II SA/Bk 346/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi A. E. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. z dnia [...] marca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności p o s t a n a w i a odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. Nr [...] Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. utrzymał w mocy postanowienie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 6 marca 2017 r. Na powyższe postanowienie skarżąca za pośrednictwem pełnomocnika w dniu 28 kwietnia 2017 r. (k. 2 akt sądowych) wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej powoływana jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie, postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 6 marca 2017 r., a zatem termin na skuteczne złożenie skargi do Sądu upływał 5 kwietnia 2017 r. Skarga została wywiedziona w dniu 28 kwietnia 2017 r., a zatem należało uznać, że została ona wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze skarga jako spóźniona, a więc niedopuszczalna na mocy art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.