II SA/Bk 342/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi Gminy K. na uchwałę Rady Powiatu W. z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w sprawie pozbawienia odcinków starodroża drogi krajowej nr [...] kategorii drogi powiatowej oddala skargę Rada Powiatu W., działając na podstawie art. 10 ust. 5c ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j.: Dz.U. z 2020 r., poz. 470 ze zm.; dalej: w skrócie: "u.d.p.", uchwałą z dnia 16 lutego 2021 r., nr [...], w sprawie pozbawienia odcinków starodroża drogi krajowej nr [...] kategorii drogi powiatowej, w § 1 pozbawiła kategorii drogi powiatowej niżej wymienione odcinki starodroża drogi krajowej nr 8: (1) odcinek drogi od km 608 + 362 do km 608 + 906 (0,544 km – powiat w., gmina K., obręb S. – nr działki [...]); (2) odcinek drogi od km 611 + 405 do km 613 + 027 (1,622 km – powiat w., gmina K., obręb K.– nr działek [...] i [...]; obręb M.– nr działek [...]oraz [...]). W § 2 uchwały uchwalono zaś, że położenie i przebieg dróg, o których mowa w § 1, przedstawia załącznik graficzny do niniejszej uchwały. Skargę na powyższą uchwalę, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, złożyła Gmina K., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. 1) art. 2 i art. 7 Konstytucji RP w zw. z art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych poprzez pozbawienie odcinków dróg kategorii powiatowej w sposób arbitralny, bez wykazania zarówno faktycznych, jak i prawnych przesłanek uzasadniających to pozbawienie, przy czym brak stosownego uzasadnienia uchwały uniemożliwia poznanie intencji organu oraz prawidłowości uznania, że zachodzą przesłanki dla skategoryzowania spornych odcinków jako drogi gminne, tj. w sposób sprzeczny z wyrażonymi w Konstytucji RP zasadami demokratycznego państwa prawa oraz działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa (zasada legalizmu); 2) art. 10 ust. 5c ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i przekazanie przedmiotowego odcinka drogi Gminie z powodu błędnego uznania, że odcinek ten nie spełnia kryteriów drogi powiatowej. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości, W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że przedmiotowa uchwała nie zawiera uzasadnienia i została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa P. w dniu 22 lutego 2021 r., poz. 815, zaś do Urzędu Gminy K. – B. doręczona została w dniu 24 lutego 2021 r. Gmina K. – B. jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w niniejszej sprawie na podstawie art. 87 ust. 1 u.s.p., gdyż zmiana kategorii drogi z powiatowej na gminną oznacza zarówno powiększenie zasobu własności Gminy, jak i automatycznie wiąże się z powstaniem obciążeń w postaci konieczności wykonywania przez Gminę obowiązków zarządcy drogi. Dalej skarżąca wyjaśniła, ze podstawę podjęcia zaskarżonej uchwały stanowił art. 10 ust. 5c u.d.p. przewidujący tzw. "kaskadowy" tryb przekazywania dróg. Jednakże w ocenie skarżącej, uchwała podjęta została z rażącym naruszeniem przepisów prawa. Organ dokonał pozbawienia odcinków dróg kategorii powiatowej w sposób arbitralny, bez wykazania zarówno faktycznych, jak i prawnych przesłanek uzasadniających to pozbawienie. Brak stosownego uzasadnienia uchwały uniemożliwia poznanie intencji organu oraz prawidłowości uznania, że zachodzą przesłanki dla skategoryzowania spornych odcinków jako drogi gminne. Organ w sposób nieprawidłowy zastosował art. 10 ust. 5c u.d.p. uznając, że odcinek ten nie spełnia kryteriów drogi powiatowej. Organy stosujące art. 10 ust. 5a, 5c i 5e zdanie drugie u.d.p. nie mają swobody w pozbawianiu danych odcinków dróg dotychczasowych kategorii, lecz w zakresie swojego władztwa ograniczone są nie tylko wymogiem, by odcinek pozbawiany kategorii był proporcjonalny do odcinka drogi nowo wybudowanej, względnie uprzednio kaskadowo przekazanej, lecz także zawartymi z art. 6 ust. 1, art. 6a ust. 1 i art. 7 ust. 1 u.d.p. definicjami legalnymi wskazującymi na przesłanki zaliczania dróg publicznych do określonej kategorii. W ocenie skarżącej brak uzasadnienia zaskarżonej uchwały wyklucza możliwość dokonania oceny prawidłowości stanowiska organu pod kątem zgodności z przepisami prawa materialnego, a tym samym merytorycznej oceny legalności zaskarżonej uchwały i uzasadnia stwierdzenie jej nieważności w całości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że nie sposób zgodzić się z prezentowaną przez skarżącą argumentacją. W ocenie organu nie doszło w przedmiotowej sprawie do naruszenia prawa mogącego powodować nieważność uchwały. Skarga została zasadniczo oparta o dwa zarzuty, pierwszym z nich jest brak uzasadnienia do przedmiotowej uchwały, który jakoby wskazywać ma na arbitralne podejście organu do uchwalonego aktu, natomiast drugim jest błędne uznanie, że odcinek starodroża drogi krajowej nr 8 nie spełnia przesłanek drogi powiatowej. Odnosząc się do pierwszego z przedmiotowych zarzutów organ wskazał, że w jego ocenie uzasadnienie do przedmiotowej uchwały nie było konieczne dla oceny jej zasadności. Wymaganie przez skarżącą uzasadnienia do tej uchwały oparte zostało na incydentalnych wyrokach nie znajdując natomiast oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Warto tutaj zauważyć, że uchwały co do których ustawodawca wymaga uzasadnienia są wyraźnie określone, a wymóg ten konkretyzują odpowiednie przepisy. W przypadku uchwały o pozbawieniu danego odcinka drogi jej kategorii wymogu takiego przed uchwałodawczą nie postawiono. Uchwała ta wymaga, jak każdy inny akt prawa miejscowego, odpowiedniej analizy i przygotowania, jednakże ustawodawca nie przewidział w tym przypadku konieczności wyjaśnienia przez uchwałodawcę, czym ten kierował się podejmując dane rozstrzygnięcie. Dalej organ wyjaśnił, że ustawodawca nie pozostawił miejsca na uznaniowość administracyjną i decydowanie co jest drogą powiatową, a co nie. Ustawa wprost wskazuje jakie wymogi muszą być spełnione, by dana droga była uznana za drogę powiatową. W art. 6a u.d.p. uregulowano, że droga powiatowa to droga inna niż krajowa/wojewódzka stanowiąca połączenie miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin między sobą. Jak widać nie są to okoliczności pozostawiające pole do interpretacji czy rozważań, a jedynie wymagające analizy merytorycznej i stwierdzenia czy zachodzą te przesłanki. Zdaniem organu, w przedmiotowej sprawie natomiast analizy takiej dokonano, co wynika z akt sprawy. Rozważania na ten temat wydają się zbędne przy tworzeniu uchwały, gdy kwestie te wynikają wprost z ustawy oraz położenia tej drogi. Interesujące uchwałę odcinki drogi zostały w odpowiedni sposób oznaczone w załączniku do uchwały. Natomiast każdy zainteresowany może w prosty sposób określić, w oparciu o załączoną do uchwały mapę, że droga ta leży na uboczu, nie łączy siedzib j.s.t., więc przypisanie jej do kategorii dróg powiatowych jest niemożliwe z uwagi na treść art. 6a u.d.p. Przedmiotowe starodroże znajduje się obok głównej trasy S8, i może być wykorzystywane co najwyżej do lokalnego skomunikowania mniejszych wsi (jak S.) z pominięciem trasy szybkiego ruchu. A to, w ocenie organu, w pełni wyczerpuje definicji drogi gminnej - droga o znaczeniu lokalnym i służąca miejscowym potrzebom. Dalej organ wyjaśnił, że skarżąca gmina w sposób nieuzasadniony zarzuca arbitralność i brak możliwości poznania intencji organu. Wójt Gminy był informowany o zamiarze podjęcia tej uchwały z dużym-30 dniowym wyprzedzeniem. Miał szansę na wypowiedzenie się co do tego, wskazanie swoich wątpliwości czy wreszcie przedstawienie swojego stanowiska co do prawidłowej kategorii drogi. Tymczasem Wójt Gminy K. nie próbował brać udziału w tym postępowaniu, a dopiero po uchwaleniu uchwały postanowił o skardze. Odnosząc się do drugiego z zarzutów skargi organ wskazał, że skarżący powołuje się na naruszenie konkretnych przepisów, tj. art. 10 ust. 5c u.d.p. dotyczących błędnego uznania, że przedmiotowe starodroże nie jest drogą powiatową, jednakże nie wskazuje na żadne skonkretyzowane okoliczności jakie mogłyby wskazywać na ten fakt. Wręcz sam przywołuje brak swobody organów, podając jedynie definicje ustawowe. Również nie wykazuje w żaden sposób, na czym miałby polegać błąd organu w przedmiotowym postępowaniu. Tymczasem zdaniem organu, jak wynika z akt sprawy, podjęcie tej uchwały poprzedzone zostało odpowiednią analizą stanu faktycznego i oceną, czy ta droga może stanowić drogę powiatową. Jednakże z uwagi na jej położenie, jej lokalne znaczenie oraz zakres połączeń koniecznym wręcz było pozbawienie jej tej kategorii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia [...]2r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu uwzględniającemu skargę na uchwałę, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a., stwierdzenie nieważności tej uchwały w całości lub w części albo stwierdzenie, że została wydana z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). Oceny tej sąd dokonuje według stanu prawnego istniejącego w dniu podjęcia zaskarżonego aktu prawa miejscowego. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Powiatu W. z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], w sprawie pozbawienia odcinków starodroża drogi krajowej nr 8 kategorii drogi powiatowej, która w § 1 pozbawiła kategorii drogi powiatowej niżej wymienione odcinki starodroża drogi krajowej nr 8: (1) odcinek drogi od km 608 + 362 do km 608 + 906 (0,544 km – powiat w., gmina K.– nr działki [...]); (2) odcinek drogi od km 611 + 405 do km 613 + 027 (1,622 km – powiat w., gmina K.– nr działek [...] i [...]; obręb M.– nr działek [...]oraz [...]). W § 2 uchwały uchwalono zaś, że położenie i przebieg dróg, o których mowa w § 1, przedstawia załącznik graficzny do niniejszej uchwały. Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 920) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W ramach oceny formalnej dopuszczalności takiej skargi wskazać należy na przepis art. 53 § 2a p.p.s.a., z którego wynika, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę na wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego można wnieść w każdym czasie. W ocenie Sądu zakwestionowana uchwała stanowi akt prawa miejscowego w rozumieniu art. 40 ustawy o samorządzie powiatowym, albowiem jej oddziaływanie skierowane jest bezpośrednio do innej jednostki samorządu terytorialnego i adresowane do nieokreślonej ilości oraz kategorii osób i podmiotów. Jest to akt zawierający rozstrzygnięcie generalne – pozbawienie drogi określonej kategorii i skutkuje nadaniem tejże drodze z mocy prawa kategorii drogi gminnej. Zakwalifikowanie drogi do danej kategorii pociąga za sobą skutki prawne między innymi w postaci przejścia prawa własności, konieczności stosowania określonych przepisów prawa o ruchu drogowym. Powyższe oznacza, że tego typu uchwała wywiera skutki zewnętrzne, gdyż odnosi się do nieograniczonej liczby użytkowników i obowiązuje aż do jej uchylenia lub zmiany, co potwierdza słuszność zakwalifikowania jej do aktów prawa miejscowego. W przedmiotowej sprawie nie budzi też wątpliwości, że skarżąca Gmina K. posiada legitymację do wniesienia skargi, albowiem zaskarżona uchwała narusza jej interes prawny. Zmiana kategorii drogi z powiatowej na gminną oznacza zarówno powiększenie zasobu własności gminy (zwiększenie jej majątku), jak i automatycznie wiąże się z powstaniem obciążeń w postaci konieczności wykonywania przez właściciela obowiązków zarządcy drogi. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej uchwały stanowiła regulacja zawarta w art. 10 ust. 5-5f u.d.p. dotycząca tzw. kaskadowego przekazywania dróg. Zgodnie z art. 10 ust. 5 u.d.p. odcinek drogi krajowej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi wojewódzkiej. Z kolei w ust. 5a tego przepisu uregulowano, że sejmik województwa może, w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi wojewódzkiej odcinek drogi wojewódzkiej o proporcjonalnej długości do odcinka drogi krajowej, o którym mowa w ust. 5. Ten odcinek drogi wojewódzkiej zostaje zaliczony do kategorii drogi powiatowej. W oparciu o powyższy przepis uchwałą nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. w sprawie pozbawienia odcinków starodroża drogi krajowej nr 8 kategorii drogi wojewódzkiej, Sejmik Województwa P. pozbawił kategorii drogi wojewódzkiej (m.in.): (4) odcinek drogi od km 608+362 do km 608+906 (0,544 m – powiat w., gmina K., obręb S.– nr działki [...]), (5) odcinek drogi od km 611+405 do km 613+027 (1,622 km – powiat w., gmina K., obręb K.– nr działek [...] oraz [...]; obręb M.– nr działek [...]oraz [...]), które stały się drogą powiatową. Na mocy art. 10 ust. 5a u.d.p. te odcinki drogi wojewódzkiej zostały zaliczone z mocy prawa do kategorii drogi powiatowej. Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 5c u.d.p., stanowiącym właściwą podstawę prawną uchwały zaskarżonej w niniejszej sprawie, rada powiatu może, w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi powiatowej odcinek drogi powiatowej o proporcjonalnej długości do odcinka drogi wojewódzkiej, o którym mowa w ust. 5a. Ten odcinek drogi powiatowej zostaje zaliczony do kategorii drogi gminnej. Z kolei z art. 10 ust. 5d u.d.p. wynika, że zarząd powiatu informuje wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o zamiarze podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 5c, co najmniej na 30 dni przed jej podjęciem. Odcinek drogi powiatowej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi gminnej (art. 10 ust. 5f). Omówione przepisy art. 10 ust. 5 do 5f u.d.p. stanowią lex specialis w stosunku do zawartej w art. 10 ust. 1 do 3 u.d.p. regulacji normującej kwestie związane z pozbawianiem drogi dotychczasowej kategorii w trybie zwykłym. Na taki charakter tych regulacji wskazuje zarówno szczególna przesłanka ich zastosowania, jaką jest wybudowanie nowej drogi, jak i przede wszystkim okoliczność, iż odmiennie niż przy zwykłym trybie dekategoryzacji drogi, nie przewidują one współdziałania pomiędzy pozbywającym się drogi i przejmującym drogę organami administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, lecz jedynie jednostronne władcze rozstrzygnięcie podmiotu pozbawiającego drogę określonej kategorii. Z charakteru regulacji zawartych w art. 10 ust. 5 do 5f u.d.p. wynika również, że do zmiany kategorii drogi w trybie kaskadowym nie stosuje się zarówno wymogu jednoczesnego zaliczenia tej drogi odpowiednią uchwałą do nowej kategorii, bo następuje to z mocy prawa, jak i wymogu, że pozbawienie i zaliczenie nie może być dokonane później niż do końca trzeciego kwartału danego roku, z mocą od dnia 1 stycznia roku następnego W realiach niniejszej sprawy prawidłowe zastosowanie trybu pozbawienia przedmiotowych odcinków starodroża drogi krajowej nr 8 kategorii drogi powiatowej, określonego szczegółowo w art. 10 ust. 5c i ust. d u.d.p., wymagało spełnienia łącznie następujących przesłanek: (-) odcinki starodroża drogi krajowej nr 8 powinny być zaliczone do kategorii drogi powiatowej, (-) odcinki starodroża drogi krajowej nr 8 nie mogły spełniać wymogów określonych w definicji drogi powiatowej - art. 6a ust. 1 u.d.p., (-) powinny zachodzić przesłanki dla skategoryzowania odcinków starodroża drogi krajowej nr 8 jako drogi gminnej, (-) odcinki starodroża drogi krajowej nr 8 przeznaczone do pozbawiania ich kategorii drogi powiatowej powinny być o proporcjonalnej długości do odcinka drogi wojewódzkiej nr 8, przebiegającej przez teren Powiatu W., które stały się drogą powiatową, otrzymanej od Sejmiku Województwa P. na podstawie uchwały Nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r., (-) Powiat W. powinien poinformować Wójta Gminy K. o zamiarze podjęcia uchwały w sprawie pozbawienia odcinków starodroża drogi krajowej nr 8 kategorii drogi powiatowej, co najmniej na 30 dni przed jej podjęciem. W ocenie Sądu wszystkie opisane wyżej przesłanki, zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała, spełnia. Przedmiotowe odcinki starodroża drogi krajowej nr 8 zostały zaliczone do kategorii drogi powiatowej na mocy uchwały Sejmiku Województwa P. z dnia [...] grudnia 2020 r. Nie spełniają one wymogów określonych w definicji drogi powiatowej - art. 6a ust. 1 u.d.p., zgodnie z którym do dróg powiatowych zalicza się drogi inne niż określone w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1, stanowiące połączenia miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin między sobą. Spełniają natomiast przesłanki dla skategoryzowania ich jako drogi gminnej - art. 7 ust. 1 u.d.p., zgodnie z którym do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych. Są też one proporcjonalne do odcinków starodroża, o których mowa w uchwale Sejmiku Województwa P. z dnia [...] grudnia 2020 r. Również Starosta W. pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. poinformował Wójta Gminy K. o uchwale Nr [...] Zarządu Powiatu W. w sprawie poinformowania Wójta Gminy K. o zamiarze podjęcia przez Radę Powiatu W. uchwały w sprawie pozbawienia odcinków (przedmiotowych) starodroży drogi krajowej nr 8 kategorii drogi powiatowej – pismo i uchwałę doręczono Wójtowi w dniu 15 stycznia 2021 r., a zatem w ustawowym terminie. W sprawie niniejszej wszystkie powyższe kwestie wynikają wprost z dokumentów zebranych przez organ w aktach administracyjnych. Skarżąca w skardze właściwie ich nie kwestionuje, zaś całą konstrukcję skargi opiera na fakcie, że zaskarżona uchwała nie posiada uzasadnienia w formie tekstowej. Zdaniem Sądu skarga jest niezasadna. Sąd podziela wprawdzie stanowisko skarżącej, że zaskarżona uchwała winna zawierać uzasadnienie w formie tekstowej, ale jego brak, w okolicznościach niniejszej sprawy, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, które dawałoby podstawę do stwierdzenia nieważności tej uchwały. Jako bowiem uzasadnienie uchwały należy przyjąć dołączenie do niej załącznika, o którym mowa w § 3 uchwały, w postaci załącznika graficznego wskazującego położenie i przebieg dróg, o których mowa w § 1 uchwały. Na załączniku tym precyzyjnie wskazano i opisano odcinki starodroża drogi krajowej nr 8, których uchwała pozbawia kategorii drogi powiatowej. Z załącznika widać też doskonale, że równolegle do tych odcinków wybudowana jest nowa droga krajowa nr S8, zaś przedmiotowe odcinki starodroża drogi krajowej nr 8 się z nią nie łączą. Ma rację organ w odpowiedzi na skargę, a widać to także z załącznika graficznego, że przedmiotowe odcinki leżą na uboczu trasy S8, nie łączą siedzib powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin między sobą (w rozumieniu art. 6a ust. 1 u.d.p.). Odcinki te służą do lokalnego skomunikowania m.in. wsi S., czy też S. W żadnym zaś razie nie służą one do komunikowania W., będącego siedzibą Powiatu W., z siedzibami gmin na terenie tego Powiatu, ani też do komunikowania siedzib gmin na terenie tego Powiatu. Gminami na terenie Powiatu W. są bowiem: K., K., K.(patrz strona internetowa[...] Natomiast połączenia komunikacyjne pomiędzy siedzibami tych gmin ilustruje strona internetowa [...] Są to strony internetowe ogólnodostępne i nie zachodziła w sprawie konieczność dopuszczania dowodów na powyższą okoliczność, bowiem są one powszechnie znane. Jak zatem z powyższego widać, przedmiotowe odcinki starodroża drogi krajowej nr 8, ale też całe te starodroże, nie łączy komunikacyjnie, w rozumieniu art. 6a ust. 1 u.d.p., miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin między sobą. Twierdzenia więc strony skarżącej w skardze oraz na rozprawie, iż kwestia ta nie została wyjaśniona, pozostają w sferze werbalnej, gdyż rzeczywistość przedstawia się tak, jak przyjęte to zostało w zaskarżonej uchwale. Zresztą rację trzeba przyznać organowi, że skoro Wójt Gminy K. został poinformowany o zamiarze podjęcia uchwały w sprawie pozbawienia przedmiotowych odcinków starodroża drogi krajowej nr 8 kategorii drogi powiatowej, to miał możliwość zajęcia stanowiska w sprawie i wykazania, że jednak odcinki te stanowią połączenia miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin między sobą, wskazując o które miasta i gminy chodzi. Nie czyniąc tego na etapie postępowania administracyjnego oraz dodatkowo na etapie postępowania sądowego, pozbawił się właściwie rzeczowych argumentów, które dawałyby podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. Sam fakt braku uzasadnienia uchwały w przedmiocie pozbawienia kategorii drogi powiatowej w formie tekstowej nie może bowiem prowadzić do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały ze względu na rażące naruszenie prawa, gdy naruszenie to nie miało jakiegokolwiek wpływu na treść tej uchwały. Jak trafnie bowiem wskazano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2015 r., sygn. II CSK 637/14, o zaliczeniu drogi do odpowiedniej kategorii i określeniu czyją własność ona stanowi decyduje nie sposób wykorzystania danego odcinka drogi, ale przepis u.d.p. oraz określone w tej ustawie organy administracji państwowej lub samorządowej. Taka regulacja wynika z konieczności zapewnienia na terenie całego kraju właściwego połączenia dróg poszczególnych kategorii i rozłożenia kosztów ich utrzymania pomiędzy poszczególne jednostki organizacyjne. O zaliczeniu zaś starego odcinka drogi krajowej do drogi gminnej, a tym samym o jego własności, nie decydują żadne inne względy, jak tylko jednobrzmiący przepis ustawy. Z racji na powyższe argumenty stwierdzić należy, że zarzuty podniesione w skardze są całkowicie niezasadne. Ze zgromadzonego materiału dowodowego, w tym z uzasadnienia uchwały w formie załącznika graficznego, wynika wprost, że przedmiotowe odcinki starodroża nie spełniają kryteriów drogi powiatowej, zaś zarzut w tej materii podniesiony w skardze jawi się jako gołosłowny i sprzeczny z rzeczywistym stanem faktycznym i prawnym. W całym postępowaniu administracyjnym i sądowym Wójt Gminy K., znający niewątpliwie przebieg dróg na terenie swojej gminy, nawet nie podjął próby wykazania, które to miasta będące siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedziby gmin między sobą, łączą przedmiotowe odcinki starodroża drogi krajowej nr 8. A przecież z racji na brzmienie przepisów art. 10 ust. 5 – 5c u.d.p., przedmiotem postępowania w sprawie niniejszej było pozbawienie kategorii drogi powiatowej wyłącznie odcinków drogi powiatowej o proporcjonalnej długości do odcinków drogi wojewódzkiej, które zostały określone w uchwale Sejmiku Województwa P. z dnia [...] grudnia 2020 r. A zatem to nie Rada Powiatu W. w zaskarżonej uchwale przyjęła dowolnie parametry tych odcinków, tylko zostały one już wcześniej określone w uchwale Sejmiku Województwa P.. Nie można więc w tym przypadku mówić o jakiejkolwiek arbitralności organu. Radzie Powiatu W. w niniejszym postępowaniu pozostało więc tylko zbadanie, czy spełniają one kryteria drogi powiatowej w rozumieniu przepisu art. 6a u.d.p. oraz kryteria drogi gminnej w rozumieniu przepisu art. 7 ust. 1 u.d.p. Reasumując, w ocenie Sądu Rada Powiatu W. zgodnie z prawem skorzystała z kompetencji przysługującej jej na podstawie art. 10 ust. 5c u.d.p. i pozbawiła wyżej wymienione odcinki drogi - kategorii drogi powiatowej. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.