II SA/Bk 360/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2006r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy umorzenia postępowania dotyczącego warunków zabudowy. p o s t a n a w i a odrzucić skargę Burmistrz Miasta K. złożył do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., na mocy której została uchylona decyzja burmistrza, działającego jako organ I instancji. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny oraz w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i organizacja społeczna, jeżeli sprawa mieści się w zakresie jej statutowej działalności i brała ona udział w postępowaniu administracyjnym. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Tego typu cech nie posiada w przedmiotowej sprawie Burmistrz Miasta K., podobnie zresztą jak każdy organ I instancji. W skardze trudno dopatrzyć się jakiegokolwiek interesu prawnego organu I instancji, w powiązaniu z przepisami prawa materialnego. Był on organem I instancji. Funkcjonuje w ramach prawnie ustalonego systemu weryfikacji decyzji organów administracyjnych przez organy nadrzędne. Organy administracji publicznej nie mają zatem uprawnień do poddawania swojej działalności kontroli zewnętrznej w stosunku do administracji. Postępowanie sądowoadministracyjne nie jest również właściwe do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze organizacyjnej administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie decyzja burmistrza została skontrolowana zgodnie z obowiązującą procedurą administracyjną. Jako organ I instancji jest on związany rozstrzygnięciem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. jako organu II instancji, wydanym w oparciu o art. 138 § 2 kpa. Jako, że posiadanie uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi a burmistrz jako organ administracji publicznej takiej legitymacji nie posiada, skarga na mocy art. 58§1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podlegała odrzuceniu.