II SA/Bk 349/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o przywrócenie terminu Pismem procesowym z dnia 8 października 2009 r. skarżący zwrócił się do tut. Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w przedmiotowej sprawie w dniu [...] września 2009 r. Podniósł, że nie mógł uczynić tego wcześniej, gdyż był nieobecny w Białymstoku z powodu spraw rodzinnych. Następnym pismem procesowym z dnia 9 października 2009 r. skarżący doprecyzował, że jego nieobecność w Białymstoku w dniach od 24 października 2009 r. do 4 października 2009 r. wynikała z zaplanowanego wyjazdu rodzinnego do P. na ślub siostry, który odbył się 26 września 2009 r. Podniósł przy tym, że pozytywne załatwienie wniosku da mu możliwość do odzyskania środka komunikacji lub poniesionych kosztów na jego zakup. Jest to istotne albowiem sytuacja materialna jego rodziny nie jest łatwa i nie stać go na zakup nowego samochodu. Samochód jest potrzebny z uwagi na problemy zdrowotne jednego z dzieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 p.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest zatem zobowiązana do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przewrócenie. Na wstępie odnieść się jednak należało do kwestii dochowania przez skarżącego 7 – dniowego terminu do jego złożenia. W przedmiotowej sprawie termin ten został zachowany. Jak wynika z pisma procesowego skarżącego przyczyna uchybienia terminu, tj. jego powrót do B. nastąpił w dniu 4 października 2009 r., wniosek zaś został złożony w sądzie w dniu 8 października 2009 r. Skarżący spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. Niemniej jednak, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, że niedochowanie terminu było przez niego niezawinione. Nie ulega wątpliwości, iż od strony postępowania należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Powszechnie przyjmuje się, iż przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy (vide: postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt. II UKN 667/98, publ. OSNP 1999/8/6; wyrok NSA O/Z w Katowicach z dnia 28 grudnia 2000 roku, sygn. akt I SA/Ka 1781/99, opubl. LEX nr 47160) W przedmiotowej sprawie skarżący nie dołożył wymaganej, w tego typu sytuacjach, miary staranności. Podkreślić wypada, iż sporządzenie wniosku o uzasadnienie wyroku nie jest skomplikowaną czynnością, która wymagałoby od skarżącego znacznego nakładu sił, czy poświęcenia dłuższego przedziału czasu pracy. Jak wynika z akt sprawy, został on prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy i nic nie stało na przeszkodzie, żeby skontaktował się z Sądem w celu ustalenia jej wyniku. Przy dołożeniu należytej staranności był on w stanie sporządzić wniosek o uzasadnienie wyroku w terminie. Nadmienić należy, że w dniu rozprawy był on jeszcze obecny w B., przy czym wniosek taki mógł być przez niego nadany w urzędzie pocztowym w dowolnym miejscu w Polsce. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).