II SA/Bk 359/04
PostanowienieWSA w Białymstoku2004-10-19
Skład orzekający: Grażyna Gryglaszewska, Jerzy Bujko, Anna Sobolewska-Nazarczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w trakcie postępowania sądowego jest dopuszczalne, gdy dotyczy wniosku o udostępnienie danych ewidencyjnych?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe, uznając cofnięcie skargi przez stronę skarżącą za dopuszczalne. Zgodnie z art. 60 PPSA, cofnięcie skargi jest możliwe, jeśli nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie skarżąca przyznała, że jej celem było uzyskanie danych ewidencyjnych, co czyni cofnięcie skargi zasadnym.Stan faktyczny
Skarżąca A. R. złożyła pismo do Burmistrza Cz. B., kwestionując zmiany dotyczące jej działek i domagając się wyjaśnień w sprawie rzekomego fałszerstwa map. Burmistrz przekazał sprawę Staroście Powiatu B., uznając pismo za wniosek o udostępnienie danych ewidencyjnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie starosty. Skarżąca wniosła skargę do WSA, podnosząc zarzuty dotyczące nieruchomości. Na rozprawie skarżąca cofnęła skargę, przyznając, że chodziło jej o dane ewidencyjne.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 19 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku o udostępnienie danych ewidencyjnych p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie; 2. przyznać od Skarbu Państwa (Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) na rzecz adwokata Z. K. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem wynagrodzenia nieopłaconej pomocy prawnej ustanowionej z urzędu.-
Skarżąca Pani A. R. wystąpiła do Burmistrza Cz. B. o wyjaśnienie "dlaczego na skutek ostatniego faktycznego poszerzenia ulicy O. działka [...] zmniejszyła się do [...] arów, działka [...] powiększyła się a właścicielowi z tego powodu nie zapłacono i dlaczego Urząd akceptuje fałszerstwo map oraz taką sytuację, że jest rozbieżność w dokumentach".
Działając w trybie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego Burmistrz Cz. B. przekazał wyżej cytowane pismo wg właściwości Staroście Powiatu B. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wywiódł, że zgodnie z § 44 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r.
w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U.Nr 38, poz. 454) do zadań starosty należy
m. in. udostępnienie danych ewidencyjnych, a o takie informacje zdaniem organu I instancji wystąpiła zainteresowana.
Po rozpatrzeniu zażalenia, wniesionego przez Panią R., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. nr [...]. Wydając zaskarżone postanowienie Kolegium miało na uwadze przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1986 ze zm.), w myśl których starosta jest organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu wywiodła Pani A. R., podnosząc zarzuty dotyczące położenia i wielkości szeregu nieruchomości enumeratywnie wyszczególnionych w tejże skardze.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wnosząc o jej oddalenie podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarżąca Pani A. R. cofnęła skargę na rozprawie w dniu 19.10.2004 r. poprzez złożenie oświadczenia do protokołu oraz pisma, w którym przyznała iż chodziło jej
o dane ewidencyjne.
W świetle powyższego, w myśl art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r.) – Sąd uznał cofnięcie za dopuszczalne, bowiem nie zmierza ono do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W konsekwencji i myśl wymienionych ustaleń Sąd umorzył postępowanie sądowe
w sprawie na podstawie art. 161 § 1 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy, zaś o kosztach orzekł na zasadzie art. 250 tejże ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło