II SA/Bk 362/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym skargi Gminy Z. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w O. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie opłaty stałej p o s t a n a w i a: stwierdzić swą niewłaściwość miejscową i przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie Decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] Dyrektor Zarządu Zlewni w O. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie określił Gminie Z. za okres 1 stycznia – 31 grudnia 2018 r. opłatę stałą w wysokości 4 227 zł za pobór wód podziemnych oraz wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi. W pouczeniu o możliwości zaskarżenia decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 273 ust. 8 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. poz. 1566 ze zm.), dalej: P.w., od decyzji służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Skargę na powyższą decyzję złożyła Gmina Z., która wskazała, że "właściwość miejscową Sądu Administracyjnego, Skarżący ustalił na podstawie pouczenia Organu znajdującego się na zakończeniu decyzji". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawa podlega przekazaniu według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z przepisem art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej P.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Sprawa niniejsza dotyczy określenia wysokości opłaty stałej za usługi wodne na podstawie art. 273 ust. 6 P.w. Zgodnie z art. 273 ust. 8 P.w., od decyzji, o której mowa w ust. 6, podmiotowi korzystającemu z usług wodnych przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 13 § 2 P.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W sprawie niniejszej zaskarżona została decyzja Dyrektora Zarządu Zlewni w O., zaś podstawą skargi jest przepis art. 273 ust. 8 P.w., który wskazuje wprost na możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji dyrektora zarządu zlewni, co – wykładane literalnie – wskazuje na możliwość tego zaskarżenia bez konieczności uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Ustawodawca nie wprowadził bowiem w tym przepisie prawa do zaskarżenia decyzji wydawanych w przedmiocie opłaty stałej (co wskazywałoby na konieczność wyczerpania trybu instancyjnego w sprawach o tym przedmiocie), ale jako przedmiot zaskarżenia wskazał wprost rozstrzygnięcie konkretnego organu. Dlatego, mimo że w art. 14 ust. 4 P.w. wskazano, iż organem wyższego stopnia w rozumieniu K.p.a. wobec dyrektora zarządu zlewni Wód Polskich w sprawach określonych ustawą jest właściwy dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich, to jednak brzmienie art. 273 ust. 8 P.w. wskazuje, iż skargi na decyzje dyrektora zarządu zlewni Wód Polskich dotyczące opłaty za usługi wodne przysługują do sądu administracyjnego bez wyczerpania trybu instancyjnego. Do powyższego wniosku uprawnia kształtująca się praktyka sądów administracyjnych, które rozpoznają merytorycznie skargi wydawane na decyzje dyrektorów zarządów zlewni w przedmiocie opłat za usługi wodne (np. wyroki z dnia 12 lipca 2018 r., II SA/Ol 342/18; z dnia 11 lipca 2018 r., II SA/Gd 294/18; z dnia 5 lipca 2018 r., II SA/Ol 343/18 i II SA/Ol 341/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zatem organem właściwym w sprawie był Dyrektor Zarządu Zlewni w O., a jego siedziba znajduje się na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ten zatem sąd administracyjny jest właściwy w sprawie do rozpoznania skargi a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku. Dlatego na podstawie art. 59 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.