutkowało umorzeniem postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący Z. K. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. stwierdzające niedopuszczalność jego zażalenia na postanowienie Wójta Gminy C. o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego. Skarżący podnosił argumenty merytoryczne dotyczące rozgraniczenia nieruchomości. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego cofnął skargę z uwagi na jej bezprzedmiotowość i wniósł o umorzenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd umorzył postępowanie sądowe w sprawie i przyznał adwokatowi wynagrodzenie za zastępstwo prawne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 września 2015 r. sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie; 2. przyznać adwokatowi B. G. od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego Z. K. wykonane na zasadzie prawa pomocy. , Wójt Gminy C. postanowieniem z dnia [...].01.2015r. nr [...] na podstawie art. 30 ust. 1 i 4, art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 17.05.1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne – wszczął, na wniosek pana Z. K., postępowanie rozgraniczeniowe w odniesieniu do granic nieruchomości oznaczonej nr geod. [...] o pow. 0,4235 ha z nieruchomością sąsiednią, oznaczoną nr geodezyjnym [...] o pow. 0,5503 ha, położonymi w obrębie geodezyjnym C., gm. C. Wójt poinformował jednocześnie, że zgodnie z art. 40 ust. 4 cyt. powyżej ustawy na powyższe postanowienie nie służy zażalenie. Na skutek odwołania pana Z. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...].03.2015r., nr [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia, przytaczając treść art. 30 ust. 4 ustawy z dnia 17.05.1989r. – Prawo geodezyjne i Kartograficzne, z którego wynika brak możliwości zażalenia na postanowienie o wszczęciu postępowania w przedmiocie rozgraniczenia. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł pana Z. K., podnosząc szeregargumentów merytorycznych dotyczących rozgraniczenia przedmiotowych nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wnosząc o jego oddalenie, podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie w dniu [...].09.2015r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę z uwagi na jej bezprzedmiotowość i wniósł o umorzenie postępowania w sprawie. Sąd uznał, że cofniecie skargi jest prawem skarżącego i co do zasady wiąże Sąd (art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002r. (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Sąd stwierdził także, że cofniecie niniejszej skargi jest dopuszczalne i skuteczne. W konsekwencji Sąd umorzył postępowanie sądowe, jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O wysokości kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, przyznanych ustanowionemu z urzędu adwokatowi, Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 250 ww. ustawy oraz przepisów § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). Obejmują one opłatę ze czynności adwokata w kwocie 240 zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług, wyliczony według 23% stawki w kwocie 55,20 zł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło