II SA/Bk 364/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk, po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. oraz Fundacji T. w B. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 stycznia 2017 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Fundacji T. w B. oraz Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji stwierdzającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenia; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniami z dnia 12 stycznia 2017 r.: odrzucił skargę kasacyjną Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji (k.116), odrzucił zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 10 listopada 2016 r. w przedmiocie odrzucenia skargi stowarzyszeń i fundacji (k.120) oraz odrzucił zażalenie na postanowienia Sądu z dnia 10 listopada 2016 r. w przedmiocie prawa pomocy (k. 126). Powyższe rozstrzygnięcia zostały doręczone R. K. w dniu 25 stycznia 2017 r. W dniu 30 stycznia 2017 r. R. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienia (k.157). Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał R. K. do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 27 stycznia 2017r. poprzez: (-) przedłożenie dokumentu, z którego będzie wynikać, czy zażalenie stowarzyszeń zwykłych Z. B., F. Z. i I. B. zostało skutecznie wniesione przez wszystkich ich członków (przedstawienie stosownych uchwał wszystkich członków o wniesieniu zażalenia i przedstawienie dokumentów, z których wynikać będzie skład osobowy tych stowarzyszeń). Nadto Przewodniczący wezwał do przedstawienia uchwał organizacji podpisanych przez ich wszystkich członków, zawierających udzielone R. K. upoważnienie do reprezentowania tych organizacji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz do wskazania czy Stowarzyszenia zwykłe Z. B. i F. Z. dostosowały swoje statuty do wymagań art. 41a ustawy – Prawo o stowarzyszeniach. Dla wykonania wszystkich wyżej wymienionych obowiązków zakreślono termin 7 dni i rygor odrzucenia zażalenia; (-) nadesłanie dokumentu, który pozwoli ustalić czy występujący jako pełnomocnik osoby prawnej Fundacji T. w B. – R. K. spełnia przesłanki z art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., z którego to przepisu wynika, że pełnomocnikiem osoby prawnej może być adwokat, radca prawny oraz pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia Fundacji; (-) nadesłania zażalenia w takiej formie, że będzie możliwe odczytanie czy pismo spełnia wszystkie formalne wymagania z art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. (oznaczenie stron, ich pełnomocników, jednoznaczne określenie rodzaju pisma i jego treści) oraz aby możliwe było jego dołączenie do akt sprawy (odpowiednie marginesy), jak też wskazano, że należy takie prawidłowo sformułowane i skonstruowane pismo stanowiące skargę nadesłać wraz z trzynastoma odpisami - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia; Powyższe zarządzenie zostało doręczono R. K. w dniu 15 lutego 2017 r. (k. 176). W dniu 20 lutego 2017 r. złożył on plik dokumentów (k. 177). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zażalenia podlegają odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej w skrócie "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wyszczególnione w pkt 1-10 tego przepisu. W myśl zaś art. 194 § 2 tej ustawy zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie siedmiu dni od doręczenia stronie postanowienia. Z kolei w myśl art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W przedmiotowej sprawie w pierwszej kolejności odrzuceniu podlega zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, albowiem zostało sporządzone i wniesione przez R. K. osobiście. Zażalenie takie jest więc niedopuszczalne. Odrzuceniu podlega również zażalenie Stowarzyszenia I. B. na wyżej opisane postanowienia. Zgodnie bowiem z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła, zażalenie wniesione po upływie terminu lub też zażalenie niedopuszczalne podlega odrzuceniu. W sprawie niniejszej skarga została złożona przez cztery organizacje społeczne, wśród których nie było Stowarzyszenia I. B. w B. Postanowienie o odrzuceniu zażalenia zostało wydane wyłącznie w stosunku do tych czterech skarżących organizacji. Tymczasem środki zaskarżenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym wnoszą strony tj. skarżący, organ i uczestnicy postępowania. Wspólną cechą strony postępowania sądowoadministracyjnego jest posiadanie interesu prawnego, zaś w przypadku organizacji społecznych – działanie na rzecz innego podmiotu motywowane statutowym zakresem działalności (art. 33 § 2 p.p.s.a.). Nie może być uznany za stronę podmiot, który nie wnosił o dopuszczenie od udziału w postępowaniu (ze względu na swój interes prawny lub z uwagi na działanie na rzecz innego podmiotu) , jak też ten podmiot, który nie działał na etapie administracyjnym sprawy. Środek zaskarżenia (zażalenie, skarga kasacyjna) takiego podmiotu, niepołączony z wnioskiem o dopuszczanie do udziału w postępowaniu, jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu, o czym w sprawie niniejszej w stosunku do Stowarzyszenia I. B. orzeczono na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a. Odnośnie zaś zażalenia z dnia 27 stycznia 2017 r. trzech organizacji społecznych na postanowienia wydane w dniu 12 stycznia 2017 r. to ono również podlega odrzuceniu. Do braków tego zażalenia wezwano zarządzeniem z dnia 1 lutego 2017 r. Doręczenie wezwania R. K. miało miejsce w dniu 15 lutego 2017 r. Termin wykonania zobowiązania upłynął w dniu 22 lutego 2017 r. Do tej daty żaden z wyżej wymienionych braków nie został uzupełniony, a jedynie nadesłano pisma z dnia 17 lutego 2017 r., które nie stanowią uzupełnienia braków o które chodziło w wezwaniu. Dodać jedynie należy, i argumentacja ta jest wskazywana przedstawicielowi Skarżących organizacji w każdym orzeczeniu, że w przypadku stowarzyszeń zwykłych nieprzedstawienie ich składu osobowego, nieprzedłożenie uchwał zawierających upoważnienie dla przedstawiciela do ich reprezentowania – uniemożliwia ocenę czy organizacja jest prawidłowo reprezentowana, a tym samym nie można uznać wykazania tego upoważnienia. Stowarzyszenie zwykłe nie ma osobowości prawnej (art. 40 ust. 1 ustawy z 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach – Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855 ze zm.). W związku z tym w postępowaniu sądowoadministracyjnym legitymację procesową posiadają wszyscy członkowie tego stowarzyszenia, jako podmioty praw i obowiązków. W takiej sytuacji albo wszyscy członkowie powinni podpisać środek zaskarżenia, albo wszyscy członkowie powinni udzielić pełnomocnictwa swojemu przedstawicielowi do dokonania czynności procesowej. Dokumenty przedstawione przez R. K. nie potwierdzają, że jest on upoważniony przez aktualnych i wszystkich członków wskazanych stowarzyszeń zwykłych do ich reprezentowania przed sądami administracyjnymi. Z podobnych powodów (niewykazanie umocowania do reprezentacji) należy odrzucić zażalenie Fundacji T. w B., gdyż R. K. nie wykonał wezwania Sądu do usunięcia braku formalnego skargi Fundacji przez nadesłanie dokumentu, który pozwoli ustalić, czy - jako pełnomocnik tej osoby prawnej - spełnia przesłanki z art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. R. K. nie przedstawił dokumentów potwierdzających swoje uprawnienie do reprezentowania Fundacji. Ze wskazanych powodów sąd był zobowiązany do odrzucenia zażalenia wszystkich organizacji na postanowienia z dnia 12 stycznia 2017 r., o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.