II SA/Bk 362/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 06 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi W. M. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lutego 2014 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenie decyzji i przekazanie do ponownego rozpatrzenia sprawy nakazania rozbiórki p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W. M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżący podniósł, iż mieszka samotnie oraz jest inwalidą. Ze względu na swój stan zdrowia skarżący otrzymuje rentę inwalidzką w wysokości 1.100 zł. Wnioskodawca posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha przeliczeniowego. Wnioskodawca nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku wskazał, iż "ledwo wiąże koniec z końcem" (k. 8-9). Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W rozpatrywanym przypadku W. M. dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sadowoadministracyjnego. Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawca wskazał, iż jedynym jego źródłem dochodu pozostaje renta inwalidzka w kwocie 1.100 zł. Wysokość uzyskiwanego dochodu nie zawsze wystarcza mu na pokrycie podstawowych wydatków. Ponadto skarżący nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż W. M. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.