II SA/Bk 362/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia pełnomocnika skarżącej z dnia 12.12.2008 r., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 04.12.2008 r., w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi L.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] marca 2008 roku nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną pełnomocnika L.K. od wyroku tego sądu z 18 września 2008 r. W dniu 12 grudnia 2008 r. pełnomocnik skarżącej – P.K. wniósł pismo z 12 grudnia 2008r., w którym domagał się wyjaśnienia przedmiotowej sprawy, powołując się przy tym na wyrok NSA z 13.05.1999 r., II SA 569/99 (Lex nr 46213). Niniejsze pismo sąd potraktował jako zażalenie na postanowienie z dnia 4 grudnia 2008 r., o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.), zaś z treści art. 178 p.p.s.a. wynika, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (w tym przypadku - zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie oczywistym jest, że zażalenie na postanowienie z dnia 4 grudnia 2008 r. zostało złożone przez osobę niebędącą profesjonalnym pełnomocnikiem, o jakim mowa we wskazanym art. 194 § 4 p.p.s.a, co też czyni je niedopuszczalnym. P.K. przy doręczeniu odpisu zaskarżonego postanowienia został przez sąd prawidłowo poinformowany o prawie, sposobie i terminie wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej (k. 94), jednakże – pomimo wskazówek sądu, nie dostosował się do nich i nie spełnił wymogów formalnych zażalenia, przez co musiało ono ulec odrzuceniu. Nie ulega wątpliwości, iż tylko sporządzenie zażalenia na orzeczenie odrzucające skargę kasacyjną przez osobę mającą kwalifikacje wymagane w art. 194 § 4 p.p.s.a., przesądza o jego dopuszczalności. Jeśli zaś zażalenie takie zostało wniesione z naruszeniem art. 194 § 4 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny winien je odrzucić (jako niedopuszczalne) bez wzywania do usunięcia braków. Tym samym sąd administracyjny w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zobligowany był do odrzucenia zażalenia, w związku z czym orzekł jak w sentencji postanowienia.