II SA/Bk 345/17

WyrokWSA w Białymstoku2017-07-04

Skład orzekający: Elżbieta Trykoszko, Mieczysław Markowski, Małgorzata Roleder

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przebywanie w zakładzie karnym samo w sobie stanowi wystarczającą przesłankę do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił innych przyczyn uniemożliwiających dochowanie terminu z należytą starannością?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że samo przebywanie w zakładzie karnym nie jest wystarczającą przesłanką do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Kluczowe jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, co wymaga wykazania przyczyn, których strona nie mogła przezwyciężyć przy dochowaniu należytej staranności. W sytuacji, gdy skarżący nie powołał się na inne przyczyny poza samym pobytem w zakładzie karnym, organ prawidłowo odmówił przywrócenia terminu.
Stan faktyczny
Skarżący A. P. złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B., który odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Organ uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, wskazując m.in. na pokwitowanie osobistego odbioru decyzji. Skarżący argumentował, że przebywał w zakładzie karnym, a spóźnienie wynosiło tylko dwa dni. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, twierdząc, że pobyt w zakładzie karnym nie miał wpływu na uchybienie terminu, gdyż korespondencja była doręczana prawidłowo.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lipca 2017 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności oddala skargę Postanowieniem z dnia [...].04.2017 r. znak [...]Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. orzekł o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. w dniu [...].02.2017 r. Nr [...]. Organ wskazując na przesłanki określone w art. 58 kpa, których zaistnienie uzasadnia przywrócenie terminu stwierdził, iż A. P. nie uprawdopodobnił ich zaistnienia, nie wykazał bowiem wystąpienia takich przeszkód, które by uniemożliwiałyby mu wniesienie odwołania w terminie. Jednocześnie też organ wskazał, że twierdzenie odwołującego się o niedoręczeniu mu przedmiotowej decyzji nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy, ponieważ pokwitował on odebranie decyzji osobiście, tym samym należy uznać, że nie dochował on należytej staranności. W skardze na to postanowienie skarżący kwestionuje stanowisko o niedochowaniu należytej staranności w dochowaniu terminu do wniesienia odwołania, przebywał on bowiem w Zakładzie Karnym, a spóźnienie we wniesieniu odwołania to tylko dwa dni. Wniósł o uchylenie postanowienia i rozpoznanie odwołania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, iż przebywanie skarżącego w Zakładzie Karnym nie miało wpływu na uchybienie terminu, ponieważ doręczanie korespondencji skarżącemu odbywało się za pośrednictwem administracji Zakładu Karnego i w tym zakresie organ nie stwierdził uchybień. W piśmie z dnia [...].06.2017 r. skarżący twierdzi, iż stanowisko organu jest bardzo formalistyczne, kategoryczne i nie uwzględnia jego sytuacji osobistej związanej z przebywaniem w Zakładzie Karnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga jest niezasadna albowiem Sąd dokonuje kontroli zaskarżonego aktu, w tym wypadku postanowienia o odmowie przywrócenia terminu pod względem zgodności z prawem jak wskazuje art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych. W przedmiotowej sprawie organ stwierdził, iż skarżący nie wykazał aby zachodziły przesłanki z art. 58 kpa uprawdopodobniające brak jego winy w uchybieniu terminu, którego uchybienie przyznaje także skarżący stwierdzając, że to tylko dwa dni. Krótki okres czasu obejmujący uchybienie terminu nie ma znaczenia dla oceny czy zachodzą przesłanki wskazane w art. 58 kpa do jego przywrócenia. Istotne jest wskazanie takich przyczyn, które uprawdopodabniają niezachowanie terminu do dokonania czynności, których skarżący nie mógł przezwyciężyć przy dochowaniu należytej staranności. Z pewnością nie jest taką okolicznością sam fakt przebywania w Zakładzie Karnym jak trafnie przyjął organ, a na inne przyczyny skarżący się nie powołuje. Uznając tędy, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 58 kpa Sąd na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło