II SA/Bk 361/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 02 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie dopuszczenia T. C. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. p o s t a n a w i a odmówić dopuszczenia T. C. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. II SA/Bk 361/12 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z [...].02.2012 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. B. z [...].01.2012 r. znak [...] o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego dotyczącego ustalenia granicy działki nr [...] stanowiącej własność J. S. i spadkobierców J. S. (reprezentowanych przez kuratora spadku) z działką nr [...] stanowiącą własność S. C., obydwu położonych we wsi S. P. Decyzją pierwszoinstancyjną orzeczono również o przekazaniu sprawy do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w W. M. Skargę na decyzję organu odwoławczego złożył do sądu administracyjnego S. C. wskazując, że udziela ojcu T. C. i bratu A. C. pełnomocnictwa do występowania w jego imieniu w sprawie. Pismem z 21.05.2012 r. T. C. (ojciec skarżącego i jego pełnomocnik w sprawie) wniósł o dopuszczenie go do udziału w sprawie jako strony wskazując, że jest już stroną w innej sprawie toczącej się przed WSA w Białymstoku, o sygnaturze II SA/Bk 22/11. Wywiódł, że jego syn S. C. od 2000 r. nie użytkuje faktycznie działki nr [...] i to on (wnioskodawca) ponosi konsekwencje istnienia błędu geodezyjnego dotyczącego tej działki, w tym finansowe. W związku z tym oświadczył, że "przejmuje prawa i roszczenia z tym związane". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Z akt administracyjnych postępowania rozgraniczeniowego wynika, że T. C., wnioskujący obecnie o dopuszczenie go do udziału w niniejszym postępowaniu sądowym ze skargi S. C., nie brał udziału w postępowaniu rozgraniczeniowym dotyczącym działek nr [...] (będącej własnością J. S. i spadkobierców po jego żonie) i nr [...] (będącej własnością S. C.). W tych okolicznościach wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu powinien zostać rozpatrzony na podstawie art. 33 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego są podmioty, które nie brały udziału w sprawie na etapie administracyjnym, jeśli wynik sprawy dotyczy ich interesu prawnego. Udział tych podmiotów może nastąpić na ich wniosek. Zatem w rozpoznawanym przypadku warunkiem dopuszczenia T. C. do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika na prawach strony (jest on już bowiem pełnomocnikiem skarżącego) - jest wykazanie przez niego, że wynik sprawy rozgraniczeniowej dotyczy jego interesu prawnego. Szeroki wywód dotyczący sposobu ustalania interesu prawnego w postępowaniu rozgraniczeniowym przeprowadził NSA w uchwale 7 sędziów z 11.12.2006 r. w sprawie I OPS 5/06 (ONSAiWSA 2007/2/26). Stwierdził wówczas, że w postępowaniu administracyjnym pojęcie "interesu prawnego" jest kategorią opartą na normach prawa materialnego, które mogą należeć nie tylko do prawa administracyjnego, ale również do prawa cywilnego. Choć postępowanie rozgraniczeniowe może przebiegać w dwóch etapach: administracyjnym i sądowym, to jednak instytucja rozgraniczenia nieruchomości stanowi faktycznie jedną całość. Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia o rozgraniczeniu jest przepis art. 153 kodeksu cywilnego. Dokonując rozgraniczenia należy w pierwszej kolejności mieć na uwadze stan prawny nieruchomości, co wynika z art. 153 zd. 1 k.c. oraz art. 31 ust. 2 prawa geodezyjnego i kartograficznego. Przedmiotowy stan prawny pozwala w dalszej kolejności na ustalenie interesu prawnego podmiotów, które powinny być w postępowaniu rozgraniczeniowym stronami. Jak stwierdził NSA w powołanej wyżej uchwale "Interes prawny został określony zasadą dotyczącą rozgraniczania nieruchomości wyrażoną w przepisach art. 152 i 153 K.c., sprowadzającą się do tego, że postępowanie rozgraniczeniowe jest prowadzone w interesie wszystkich właścicieli nieruchomości podlegających rozgraniczeniu". W konsekwencji uprawnionymi do udziału w tym postępowaniu, a także w postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi na decyzję o umorzeniu postępowaniu rozgraniczeniowego, powinni być właściciele nieruchomości objętych postępowaniem rozgraniczeniowym. Przenosząc powyższe do sprawy niniejszej stwierdzić należy, że T. C. nie legitymuje się tytułem własności do żadnej z rozgraniczanych nieruchomości, bowiem ich właścicielami są: jego syn S. C. (działka nr [...]) oraz J. S. i spadkobiercy jego żony (działka nr [...]). Wynika to z wypisów z rejestru gruntów znajdujących się w operacie technicznym akt administracyjnych. W konsekwencji T. C. nie posiada interesu prawnego do udziału w postępowaniu sądowoadminstracyjnym wszczętym skargą S. C. na decyzję o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego i nie może zostać dopuszczony do udziału w tym postępowaniu w charakterze uczestnika na prawach strony. Powyższej oceny nie zmienia fakt podnoszony przez wnioskodawcę, zgodnie z którym jego syn a właściciel działki nr [...] od 2000 r. nie użytkuje jej, a wszelkie negatywne konsekwencje finansowe tej sytuacji ponosi wnioskodawca. Nie wskazuje on jednak, aby posiadał tytuł własności do wymienionej działki, a tylko on mógłby uczynić go podmiotem posiadającym interes prawny w postępowaniu rozgraniczeniowym dotyczącym tej działki. Powyższej oceny nie zmienia również fakt uznania wnioskodawcy za stronę postępowania w sprawie II SO/Bk 22/11 (strona błędnie podała sygnaturę II SA/Bk 22/11). Przedmiotowa sprawa dotyczyła zupełnie innej kwestii, bo bezczynności Starosty W., a T. C. był w niej stroną z racji złożenia skargi na bezczynność tego organu, której to skargi – jak twierdził – nie przekazano sądowi. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.