II SA/Bk 345/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.),, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania bezzwrotnego specjalnego zasiłku celowego oddala skargę Na skutek wniosku Pana K. B. z dnia [...] grudnia 2009 roku o przyznanie świadczenia w formie zasiłku celowego na zakup opału - po ponownym rozpatrzeniu sprawy - Kierownik Działu Administracyjno – Gospodarczego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. działając z upoważnienia Burmistrza Ł., na podstawie art. 106 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 3 ust. 3 i 4, art. 4, art.11 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 5, art. 36 pkt 1 ci art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (tekst jednolity: Dz. U. nr 175, poz. 1362 z 2009 roku z późniejszymi zmianami) oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2009 roku w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. nr 127, poz. 1055 – decyzją z dnia [...] lutego 2010 roku nr[...]– odmówił Panu K. B. przyznania świadczenia w formie zasiłku celowego na zakup opału z powodu nie spełnienia kryterium dochodowego oraz ze względu na marnotrawienie własnych zasobów finansowych poprzez inwestowanie w prowadzoną działalność społeczną oraz zaciąganie długów na powyższy cel. W wyniku odwołania Pan K. B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] marca 2010 roku nr[...] – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, uznając, iż odwołujący się nie spełnia wymogów z art. 39 w zw. z art. 8 ust 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej – z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego oraz brak przesłanek w postaci szczególnie uzasadnionego przypadku do przyznania mu specjalnego zasiłku celowego. Skargę, na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł Pan K. B., zarzucając między innymi fakt nie uwzględnienia jego roli i zasług w działalności społecznej. Podniósł także okoliczność swojej trudnej sytuacji materialnej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zmianami) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W sprawie niniejszej Sąd uznał, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca jej wydanie decyzja organu I instancji – nie narusza prawa. W konsekwencji powyższego skarga podlegała oddaleniu. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonych decyzji stanowił art. 41 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (tekst jednolity: Dz. u. nr 175, poz. 1362 z 2009 roku ze zmianami) albowiem skarżący K. B. przekroczył kryterium ustawowe (art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej wynoszące 477 złotych, ponieważ w miesiącu poprzedzającym wykazał dochód w wysokości 683,86 złotych – co uniemożliwia organowi zastosowanie przesłanek z art. 39 cytowanej wyżej ustawy o pomocy społecznej w przedmiocie przyznania zwykłego zasiłku celowego przeznaczonego na pokrycie kosztów związanych z zakupem opału na zimę. Treść art. 41 ustawy o pomocy społecznej brzmi: "w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany: 1) specjalny zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi; 2) zasiłek okresowy, zasiłek celowy lub pomoc rzeczowa pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową." Mając na względzie treść powyższego przepisu należy stwierdzić, że ustawodawca, oprócz uznania administracyjnego przewidział we wszystkich tych sytuacjach konieczność wskazania szczególnie uzasadnionego, kwalifikowanego przypadku. Szczególnie uzasadniony przypadek to sytuacja życiowa osoby lub rodziny, która ponad wszelką wątpliwość pozwala stwierdzić, że aż tak dotkliwe w skutkach lub tak daleko ingerujące w plany życiowe zdarzenia nie należą ani do zdarzeń codziennych, ani nawet do zdarzeń nadzwyczajnych. Są przypadkami o wybitnych cechach i występują zupełnie okazjonalnie, wymagają kumulacji wielu niefortunnych zbiegów wydarzeń, wykraczających granicami przewidywalności ponad wszelkie możliwości ludzkiej zapobiegliwości życiowej (komentarz do ustawy o pomocy społecznej: Wojciech Maciejko i Paweł Zaborciak – str. 202). W świetle powyższego trudno uznać, że uszczuplenie własnych dochodów z uwagi na prowadzoną przez skarżącego aktywną działalność społeczną – aczkolwiek bardzo szlachetną w swoich intencjach - można uznać za szczególny kwalifikowany przypadek uzasadniający przyznanie specjalnego zasiłku celowego. Dlatego też, mając powyższe okoliczności na względzie Sąd uznał, ze zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku ze zmianami).