II SA/Bk 344/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.),, sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego o d d a l a s k a r g ę . Po kilkakrotnym rozpoznaniu wniosku R. S. z 31 XII 2001r. o przyznanie mu dodatku mieszkaniowego Burmistrz S., decyzją z dnia [...] VIII 2003r., odmówił przyznania wnioskodawcy żądanego dodatku. Organ powołał się na przepis art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 21 VI 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734) i stwierdził, iż występuje rażąca dysproporcja pomiędzy wykazanymi przez wnioskodawcę niskimi dochodami a faktycznym jego stanem majątkowym. Skoro bowiem żona wnioskodawcy dysponowała środkami na zakup udziału w nieruchomości o wartości ponad 100.000 zł, to niewiarygodne jest jego twierdzenie o złej sytuacji majątkowej. Od decyzji tej R. S. wniósł odwołanie, lecz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., decyzją z dnia [...] IX 2003r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Ostatnio wymienionej decyzji strona nie skarżyła do Sądu. W dniu 29 X 2003r. R. S. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z nowym wnioskiem zawierającym żądanie wznowienia postępowania i żądanie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] IX 2003r. Wniosek o wznowienie postępowania był przedmiotem innej sprawy. Natomiast przedmiotem niniejszego postępowania jest wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji. Żądanie zawarte w tym wniosku strona oparła na przepisach art. 156 § 1 pkt 2 i pkt 7 k.p.a. podnosząc, iż decyzja SKO w B. z [...] IX 2003r. była wydana bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa a nadto zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa, bowiem organ dokonał nieprawidłowej wykładni pojęcia "dochód" w rozumieniu ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Decyzją z dnia [...] I 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. odmówiło stwierdzenia nieważności własnej decyzji z [...] IX 2003r. po stwierdzeniu, iż nie zaistniały żadne podstawy do uwzględnienia wniosku. Od decyzji tej R. S. wniósł odwołanie zarzucając, iż decyzja ta została wydana bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa. Rozpoznając ponownie sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, odwołanie to uznało za nieuzasadnione i decyzją z [...] III 2004r. utrzymało w mocy własną decyzję z [...] I 2004r. Na decyzję SKO w B. z dnia [...] III 2004r. R. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. Skarżący podniósł, iż zaskarżona decyzja, została wydana z rażącym naruszeniem przepisu art. 7 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych w zw. z art. 3 ust 3 tej ustawy, co spowodowało, iż doszłodo wydania orzeczenia niemożliwego do zaakceptowania z punktu widzenia wymogu praworządności. W związku z tym wniósł on o uchylenie zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy wnosił o oddalenie tej skargi. Niezależnie od omówionych wyżej decyzji Burmistrz S. w dniu [...] II 2004r. wydał na wniosek skarżącego nową decyzję odmawiającą mu przyznania dodatku mieszkaniowego. Decyzję tę w dniu [...] VI 2004r. utrzymało w mocy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. Po wniesieniu skargi do Sądu na tę ostatnią decyzję SKO – decyzją z [...] VII 2004r. (k. 30 i 31) – uwzględniło tę skargę w całości i uchyliło własną decyzję z [...] VI 2004r. oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza S. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Przedmiotem kontroli sądowej nie jest decyzja odmawiająca skarżącemu przyznania dodatku mieszkaniowego, lecz decyzja SKO w B. z [...] III 2004r. odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji z [...] IX 2003r., odmawiającej przyznania skarżącemu takiego świadczenia. Odmowa stwierdzenia nieważności tej decyzji w trybie art. 156 k.p.a. jest zgodna z prawem. Skarżący nie wykazał bowiem, iż decyzja z dnia [...] IX 2003r. była obarczona jakąś z wad dających podstawę do stwierdzenia jej nieważności oraz, że w sprawie zaistniała któraś z przesłanek wskazanych przepisem art. 156 § 1 k.p.a. Żądanie stwierdzenia nieważności zostało oparte na zarzucie rażącego naruszenia przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych z dnia 21 VI 2001r., w szczególności art. 7 ust 3 tej ustawy, przez jego błędne zastosowanie. Takiego "rażącego" naruszenia prawa nie da się jednak stwierdzić w drodze kontroli przedmiotowej decyzji. Należy na wstępie zauważyć, iż poglądy doktrynalne i orzecznictwo NSA skłaniają się do czysto kasacyjnej formuły rozumienia przepisu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., a więc do uznania konieczności eliminowania z obrotu prawnego decyzji z racji istnienia w niej wad o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Szczególny tryb z art. 156 k.p.a. nie może przy tym zastępować innych zwykłych trybów zaskarżania. Strona mogła wnieść skargę do NSA od decyzji SKO w B. z dnia [...] IX 2003r, kwestionując sposób zastosowania przedmiotowego przepisu. Z trybu tego jednak nie skorzystała, występując już po upływie terminu do wniesienia skargi z wnioskiem z art. 156 k.p.a. W tym, nadzwyczajnym postępowaniu nie stwierdzono jednak "rażącego", naruszenia prawa. Skoro bowiem organ ustalił, iż dowody wskazują na rażącą dysproporcję pomiędzy wykazywanymi przez wnioskodawcę z niskimi dochodami a jego faktycznym stanem majątkowym, to przepis art. 7 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych stanowił wystarczającą podstawę do odmowy przyznania żądanego świadczenia. Dlatego na mocy art. 151 ustawy z 30 VIII 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.